HD38478
HD38478 | |
---|---|
Каталоган код | HD 38478, CEL 966, GCRV 56631, GSC 01299-01090, HIC 27265, HIP 27265, HR 1985, 2MASS J05464549+1549210, N30 1233, PPM 121387, SAO 94848, UBV 5903, uvby98 100038478, YZ 15 1693, AG+15 519, BD+15 926, WEB 5358, Gaia DR2 3348206012606519168, 129 Tau, Gaia DR3 3348206012606519168, TIC 247638066, GC 7224, TYC 1299-1090-1, UBV M 11476, ALS 16559, Renson 10350 |
Седарчийн гулам | Телец[d] |
Дуьненна генахь | 274,597 ± 6,0247 парсек[1] |
Скорость вращения звезды | 47 ± 17 km/s[2] |
Параллакс | 3,6417 ± 0,0799 ларин миллисекунд[1] |
Шен леларан охьатаӀар | −3,901 ± 0,044 шарахь миллиарксекунд[1] |
Шен леларехь нисса хьалабалар | 5,277 ± 0,08 шарахь миллиарксекунд[1] |
Радиальная скорость | 15,4 km/s[2] |
Тип переменной звезды | вращающаяся переменная[3] |
Спектран класс | B8IIIpHg(Mn)[4] |
Гуш болу седин барам | 5,994 ± 0,009[5] |
Абсолютная звёздная величина | −0,76 |
Металличность | −0,1[6] |
Мур | J2000.0 |
Нийсса хьалабалар | 5ч 46м 45,4968291с[1] |
ОхьатаӀар | +15° 49′ 20,98247″[1] |
Эффективная температура | 13 302 K[2] |
Поверхностная гравитация | 3770 сантиметр на секунду в квадрате[2] |
BD+11 1075 — бу спектран классан B8IIIpHg(Mn)[4] химин пекуляран седа, цуьнан гуш болу седин барам 5,994 ± 0,009[5] гергга бу, лаьтта Телец[d] седарчийн гуламехь.
Оццу спектран классан шеш ма-доллучу седарчех къаьста спектрашкахь йолчу цхьацца хаъал йолчу башхаллашца, ткъа наггахь кхечу хьесапашца а (масала, онда а, хийцалун а магнитийн аренашца). Бахьна — химин хӀоттаман аномалеш, онда магнитийн аренаш хилар и кх. дӀа а[7]. Химин пекуляран седарчий (CP-седарчий) даьржина коьрта рогӀера довха седарчашна йукъахь[8][9].
Оцу коьрта рогӀера довха седарчийн тӀехулонан башха хӀоттам, дукха хьолехь лору седа кхоьллинчул тӀаьхьа хилла процессаша бина, масала, седарчийн арахьара чкъоьрнашна йукъара диффузи йа магнитан эффекташ. Оцу процессаша цхьа долу дакъолгаш, масала He, N, O, «нуьйр туьллуьйту» лахара чкъоьрнашкара атмосферехь, ткъа оццу хенахь кхин дакъолгаш, масала Mn , Sr , Y, Zr «левитаци» йо чоьхьара тӀехулоне, цуьнан жамӀехь хаало спектран башхаллаш. Тардолуьйту, седарчийн йаккъийн а, берриг седин коьрта хӀоттамийн а йу алсама химин хӀоттаман нормера маркхалаш, цара йухатуху, шайх кхоллайеллачу газан мархийн хӀоттам. Иштта диффузи а, левитаци а хилийтархьама а, кхолладелла чкъоьрнаш метах даьхна ца хилийта а, седин атмосфера конвекцина дикка цхьанаэшшара хила йеза, тӀаккха конвекцин иэдарш хир дац. Иштта цхьанаэшшаралла йало кховдийна механизм, - иза кхечарех тера йоцу йоккха магнитийн аре йу, иза хаало дукха хьолехь оцу тайпана седарчашкахь[10][11][12][13].
Билгалдахарш
- ↑ 1 2 3 4 5 6 Gaia Early Data Release 3 (инг.) / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — 2020.
- ↑ 1 2 3 4 Huang W., Gies D. R., McSwain M. V. A stellar rotation census of B stars: from ZAMS to TAMS (инг.) // Astrophys. J. / E. Vishniac — IOP Publishing, 2010. — Vol. 722, Iss. 1. — P. 605–619. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1088/0004-637X/722/1/605 — arXiv:1008.1761
- ↑ Kochukhov O., Khalack V., Kobzar O., Neiner C., Paunzen E., Labadie-Bartz J., David-Uraz A. TESS survey of rotational and pulsational variability of mercury-manganese stars (инг.) // Mon. Not. R. Astron. Soc. / D. Flower — OUP, 2021. — Vol. 506, Iss. 4. — P. 5328—5344. — 17 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STAB2107 — arXiv:2107.09096
- ↑ 1 2 Cowley A. Spectral classification of the bright B8 stars (инг.) // Astron. J. / J. G. III, E. Vishniac — NYC: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1972. — Vol. 77. — P. 750–755. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/111348
- ↑ 1 2 Høg E., Fabricius C., Makarov V. V., Urban S., Corbin T., Wycoff G., Bastian U., Schwekendiek P., Wicenec A. The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars (инг.) // Astron. Astrophys. / T. Forveille — EDP Sciences, 2000. — Vol. 355. — P. L27—L30. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
- ↑ Kodaira K. Differential curve-of -growth analyses of Mn-Hg stars — 1976. — Т. 32. — С. 521–531.
- ↑ Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингалс.)
- ↑ Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
- ↑ Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
- ↑ Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
- ↑ Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
- ↑ E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
- ↑ Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.
Литература
- Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингалс.)
- Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингалс.)
- McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингалс.)
- Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингалс.)
Хьажа иштта
- HD38485
![]() | ХӀара астрономех лаьцна чекхбаккханза йаззам бу. Хьоьга, йоза тодина, нисдина, гӀо далур ду проектана. |