Sole Giménez izenez ezaguna, Soledad Giménez Muñoz (Paris, Frantzia, 1963ko otsailaren 27a) paristar-murtziar abeslaria, musikagilea eta letragilea da. Urteetan ari da lanean bai Espainian bai Amerikan. Bokazio musikal goiztiarrekoa, 11 urterekin hasi zen kantatzen eta ordutik inoiz ez dio musika egiteari utzi. Haren lanik ezagunena Presuntos Inplicados taldeko kide eta abeslari izan zen sasoikoa da, hogeita hiru urtez, 1983tik 2006ra aritu baitzen. Hamaika disko grabatu zituzten elkarrekin, eta Sole Giménezek, konpositore eta letrista gisa, taldearen kanta arrakastatsuenak egin zituen, besteak beste, "Alma de blues" eta "Mi pequeño tesoro" abestiak eta "En la Oscuridad" abestiaren letra edo "Cómo hemos cambiado" abesti ezagunar. Bakarrean bederatzi diskotik gora grabatu ditu; grabatu zuen lehen diskoa 2004an argitaratu zen, eta "Ojalá" zuen izena; 2019ko martxoan pandemia hasi zenean, "Mujeres de Música" argitaratu zuen.[1] 2007an, Javier Limónek ekoitzitako "La felicidad" grabatu zuen. Disko hori bakarka hasi zuen ibilbideko lehena izan zen, eta, ondoren, "Dos gardenias", autore latinoei buruzkoa, argitaratu zen (2009), "Pequeña cosas", Espainiako autoreei buruzkoa (2010ean). Bi disko horietan, bere soinua Latin Jazz soinuetan sartzen hasi zen, eta emaitza onak lortu zituen. Generoari buruzko ahots latinoen panoraman nabarmendu zen, eta kritika eta publikoaren aldetik harrera bikaina izan zuen albumaren faktura bikainagatik. Gero, 2012. urtean argitaratutako "El cielo de París". Horren bidez, gehiago hurbildu zen swing-era, musika frantsesaren kanta eta autore handiak bisitatuz.[2] 2014. urtean, "Como hemos cambiado" diskoa kaleratu zuen, bere ibilbide osoa errepasatu eta bere kanta ezagunenak berrikusteko. Ondoren, 2017an, "Los Hombres fuertes" diskoa kaleratu zuen. Dani Martín, Víctor Manuel, Antonio Carmona, Pedro Guerra, Mikel Erentxun, David DeMaría, David San José, Chabuco kolonbiarra, Edgar Ocernansky mexikarra, Cónplices taldeko Teo Cardalda, eta Revolver taldeko Carlos Goñi. Ondoren, 2019ko martxoan Mujeres de Música diskoa kaleratu zuen. Bertan, Bratislavako Orkestra Sinfonikoarekin batera, Latinoamerikako eta Espainiako egile eta konpositore handiak omendu zituen.
Urte batez Berklee School of Valencia eskolako ahots-irakaslea izan zen, eta 2018ko uztailera arte Valentziako Kultura Kontseiluko kontseilaria izan zen.
2022ko urrian hasi zen RTVEkoDuos increíbles lehiaketan parte hartzen, Yoly Saa artista gaztearen bikotea osatu, finalera heldu eta hirugarren postua lortu zuen Yolyrekin.
Biografia
Parisen jaio zen, 1963ko otsailaren 27an, eta han bizi izan zituen lehen urteak. 1968an, familia Yeclara (Murtzia) itzuli zen. Han igaro zituen haurtzaroa eta nerabezaroa. Bere bokazio musikalak gurasoen eragina du, garai hartako musikaren zale handiak baitziren.
1974an, Sortzez Garbiaren Basilikako nesken koru txiki batean hasi zen, eta, ondoren, beste batzuetan, bere ikasketekin eta Yeclako Koru eta Dantza taldeko kide izatearekin batera.
1979an, koru eta dantzetako beste hiru kiderekin batera, AFolk Arabí taldea osatu zuten, Juan Luis Giménez neba nagusiagoarekin.
1981ean, Valentziara joan zen bizitzera, eta hantxe hasi zituen arte ederren ikasketak, San Carlos Fakultatean.
1990ean Thomas Engel alemanarekin ezkondu zen, eta harekin bi seme-alaba izan zituen.[3]
Musikari ibilbidea
Hasiera, Presuntos Implicados
1983an, nebak gonbidatuta, koroak egin zituen maketa batzuetan, RNE Don Domingoren lehiaketara aurkezteko. Hamaika musikari ziren eszenatokian, eta Presuntos Inplicados deitzen ziren. Funkytik hurbil zuten musika-erregistro bat, eta “Miss Circuitos” abestiarekin irabazi zutenlehiaketa.
Euforiaren ondoren, Solek eta Juan Luisek, Pablo Góm-Trenor gitarra-jole valentziarrarekin batera, osatu zuten taldearen behin betiko prestakuntza. Beste zorte-kolpe baten ondorioz, Pertegás estudioetan (Chirivella, Valentzia) lehen diskoa grabatu ahal izan zuten, José Manuel Molesek gainbegiratuta. Estudio horretako soinu-teknikaria, Quique Morales izan zen “Miss Circuitos”-ren grabazioan Juan Luisi bere arreba Sole ahots nagusi jartzea iradoki ziona. Ustekabean eta handik aurrera, taldeko abeslaria izan zen. RCArekin egin zituzten lehen lanak argitaratu zituzten: "Miss Circuitos", "Te voy a peovocar", eta lehen lana (LP disko luzea), "Danzad, danzad malditos", nahiz eta kantak gizonezkoen ahots-tesitura batean grabatuta egon.
Warner Music- argitaletxearekin 1989an Alma de blues argitaratu zuten Talde horrek Nacho Mañó Javier Vela baxu-jotzailearen eta gitarra-jole valentziarraren ordez sartu zen taldeko baxu-jotzaile ofizial gisa.
Alma de blues lanean, Soleren ahotsak eta abestiak interpretatzeko hain modu pertsonalak bere lekua aurkitu zuen, albumari titulua ematen dion gaian. Albumak moldeak hautsi zituen eta berak Billie Holidayri eskaini zion. Bien bitartean, Valentziako Unibertsitate Politeknikoak arte ederretan lizentziatu zen marrazketa espezialitatean, eta, ondorioz, aurrerantzean taldearen irudi grafikoaz arduratu zen, eta hori ez du inoiz alde batera utziko.
Arrakasta
Arrakastarik handieneko unea "Ser de agua", "El Pan y la sal", "La Noche" edo "Siete" diskoekin lortu zuen. Hiru milioi disko baino gehiago saldu zituzten. Solek hainbat letra jarri zituen, hala nola “En la Oscuridad” (1987), “Cada Historia” (1989), “Me das el mar” (1989), “Cómo hemos cambiado” (1991), “Llovió” (1991), “Cuando Quiero Sol” (1991), eta abar. Garai batean taldea ezagutzen lagundu zuten abestiak idazten eta konposatzen jarraitu zuen, bere bizitzako une batzuen isla direnak, hala nola “Mi Pequeñotesoro" 1994. Urte hauek ahaztezinak zaizkio bere taldearen barruan eta kanpoan bizi izan zituen esperientziengatik. Urte horietan, Joan Manuel Serrat, Ana Belén, Joaquín Sabina, Armando Manzanero, Teo Cardalda, La Barbería del Sur, Los Piratas, Chano Domínguez, Jorge Pardo, etab. ezagutu zituen.
1999an, taldeak egin zuen lehen bertsio-diskoa, Versión original, argitaratu zuten. Lehen aldiz, musika latinoamerikarreko abestiak interpretatu zituzten. Gero, Gente albuma atera zuten 2001ean. Urte horretan, gainera, Sole hautatu zuten bozketa bidez, SGAEko Zuzendaritza Batzordeko kide izateko.
Bakarkakorako bidean
2003an, bakarkako lehen lanari ekin zion. Vicente Sabater musikaria, ingeniaria, produktorea eta laguna da, eta, besteak beste, “La Vie en Rose”, “What´s Going On” eta “La estata del jardín botánico” abestu zituen. “Ojalá”, 2004an argitaratua, soinu elektronikotik oso gertu zegoen lana izan zen, Presuntos Implicados soinutik urrun zegoena eta nahita, bere taldearen lehia izatea saihesten zuena. “Ojalá”-ren errepertorioarekin bira bat egiten zuen pop eta jazzeko musikariak nahastuz, eta DVD bat argitaratu zen.
2005eko Presuntos Implicados taldearekin egindako azken diskoa Postales izan zen. 2005eko udako bira eta hurrengoa, bederatzi hilabetez hirukotea Espainia osoan zehar eraman zuena, azkena izan zen. Hogeita hiru urte eman zituen Solek nebak izan zuen ametsa betetzeko, eta amets hori bere bizitza bihurtu zuen.[4]
Bakarrean
2008an, atsedenaldi eta gogoeta-aldi baten ondoren, Solek bizitza eman zion bakarkako lan berri bati: “La Felicidad”, ustekabez betetako diskoa, hala nola dueto ederra, Ana Belén miretsiarekin, eta Javier Limónen ekoizpen bereziak errepertorio emankor eta sortzaileari bizia eman zion, non Solek bere talentuan galdutako konfiantza aurkitu baitzuen, konpositore gisa.[5] Eta berriro ere gai handiak eskaini zizkigun, hala nola "Tan sola", "Femeno singular" edo "Volver a encontrar la ilusión de vivir". Horiekin batera, beste autore batzuen talentua ere eskaini zigun, hala nola Manuel Veleta, Israel Amador, Jonathan Pocovi edo Juan Mari Montes, eta lankidetzak Perico Sambeat, Antonio Serrano, Josemi Carmona edo Iván "Melón" Lewis eta beste musikari batzuekin, disko ederra egitea eta nabarmentzea lortu zuen. Aipamen berezia merezi du Manuel Veletaren lankidetzak diskoaren edizioaren ondoko biran: Solek eszenatokia partekatu zuen Ricardo Belda pianoan, Edu Olmedo baterian, Borja Fernández Serrano gitarran, Iván López gitarran eta Natxo Tamarit baxuan zituela.
Handik gutxira, 2008an, eta bere disko-konpainiak proposatuta, Solek proiektu berri bati ekin zion, eta 2009ko ekainean "Dos Gardenias" izeneko lan berri bati ekin zion.[6] Urte luzez, Latindar Ameriketako errepertorioko kanta eta autore handiak, bai klasikoak, bai une horretakoak, berrikusi eta bertsioan jartzeko asmoz eta ideia hori jazzeko musikari garrantzitsuen lankidetzarekin uztartu zuen. Ideia horretatik sortu zen disko berria, Vicente Sabater banaezinarekin grabatua eta koproduzitua, Chano Domínguez, Jorge Pardo, Iván “Melón” Lewis, Joshua Edelman, José Reinoso, Yoel Páez, Yelsy Heredia, Perico Sambeat, Francisco Blanco Latino, LLibert Foruny, Ara Malikian, Naxto Tamarit, Efrén López, etab. Latin Jazz diskoa.
Ikus-entzuleek oso harrera ona egin zioten lan horri, eta aurkezpenak SidneykoOpera Housen (Australia), Casablancan, Rabaten edo Tangerren (Maroko) edo Mexikon izan ziren, baita Espainiako hainbat hiritan eta San Javierko Nazioarteko Jaialdian (Murtzia) ere. 2009ko azaroaren 17an argitaratutako diskoan jaialdi horretako irudiak bildu ziren.[7][8][9]
2010eko hamarkada
2010ean, Sole Gimenezek bakarkako hirugarren diskoa grabatu zuen, "Pequeñas cosas" izenekoa, eta bere karrerako kolaborazio garrantzitsuenetako bat egiteko plazera eta ohorea izan zuen. Horretarako, Joan Manuel Serrat maisuarekin batera, "Pequeñas cosas" abesti mitikoa kantatu zuen.[10]Pequeño Cosas izeneko saioarekin, bira luzea egin zuen Espainian zehar. Halaber, oso interesgarriak izan ziren, 2011n Sole Giménezek Espainiako hainbat lekutan egin zituen kontzertuak pianoz eta ahotsez Iván "Melón" Lewis piano-jotzailearekin batera. 2011. urtearen amaieran, Sole Giménez Berklee College of Music musika-eskola entzutetsuko irakasle-talde bikaineko kantu-irakasle izatera pasa zen. Eskola horrek, urte horretan, Mediterraneoan egoitza bat ireki zuen, Valentzian. Eta hala, kontzertuak irakasle gisa zuen jarduerarekin uztartuz, Sole Gimenezek 2012. urtean bere bosgarren diskoa argitaratu zuen El cielo de Paris, jazzean oinarritutako bertsio-bilduma, Vicente Sabaterren eskutik soinu zoragarriarekin. Jazzeko musikari handiek parte hartu zuten diskoan; besteak beste, Jordi Rossyk baterian eta Iván Lewis "Melón" diskoaren musika-zuzendaritza hartuta. Azentu ikusgarri batekin frantsesez kantatuz, El cielo de Paris da Sole Giménezek Abesti Frantsesari eta haren autore nagusiei egin zien omenaldi berezia. Bi urte geroago, 2014. urtean, seigarren diskoa aurkeztu zuen, bai Espainian bai Mexikon, eta Solek 30 urteko ibilbide artistikoa egin zuen Como hemos cambiado disko berri arekin. Hada Music zigilu propioarekin kaleratu zuen diskoa izan zen, eta bere garaiko konposizio enblematikoenetako batzuk berreskuratu zituen. Presuntos Implicados sasoikoak, eta bakarkako sasoikoez gain , hiru konposizio berri gehitu zituen. Oso harrera ona izan zuen diskoak Espainiako eta Latinoamerikako ikusleen artean. 2015eko urtarrilaren 31n, diskoaren aurkezpen ofizialean, Mexikoko El Plaza Condesan, mila pertsona baino gehiagoren aurrean, artisau-kanpaia jaso zuen, gaztelaniaz kantatutako musikan etengabe egoteagatik esker ona adierazteko. Txileko jendearengana itzultzeko aukera ere izan zuen, harrera ona jaso zuela.
Avanzadoras disko liburua
2015eko martxoan, Solek Oxfam Intermónentzat zuzendu zuen "Avanzadoras" disko-liburua aurkeztu zen. Besteak beste, Ana Belén, Estrella Morente, LaMari de Chambao, Leonor Watling, María de Medeiros, Pilar Jurado, Andrea Echeverri, La Shica, Maria Dolores Pradera, Paula Morelembaum, Maika Makovski, Rosalía León, Neus Ferri, Sophie Maricq eta Thais Morell, lehen mailako idazle, kazetari eta ilustratzaileekin batera, egunero mundua hobetzeko justizia eta duintasunez lan egiten duten emakumeei ahotsa eta ikusgarritasuna emateko.[11][12]
2016. urtean, La Sexta kateko "A mi modo" musika-programan parte hartu zuen. Espainiako beste sei artistarekin batera, horietako bakoitzak programa bakoitzean dituen abestiak abestu zituzten. Harekin egon ziren: Marta Sánchez, Antonio Carmona, Mikel Erentxun, David DeMaría, Nacho García Vega eta Manolo Tena.
Ikus-entzule gogotsuak harrera bikaina egin zioten programari, abesti handiak gogora ekarri eta artista handi horiek berreskuratu eta haiekin gozatu.
2017. urteko martxoan, José Manuel Zapata tenorearekin eta Extremadurako Orkestra Sinfonikoarekin lankidetzan aritu zen, "Mano a mano" izeneko tangoari omenaldia egiteko kontzertuan.Publikoan arrakasta handia izan zuen, baita kritikan ere.
2017an, Espainiako Gurutze Gorriaren Urrezko Domina jaso zuen, emakumearen eskubideen alde etengabe egindako lanagatik. Hilabete horretan bertan argitaratu zuen bere bakarkako zortzigarren diskoa: Los hombres sensibles,[13] 15 kanta ezezagun zituen diskoa. Carlos Goñi, Dani Martín, David DeMaría, Antonio Carmona, Teo Cardalda, Pedro Guerra, Chabuco, Víctor Manuel, Edgar Ocpegy, Mikel Erentxun, David de José eta Melomans. Diskoa Espainian jarri zen salgai 2017. urteko maiatzaren 12an, eta hilabete geroago Mexikon, Kolonbian eta Txilen. Oso harrera ona izan zuen kritikak, kanta bikainengatik, duetoen maila handiagatik eta José Manuel Gimenezek egindako Espainiako edizioaren disko liburuaren formatuaren diseinuagatik. Diskoaren aurkezpenak Espainiako hiri nagusietara eraman zuen artista, baita Mexikora eta Kolonbiara ere.
2018ko uztailaren 9an, Valentziako Kultura Kontseiluko kide den azken osoko bilkurara joan zen, Valentziako Generalitatearen kultura-arloko organo aholku-emailera, eta lau urtez aholkulari izan zen. Santiago Grisolía buru zuen erakundea uzteko erabakia lan-arrazoiengatik eta abeslari, konpositore eta letragileak bere ibilbide musikalean esklusiboki aritzeko borondateagatik hartu zuen.
Mujeres de música
2019ko otsailean, Mujeres de música diskoan bakarkako lan berria argitaratu zuen. Solek, emakumeak musikan duen ikusezintasunaren jakitun, Chatislavako Orkestra Sinfonikoaren eskutik, Espainiako eta Latinoamerikako musikagile eta autore handiak omentzeko hamar kanta "Chabucana Granda peruarrak La Flor de la Canela moldatu zuen, Natalia Lafourcadek Hasta la raíz edo Rosana kanariarrak El talismán.[14] Jarraitu egiabesti hauek abesten publikoaren gustukoak baitira eta emakume musikagile hauek harritu egiten bititu.
2022ko udazkenean RTVEkoDuos Increíbles saioan parte hartu zuen. Belaunaldi eta abestien ezagutza partekatzeko helburuaz sortutako saio berria izan zen, musika orkestrak zuzenean jotzen zuela eta ikusleak hamarkada zehaztuetan banatuta botazioen bidez partehartzaile zirela. Yoly Saa izan zuen gazte-bikotelagun. Finalera heldu eta hirugarren postua lortu zuen Yolyrekin.
1991ean Ana Belének zuzendutako eta Carmen Maura protagonista zuen «Como ser mujer y no morir en el intento» filmaren soinu-bandarako kanta abestu zuen.
1992an Manuel Serratekin laguntza berezia, Pendiente de ti abestia bikotean kantatuz, “Utopía” albumerako.
“Dentro de ti (Valencia)” abestian Revólver taldearekin lankidetzan aritzea, “Si no hubiera que correr” diskorako, eta, ondoren, abesti bera grabatu zuen Revolverren “Básico” abestirako.
1995ean Ana Torrojarekin lankidetzan aritzea «Cada Historia» abestian. Abesti hori 2002an argitaratu zen, eta bi artisten diskoetan sartu zen.
1996an «Amor de medianoche» abestia interpretatu zuen, Ceciliaren ahotsarekin batera, Juan Carlos Calderónek ekoitzitako dueto-disko baterako, Ceciliaren abesti apartekoekin, “Desde que tú te ha ido” izenekoa.1997an Vigoko Los Piratas taldearekin elkarlanean aritu zen «Te echaré de menos» abestian, "Manual para los Fieles" diskoan, eta, ondoren, “Fin de la primera parte” bilduman sartukoa gero.
1998an La Barbería del Sur-ekin lan egiten zuen "Arte Pop del Año" diskoan, eta "Antes del Odio"abestia kantatu zuen El Negrirekin. Mugarik Gabeko Medikuak erakundearentzat, Sole Giménezek kontzertu bat eman zuen Sedajazz Big Bandekin, Valènciako Palau de la Musican. Kontzertu horretan, Latindar Jazzeko kanta-sorta bat eskaini zuen, Radio Futuraren «Semilla Negra» edo Víctor Jararen«Te Recuerdo Amanda» abestiekin.
Lagundu Ximo Tebar jazzeko gitarra-jolearekin, letra idatzi eta grabatuegin zuen «Aire» gaia “Homepage” diskorako.
1999an Donostiako Jazzaldi ospetsuan, Sole Gimenezek bi emanaldi gogoangarri egin zituen: bata Herbie Hancock jazz-pianista bikainarekin, eta bestea Sedajazz Big Band taldeko kideekin. Herbie HancockekGershwin konpositore ospetsuaren lanari eskainitako azken diskoa aurkeztu zen hantxe. Solek gonbidatu zuen diskoan Joni Mitchell konpositore eta kantari handiarekin batera bi abesti abesteko. Bi kantarietako bat ere ez zen jazz-kantaria, eta horixe nahi zuen Hancockek. Gau horretan, Trinitate Plazan, Solek Summertime eta The Man I Love interpretatu zituen, piano-jolearen talde bikainarekin batera. Sedajazz Big Band Solerekin, Latin jazzeko errepertorio zabala jo zuen.
2000n Joan Amèric kantautorearekin lankidetzan jardun zuen “Obert” diskoan, Vine abestia bikotean abestuta.
2001ean Joan Manuel Serraten “Qué Va a Ser de Ti?” abestiaren bertsio bikaina egin zuen, bularreko minbiziaren aurkako laguntzari eskainitako “Mujer” diskorako. Ospe handiko beste ahots batzuek ere parte hartu zuten, besteak beste, Ana Torroja, Pasión Vega, Eva Amaral, Martirio, María Dolores Pradera eta Niña Pastorik.
Genero indarkeriaren aurkako diskoan parte hartzea. Diskoan, Solek gainerako artista, kazetari, aktore eta politikariekin batera albumari izenburua eman zion abestia abestu zuen. Santi Alkanda musika-kazetariaren ekimena izan zen, eta Emakumearen Institutuaren eta Autore Faktoriaren lankidetzarekin garatu zuenproiektu hau.
2001ean Sole Gimenezek Niurka Curbelorekin Juro kanta abestu zuen “Todo Podría Cambiar” diskoaren barruan.
SedaJazz Big Bandaren “Muñequita Linda” diskoan Joan Manuel Serraten«Mediterraneo» kantaren bertsio bikain batean lagundu zuen.
2003 Joaquín Sabinaren omenezko diskoan kantatzeko aukeratutako ahotsetako bat izan zen, Ana Belén, Chabela Vargas, Rosario Flores, Carmen Paris, Pasión Vega, Niña Pastori eta beste askorekin batera. Horietako bakoitzak egilearen abesti ezagun bat berrinterpretatu zuen, bere ukitu pertsonala emanez. Solek Sabinaren abesti gogokoenetako bat abestu zuen, «A la Sombra de un León».
Sin Bandera talde mexikarrarekin lankidetzan aritu zen “De viaje” diskoan. Solek “Puede ser” abestu zuen. Presuntos Implicadosen lankidetza.
2004an Solek «Casa» poema abestu zuen “Neruda en el corazón” omenaldi-diskoan, beste artista batzuekin batera. (Pablo Nerudaren poema bat musikalizatzea). Presuntos Implicadosen interpretazioa.
2005Solek kontzertu txiki eta intimoa egin zuen Santi Navalón pianistarekin batera, "Ellas Cantan" zikloaren barruan, Valentziako Loco Mateo aretoan, bolero klasikoen errepertorioa azalduz.
2006an Valentziako Kongresu Jauregian Ostalarien eta Zaharberritzaileen Biltzar Nazionala zela eta, Solek Valentziako Jazzeko musikari boskotearekin abestu zuen. Luxuzko taldea osatu zuten: Perico Sambeat saxoan, Mario Rossy kontrabaxuan, Santi Navalón pianoan eta Osvaldo Jorge perkusioan. Ostalarien eta Zaharberritzaileen Elkarte Nazionalerako kontzertu pribatu horretan, Solek eta haren laguntzaileek jazzik dotoreenaren klabean eta soinu bikainarekin, boleroetan eta denbora erdiko abestietan oinarritutako errepertorioa landu zuten. Emaitza liluragarria izan zen.
2007an Solek Miguel Ríosekin abestu zuen Hilario Camachoren omenaldian. Azaroan, Madrilen, Lope de Vega antzokian, omenaldia egingo zioten Hilario Camacho konpositore eta kantariari, 2006ko abuztuan desagertuta baitzegoen. Ikaskide eta lagun askok elkar topatzea erabaki zuten, abestiak kantatzeko eta gogoratzeko. Besteak beste, Solek Miguel Ríos kantari bikainari “Cuerpo de Ola” abestian laguntzeko zortea izan zuen, eta biek dueto gogoangarria egin zuten.
Sole Giménez jazz-emanaldia. Jorge Pardo, Dave Schnitter, Ximo Tebar, Ricardo Belda eta Jeff Jeromonekin aritu zen IVAMen urteurrena zela eta.
Severo Ochoa Ospitaleko Defentsaren aldeko Plataformaren aldeko kontzertua, “El Severo me Duele”. Besteak beste, Sole Joan Manuel Serrat, Ana Belén, Víctor Manuel, Miguel Ríos eta Ismael Serranorekin aritu zen.
Armando Manzanero Murtziako Orkestra Filarmonikoarekin aritu zen Cartagenako La Mar de Músicas jaialdi interesgarrian, urte hartan Mexikori eskainia. Sole Gimenezek gonbidatu gisa hartu zuen parte kontzertuan, «Esta Tarde Vi Llover» gaia interpretatuz, Armando Manzanero maisuarekin batera. Kontzertu horretan, ChambaokoMayte Martín, Carmen Paris, Tania Libertad eta La Mari kantariek ere parte hartu zuten.
Sole Giménez, Los Sabandeñosek gonbidatuta, Alfonsina eta Itsasoa kanta ederra abestu zuen Alfredo Kraus auditorioan.
2007-2008 Sole Gimenezen lankidetza berezia egin zuen Manuel Veletaren “La Calle del Mundo” bigarren diskoan. Solek eta Manuelek elkarrekin abestu zuten «El Lago profundo de la añoranza» izeneko kanta ederra. Gero, elkarrekin grabatu zuten kanta horren bideoa, eta zuzenekoetan ere parte hartu zuen.
2008an Solek Miquel Gil kantari eta folk konpositore entzutetsuaren gonbidatu gisa parte hartu zuen Valentziako Unibertsitateko klaustroko kontzertu intimo batean, Valentziako beste musikari garrantzitsu batzuekin batera, hala nola David Pastor tronpeta-jolea eta Ricardo Belda piano-jolea.
Ana Belének Solerekin lankidetzan jardun zuen bakarkako bere bigarren diskoari izenburua eman zion abestian: “La Felicidad”. Sole Giménezen ustez, horixe da bere kolaborazio garrantzitsuenetako bat; beraz, Ana dena delako, eta une horretantxe sortzen da lankidetza. Javier Limónek Casa Limónen ekoitzi eta grabatutako disko bikainean kokatuta, eta goi-tentsioko abestiz eta musikariz beteta zegoen. Kolaborazio berezienen artean, Antonio Serrano harmonizista, Josemi Carmona eta Pack flamenkoak eta Perico Sambeaten saxoa ditugu.
Guadi Galegori lagundu zion «Miru Zuria+Ikusi Nuenean» gaian, Kepa Junkeraren “Etxea” diskoan. Oso lan berezia, lankidetza izugarriz betea. Kepa Junkerak 40 artista desberdin bildu zituen "Etxean", hala nola Miguel Bosé, Ana Belén, Michel Camilo, Seydu edo Sole Giménez, euskarazko piezak interpretatzeko.
2009an Sole Giménez Globomediak, Emilio Aragónek, gonbidatu zuen, TVErentzat “Plácido eta La Copla” izenburua zuen programa berezi batean parte hartzeko. Handik gutxira, DVD batean argitaratuk zen, eta Plácido Domingo maisuarekin eta beste artista gonbidatu batzuekin batera «La Zarzamora» kopla abestu ahal izan zuen. Solek, halaber, «Tatuaje» kopla-klasikoaren Jazz bertsioa egin ahal izan zuen, Llibert Fortuny saxofoi-jotzailearekin, Iván González “Melón” piano-jotzailearekin eta “El Negrón” kontrabaxu-jotzailearekin batera. Martirio, Pitingo, Diego "El Cigala", Rosa López, La Shica, Clara Montes eta María Pagés flamenko-dantzariak ere parte hartu zuten programan. Emilio Aragónek egin zituen Madrilgo Erkidegoko Orkestraren moldaketak, Plácido Domingorekin batera.
“Dos Gardenias”-en grabazioan, bere hirugarren diskoa bakarka grabatzean, Sole Gimenezek zortea izan zuen bere musikari gogokoenetako batzuekin lan egiteko eta 2009ko ekainaren 16an argitaratu zen Latindar Jazzeko album eder hori osatzeko. Besteak beste, Chano Domínguez pianoan, Jorge Pardo zeharkako flautan, Llibert Fortuny saxoan, Perico Sambeat saxoan, Joshua Edelman, Iván González “Melón” eta José Reinoso pianoan, Yelsy Heredia eta Mario Rossy al kontrabaxuan, Yoel Páez perkusioan eta el multiinstrumentista den Efrén López gitarratzarraz. Fª Blanco “Latino”-k haize-moldaketa ederrak egin zituen, Paul Evans-ekin batera tronpeta eta Julio Montalvorekin batera haga-tronboiaz grabatu zuena, eta instrumentista bikainez osatutako talde luze bat, hala nola Natxo Tamarit, Lucas Ibáñez, Damián Valent, Josvi Muñoz klarinetean eta koruak. Vicente Sabater eta Sole bera arduratu ziren produkzioaz, eta Vicente Sabaterrek nahasketak eta mastering-a egin zituen Valentziako Millenia estudioetan.
José Luis Rupérez sustatzaileak Sole Giménez gonbidatu zuen Madrilgo Plaza Nagusian egin zen "La Zarzuela" ikuskizunean parte hartzera, Ruperto Chapi maisuaren lanaren mendeurrena ospatzeko. Solek Romanza bat eta Guajira bat interpretatu zituen RTVEko Orkestrarekin batera. Zarzuelaren edizio horretan, Paco Azorín eszenografoak zuzenduta, Raimundo Amador eta Diego Amador, Diana Navarro, David DeMaría, La India eta Naím Thomas izan ziren, dantza-talde handi batekin eta kantari lirikoekin batera. Emaitza ederra izan zen.
Sole Giménez Antena 3 TVren kanpaina batean parte hartu zuen, historia eta nortasuna duten marken alde eta marka zurien ugaritzearen aurka. Solek, kanpainaren iragarkian, «Toda una vida» boleroa abestu zuen, Vicente Sabaterrek horretarako bereziki egindako bertsio batean.
Sole Giménez Mexikora joan zen, Berklee College of Music-ek Espainiako Berklee Canta izenarekin antolatzen duen lehiaketaren lehen edizioan epaimahai gisa parte hartzeko. Musika-lehiaketa ospetsu hori Mexiko Hirian egin zen urriaren 7an, Auditorio Nazionaleko Lunarioan.
Sole Giménez, Cervantes institutuarekin. Ekainaren 28an, Sidneyn (Australia) Cervantes Institutuak egoitza berria inauguratu zuenean, Sole Giménezek hara joateko aukera izan zuen, “Dos Gardenias” albuma osatzen zuten Latin Jazz estiloko bertsioen errepertorioa aurkezteko. Irailean, Sole berriro aritu zen lankidetzan Cervantes Institutuarekin Marokon, Casablanca, Rabat eta Tangerren, eta kontzertu bana eman zuen, baita Italian ere, Palermo hirian.
2010Sole Giménez Manuel Mijares abeslariarekin elkarlanean aritu zen, Pancho Céspedes kantari eta konpositorearen «Vida loca» bikotean interpretatuz.
Sole Giménez Andrés Molina konpositore eta kantari kanariar adimentsuarekin lankidetzan aritu zen, eta Desnudo diskoaren barruan, "Mejor olvidar" kantan.
Sole Gimenezek Los Sabandeños musika-talde ezagunaren albumean kolaboratzeko aukera izan zuen, Fito Páezen «Un vestido y una flor» abestia kantatuz entzumenaren plazererako.
Sole Giménez Antena 3ek emandako "Quiero Cantar" musika- eta haur-lehiaketaren programako kide da.
Sole Gimenezek atsegin handiz hartu zuen parte RNEren "No es un día cualquiera" saioan, bere disko gogokoenetako bat jarriz. Larunbatero, 11:00etan, udako denboraldi osoan.
Sole Giménez gonbidatua izan zen abuztuaren 25ean Bilboko Udal Bandak Abando Ibarran eman zuen kontzertuan, betiko musika maite zutenen gozamenerako gai klasikoak interpretatuz.
Irailaren 1ean, Sole Gimenezek “Dos Gardenias” aurkeztu zuen Kataluniako Musika Jauregian, Mes i Mes jaialdiaren programazioaren barruan, Perico Sambeat, David Pastor eta José Reinosoren laguntzarekin.
Urte berean, Sole Giménezek bere hirugarren diskoa grabatu zuen bakarka. Disko horren izenburua “Pequeñas cosas" izan zen, eta bere karrerako kolaborazio garrantzitsuenetako bat egiteko plazera eta ohorea izan zuen. Horretarako, Joan Manuel Serrat maisuarekin batera, «Pequeñas cosas» kanta mitikoa kantatu zuen.
2012an Rafa Sánchez, Raimundo Amador, Pedro Guerra, Miguel Campello, Clara Montes, Dani Reus eta Carolina Muñozekin batera, “Kantu-fabrika” ongintzazko diskoa kaleratu zuen, uneko krisiaren egoera islatzen zuena.[16]
2013an Mónica Naranjoren lekua hartu zuen El número 1 saioaren finalaurrekoan.Car María Dolores Praderaren ondoan, Contigo en la distancia bolero klasikoa interpretatu zuen, “Gracias a vosotros” diskoaren bigarren bolumenerako.
2014an Víctor Manuelekin batera kantautore asturiarraren La madre kanta abestu zuen, “Víctor Manuel: 50 años no es nada” kontzertuan eta diskoan, irailaren 12an Oviedon, San Mateo jaietan, eta, ondoren, Madrilen eta Bartzelonan egindako bi aurkezpen-kontzertuetan ere bai.
Los hombres sensibles ikuskizunean Sole Giménez eta Edgar Oceransky mexikarra, 2018Beste trobadore mexikar batzuekin batera, beste ahots batean akoplatutako bat abestu zuen: «Que tristeza» Edgar Oceransky-en “Big Bang” albumean, eta Noel Schajris-ek berak «Como hemos cambiado» abestu zuen.
2016an La Sexta kateko "A mi modo" musika-programan parte hartuko du, eta, beste sei artista espainiarrekin batera, horietako bakoitzak programa bakoitzean dituen abestiak abestuko ditu. Hauek daude: Marta Sánchez, Antonio Carmona, Mikel Erentxun, David DeMaría, Nacho García Vega eta Manolo Tena, dagoeneko desagertuta dagoena.
2017ko martxoan, José Manuel Zapata tenorearekin eta Extremadurako Orkestra Sinfonikoarekin lankidetzan aritu zen, "Eskuz esku" izeneko tangoari omenaldia egiteko kontzertuan. Arrakasta handia izan zuen, baita kritika ere. Maiatzean Espainiako Gurutze Gorriaren Urrezko Domina jaso zuen, emakumearen eskubideen alde etengabe egindako lanagatik. Bakarkako zortzigarren diskoa argitaratu zuen: Los hombres graves, 15 kanta ezezagun zituen diskoa. Carlos Goñi, Dani Martín, David DeMaría, Antonio Carmona, Teo Cardalda, Pedro Guerra, Chabuco, Víctor Manuel, Edgar Ocpegans eta Mikel Erentxun, David San José eta Melomans izan zituen lagun. Diskoa 2017. urteko maiatzaren 12an jarri zen salgai, eta hilabete bat geroago kaleratu zen Mexikon, Kolonbian eta Txilen. Oso harrera ona izan zuen kritikak, kanta bikainengatik, duetoen maila handiagatik eta José Manuel Gimenezek egindako Espainiako edizioaren disko liburuaren formatuaren diseinuagatik. Diskoa ekainetik aurrera aurkeztu zen jendaurrean, eta aurkezpenekin jarraitu zuen, bai Espainian bai atzerrian.
CD bikoitza zuzenean. VHS formatuan ere kaleratu da. CD laburtuan katalogotik kendu eta argitaratu da.
1997:
Siete
WEA
1999
Versión original
WEA
2001
Gente
WEA
2003
Grandes éxitos. Selección natural
WEA
Bi CD bilduma gehi DVD.
2003
Selección inédita
WEA
2005
Postales
WEA
Bi bertsiotan editatua: normala 12 abestirekin, berezia 14 abestiarekin.
2006
Todas las flores-La selección Definitiva
WEA
Bilduma CDa + DVDa
Sole Giménezen lanak
Bakarrean
Sole Giménez 2008an.
Urtea
Diskoaren izena
Diskoetxea
Konposizioak
2008
La felicidad
WEA
Sole Giménez eta beste autore batzuen abestien diskoa, Javier Limónek grabatua eta ekoitzia.
“Bizitzeko ilusioa berriro aurkitzea”. Musika & Letra: Sole Giménez
“Hain bakarrik”. Musika & Letra: Sole Giménez
“Emakumezko berezia”. Musika & Letra: Sole Giménez
“Zurekin” (Close to you). Musika: Burt Bacharach & Hal David. Letra gaztelaniara egokitzea: Sole Giménez
“Aingerua”. Musika & Letra: Sole Giménez
“Eguzkia”. Musika & Letra: Sole Giménez
Urtea
Diskoaren izena
Diskoetxea
Konposizioak
2010:
Pequeñas cosas
WEA
Latin Jazz bertsio handiko diskoa, Sole Giménezek bere ukabilez eta letraz egindako bi abesti grabatu zituena.
“Un tren perdido”. Musika & Letra: Sole Giménez
“Emakumea”. Musika & Letra: Sole Giménez
2012
El cielo de París
WEA
Dixie soinudun kanta frantsesaren omenezko diskoa. Sole Gimenezek bere kanta bat eskaini zuen.
“Arratsalde hura”. Musika & Letra: Sole Giménez
2014
Como hemos cambiado
Hada music
Sole Giménezek autoeditatutako diskoa, musika hispanoan egindako hogeita hamar urteko ibilbidea gogoratzeko. Abesti klasikoak kantatu zituen, eta hiru konposizio berri zituen.
Valentziako Unibertsitate Politeknikoko ikasle ohien Elkarteak Sole Giménez saria eman zion. Sari horiek politika-, gizarte- edo enpresa-arloan nabarmendu diren EHUko ikasle ohiak bereizten dituzte.
2008: Patraix 08 auzoko Bizilagun eta Kontsumitzaileen Elkarteak ibilbide artistikoari emandako saria.
2009: Urrezko Mikrofonoa saria, ikuskizunen munduan egindako ibilbideagatik. Irratiko eta Telebistako Profesionalen Elkarteak ematen duen saria.
2011: Pepe Viyuela saria, Arnedo hiriak emana, bere letren poesiarekin duen konpromisoagatik.[17]
2014: “Sant Carles” domina eman zioten Valentziako Unibertsitate Politeknikoko Arte Ederren Fakultateari, Valentziako gizartearen kultura eta artea sustatzen eta zabaltzen laguntzeagatik.[18]