Balet Opera Paris
Balet Opera Paris ( Perancis: Ballet de l'Opéra national de Pariscode: fr is deprecated </link> ) ialah sebuah syarikat balet Perancis yang merupakan sebahagian daripada Opera Paris . Ia juga merupakan syarikat balet nasional tertua, terdapat pelbagai syarikat balet di Eropah dan antarabangsa boleh mengesan kembali asal usul mereka melalui Balet Opera Paris. Ia masih dianggap sebagai salah satu daripada empat syarikat balet yang paling terkemuka di dunia, bersama-sama dengan Balet Bolshoi di Moscow, Balet Mariinsky di Saint Petersburg dan Balet Diraja di London. [1] [2] [3] [4]
Sejak Disember 2022, syarikat ini berada di bawah arahan José Martínez, pengarah tarian. Syarikat balet ini juga terdiri daripada 154 penari, antaranya 17 Danseurs Étoiles . Penari utama membuat 180 persembahan tarian setiap tahun, terutamanya di Palais Garnier . [5]
Sekolah tarian Paris Opera Ballet School cutup berprestij seperti syarikatnya. (Bahasa Perancis: École de danse de l'Opéra national de Paris), ia dianggap sebagai salah satu sekolah tarian terbaik dunia. [6] Bekas pelajarnya telah memenangi rekod 20 anugerah Benois de la Danse . Sekolah ini meraikan seratus tahunnya pada tahun 2013.
Persaingan untuk kemasukan ke kedua-dua institusi ini amat sengit. [7] Bagi seseorang penari untuk menyertai Paris Opera Ballet, ianya wajib untuk dimasukkan ke Paris Opera Ballet School, bagi melulusi peperiksaan kompetitif tahunan pada bulan Mei, dan untuk menghadiri sekurang-kurangnya dua kelas terakhir. [8] 95 peratus daripada penari yang diterima dalam Balet Opera Paris ialah orang Perancis. [8]
Sejarah
Penamaan
Balet Opera Paris sentiasa menjadi satu bahagian yang penting dalam Opera Paris, yang diasaskan pada tahun 1669 sebagai Académie d'Opéra (Akademi Opera), walaupun begitu, tarian teater belum menjadi komponen penting untuk Opera Paris sehingga 1673, namun selepas ia telah dinamakan semula sebagai Académie Royale de Musique (Akademi Muzik Diraja) dan diletakkan di bawah pimpinan Jean-Baptiste Lully . [9] Paris Opera mempunyai pelbagai nama rasmi yang berbeza sepanjang sejarahnya, tetapi sejak 1994, nama rasminya telah ditukar Opéra National de Paris (Paris National Opera). [10]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/Ballet_de_la_nuit_1653.jpg/220px-Ballet_de_la_nuit_1653.jpg)
Balet Opera Paris berasal dari institusi tarian, tradisi dan amalan mahkamah Louis XIV yang terdahulu. Siri yang paling penting ialah siri <i id="mwRg">balet komedi</i> yang dicipta oleh Molière bersama beberapa orang yang lain, iaitu koreografer dan komposer Pierre Beauchamps dan Jean-Baptiste Lully . Siri yang pertama ialah Les Fâcheux pada tahun 1661 dan yang paling penting, Le Bourgeois gentilhomme pada tahun 1670. [11] Beberapa daripadanya turut dipersembahkan oleh syarikat Molière di Théâtre du Palais-Royal awam di Paris, yang kemudiannya menjadi rumah tetap pertama syarikat opera dan balet opera itu.
Juga pada tahun 1661, Louis XIV telah mengasaskan Académie Royale de Danse (Akademi Tarian Diraja) dalam usaha "untuk meningkatkan kualiti pengajaran tarian untuk hiburan mahkamah". Ahli akademi, serta guru tarian yangbertauliah dan pelajar mereka, semua mengambil bahagian dalam penciptaan balet untuk mahkamah, Molière, dan kemudiannya opera. [12] Pada tahun 1680, Beauchamps menjadi canselor (pengarah) Académie Royale de Danse. [9] [13] Walaupun Académie Royale de Danse dan Opera berkait rapat, kedua-dua institusi itu kekal berasingan, dan institutsi yang pertama telah dimansuhkan asbab kejatuhan monarki pada tahun 1792. [14]
Penubuhan dan sejarah awal
Pada 28 Jun 1669, Louis XIV memberikan hak istimewa kepada penyair Pierre Perrin dengan memberinya monopoli untuk membentuk sebuah akademi yang berasingan untuk persembahan opera dalam bahasa Perancis. Produksi pertama syarikat yang diasaskan oleh Perrin, Académie d'Opéra (Akademi Opera), adalah Pomone, yang pertama kali dipersembahkan pada 3 Mac 1671 di Jeu de Paume de la Bouteille dan termasuk balet yang dikoreografikan oleh Anthoine des Brosses.
Pada tahun 1672, Lully membeli hak istimewa Perrin dan juga memperoleh surat paten baru yang mengehadkan penggunaan pemuzik dan penari oleh syarikat-syarikat Perancis yang lain. Dengan Anthoine des Brosses dan Lully sebagai koreografer dan Carlo Vigarani sebagai pereka pentas, syarikat Lully, yang kini dikenali sebagai Académie Royale de Musique, menghasilkan opera pertama Lully, Les fêtes de l'Amour et de Bacchus (sebuah pastorale) pada November 1672 di Jeu de Paume de Béquet. Karya ini terdiri terutamanya daripada petikan daripada balet mahkamah Lully yang sebelumnya yang disambungkan dengan entrées baru yang dikoreografikan oleh des Brosses. Perbezaan yang ketara, bagaimanapun, daripada balet mahkamah sebelumnya adalah bahawa ahli-ahli mahkamah tidak lagi turut serta, dan semua penari adalah profesional.
Produksi Lully yang seterusnya, Cadmus et Hermione (27 April 1673), tragédie lyrique pertama (dengan libretto oleh Philippe Quinault), juga ditayangkan perdana di Jeu de Paume de Béquet dan dikoreografikan oleh Anthoine des Brosses. Pierre Beauchamps, yang telah bekerja dengan Molière di Palais-Royal, menyertai syarikat Lully pada Jun 1673 (tidak lama selepas kematian Molière), ketika Lully mengambil alih teater Palais-Royal, memaksa kumpulan Molière berpindah ke Théâtre Guénégaud. Lully dan Quinault terus berkolaborasi dalam siri produksi yang berjaya, dalam proses mencipta genre baru opera Perancis di mana selingan tarian memainkan peranan penting dalam drama muzikal. Balet untuk karya-karya ini dicipta oleh Beauchamps, des Brosses, dan d'Olivet. Jean-Baptiste Dubos menjelaskan bahawa Beauchamps dan des Brosses bertanggungjawab untuk balets ordinaires, sementara d'Olivet mengkhususkan diri dalam balet-pantomim.
Lully memberikan perhatian yang begitu besar kepada balet yang disebut di sini sehingga dia mengupah 'maître de danse particulier' bernama d'Olivet untuk koreografi mereka. Ia adalah d'Olivet, bukan des Brosses atau Beauchamps, yang Lully ambil untuk 'ballets ordinaires', yang menggubah balet untuk babak infernal dalam Psyché dan Alceste. Ia juga d'Olivet yang menggubah balet orang tua dalam Thesée, mimpi-mimpi buruk dalam Atys, dan penari-penari gemetar dalam Isis. Yang terakhir ini hanya terdiri daripada isyarat pantomim oleh lelaki yang diserang sejuk, dan dia tidak memperkenalkan satu langkah tarian biasa pun ke dalamnya.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Adela%C3%AFde_Simonet_as_the_Princess_in_the_pantomime-ballet_%27Ninette_%C3%A0_la_Cour%27_%E2%80%93_International_Encyclopedia_of_Dance_2004%2C_vol._5%2C_p._86.jpg/220px-Adela%C3%AFde_Simonet_as_the_Princess_in_the_pantomime-ballet_%27Ninette_%C3%A0_la_Cour%27_%E2%80%93_International_Encyclopedia_of_Dance_2004%2C_vol._5%2C_p._86.jpg)
Abad ke-18 menyaksikan penubuhan sebuah sekolah yang berkaitan, yang kini dirujuk sebagai Sekolah Balet Opera Paris (Bahasa Perancis: École de Danse de l’Opéra de Paris), yang dibuka pada tahun 1713. Opera-opera Rameau, dan kemudian Gluck, meningkatkan piawaian untuk para penari. Jean-Georges Noverre merupakan seorang guru balet yang sangat berpengaruh dari tahun 1776 hingga 1781. Beliau mencipta balet Les petits riens pada tahun 1778 dengan muzik Mozart. Maximilien Gardel menjadi guru balet dari tahun 1781, dengan saudaranya Pierre Gardel mengambil alih selepas kematian Maximilien pada tahun 1787. Pierre Gardel bertahan selepas Revolusi dengan mencipta balet seperti La Marseillaise dan Offrande à la Liberté. Beliau kekal sebagai guru balet sehingga tahun 1820 dan terus bekerja sehingga tahun 1829.
Pada tahun 1987, Sekolah Balet Opera Paris berpindah dari Palais Garnier (tempat kebanyakan balet Opera Paris berlangsung) ke bangunan baharu yang terletak 10 kilometer ke barat pusat Paris, di Nanterre . Bangunan sekolah tarian baharu itu direka oleh Christian de Portzamparc . Sejak 1995, Sekolah Balet Opera Paris telah menjadi sekolah berasrama penuh . [15] Pada masa kini, dari 8 pagi hingga tengah hari, semua murid menghadiri kelas sekolah yang membawa kepada perolehan baccalauréat Perancis ( bac ), kelayakan am untuk masuk universiti di Perancis.
Di kalangan penari Balet Opera Paris, 95 peratus telah menghadiri Sekolah Balet Opera Paris. [16] Untuk menggambarkannya secara berbeza, untuk seorang penari muda diterima dalam Paris Opera corps de ballet, adalah wajib untuk memasuki Paris Opera Ballet School dan menghadiri sekurang-kurangnya dua kelas terakhir ( deuxième et première division ). Lebih daripada 90 peratus calon tidak lulus peperiksaan kemasukan. [17] Malah beberapa penari yang kemudiannya menjadi danseurs perdana (pemain solo pertama) atau danseurs étoiles ( penari utama ) dari Paris Opera Ballet lulus peperiksaan kemasukan hanya pada percubaan kedua, atau hanya diterima sebagai murid yang membayar yuran. [18]
Koreografer
Koreografer yang dikaitkan dengan Balet Opera Paris dan karya yang dicipta untuk Balet Opera Paris ialah: [19]
- Jean Dauberval: La Fille mal gardée (1789).
- Pierre Gardel: Télémaque (1790), Psyché (1793), Le Jugement de Pâris (1793), La Dansomanie (1800)
- Louis Milon: Les Noces de Gamache (1801, in collaboration with Gardel)
- Philippe Taglioni: La Sylphide (1832)
- Jules Perrot: Giselle (1842)
- Jean Coralli: Giselle (1842)
- George Balanchine: Le Palais de cristal (Symphony in C) (1947)
- Carlo Blasis
- Arthur Saint-Léon: Coppélia (1870)
- Louis Meranté: Sylvia (1876)
- Serge Lifar: Les Créatures de Prométhée (1929), Icare (1935), Istar (1941), Suite en blanc (1943)
- Kenneth MacMillan: Métaboles (1978), Les Quatre Saisons (1978)
- Rudolf Nureyev: Raymonda (1983), Swan Lake (Le Lac des cygnes) (1984), Romeo and Juliet (1984), The Nutcracker (1985), La Bayadère (1992)
- Maurice Béjart: Arepo (1986)
- William Forsythe: In the Middle, Somewhat Elevated (1987), Woundwork I, Pas./Parts (1999), Blake Works I (2016)[20]
- Angelin Preljocaj: Le Parc (1994), Annonciation (1996), MC/14-22 (Ceci est mon corps) (2004), Le Songe de Médée (2004)
- Roland Petit: Notre-Dame-de-Paris (1965),[21] Clavigo (1999)
- Pina Bausch: Le Sacre du printemps (1997), Orpheus et Eurydice (2005)
- Wayne McGregor: Genus (2007), L'Anatomie de la sensation (2011)
- Sasha Waltz: Romeo and Juliet (2007)
- Saburo Teshigawara: Air (2003), Darkness is Hiding Black Horses (2013)
- John Neumeier: La Dame aux Camélias (2006), Song of the Earth (2015)
Penari
Terdapat lima pangkat penari dalam Balet Opera Paris; daripada tertinggi hingga terendah ialah: Danseur Étoile, premier danseur, sujet, coryphée, dan quadrille . Kenaikan pangkat ke pangkat yang lebih tinggi bergantung kepada kejayaan dalam peperiksaan kompetitif tahunan, kecuali danseurs étoiles yang dicalonkan oleh Pengarah Opera, atas cadangan daripada Pengarah Balet.
- Eleonora Abbagnato
- Amandine Albisson
- Josette Amiel
- Léonore Baulac
- Kader Belarbi
- Jérémie Bélingard
- Claude Bessy
- Jean-Pierre Bonnefoux
- Stéphane Bullion
- Yvette Chauviré
- Isabelle Ciaravola
- Valentine Colasante
- Émilie Cozette
- Lycette Darsonval
- Guillaume Diop
- Aurélie Dupont
- Mathieu Ganio
- Dorothée Gilbert
- Marie-Agnès Gillot
- Isabelle Guérin
- Sylvie Guillem
- Jean Guizerix
- Laura Hecquet
- Mathias Heymann
- Laurent Hilaire
- Josua Hoffalt
- Dominique Khalfouni
- Attilio Labis
- Nicolas Le Riche
- Manuel Legris
- Agnès Letestu
- Germain Louvet
- Hugo Marchand
- Paul Marque
- José Carlos Martínez
- Marc Moreau
- Hannah O'Neill
- Clairemarie Osta
- Myriam Ould-Braham
- Ludmila Pagliero
- Sae Eun Park
- Laetitia Pujol
- Alice Renavand
- Carolina Rosati
- Jeanne Schwarz
- Solange Schwarz
- Marjorie Tallchief
- Ghislaine Thesmar
- Christiane Vaussard
- Nina Vyroubova
- Carlotta Zambelli
Bilangan maksimum danseurs étoiles aktif dalam syarikat, yang asalnya terhad kepada empat, telah meningkat secara progresif dari semasa ke semasa dan kini ditetapkan pada lapan belas. [22] Gelaran itu diberikan seumur hidup dan oleh itu disimpan selepas bersara, yang ditetapkan pada usia maksimum 42 tahun, seperti untuk semua penari Balet Opera Paris yang lain. [23]
- Cyril Atanassoff
- Karin Averty
- Jean Babilée
- Patrice Bart
- Kader Belarbi
- Claude Bessy
- Giuseppina Bozzacchi
- Yvette Chauviré
- Isabelle Ciaravola
- Florence Clerc
- La Camargo
- Lycette Darsonval
- Frances Davis
- Michael Denard
- Michel Descombey
- Patrick Dupond
- Aurélie Dupont
- Flemming Flindt
- Marie-Agnès Gillot
- Isabelle Guérin
- Sylvie Guillem
- Jean Guizerix
- Laurent Hilaire
- Josua Hoffalt
- Charles Jude
- Dominique Khalfouni
- Attilio Labis
- Nicolas Le Riche
- Manuel Legris
- Pauline Leroux
- Agnès Letestu
- Emma Livry
- Monique Loudières
- José Martinez
- Antonine Meunier
- Hervé Moreau
- Jacqueline Moreau
- Clairemarie Osta
- Karl Paquette
- Lucien Petipa
- Marie-Claude Pietragalla
- Wilfride Piollet
- Élisabeth Platel
- Laetitia Pujol
- Michel Renault
- Marie Sallé
- Marie Taglioni
- Ghislaine Thesmar
- Emmanuel Thibault
- Auguste Vestris
- Gaetan Vestris
- Claude de Vulpian
- Carlotta Zambelli
Rujukan
- ^ "There are three world-best ballet companies, unquestionably the Royal Ballet, unquestionably the Bolchoi Ballet, and unquestionably the Paris Opera Ballet" - « Il y en a trois meilleures compagnies du monde, sans doute Le Royal Ballet, sans doute Le Bolchoï et sans doute Le Ballet de l'Opéra de Paris.», Philippe Noisette, journaliste, dans La Danse à tout prix, television documentary by Carlos Simoes, 2012, 129 min, broadcast on 26 December 2012 on France 2.
- ^ Haut vol Diarkibkan 2015-03-28 di Wayback Machine interpreted by Éleonore Baulac and Allister Madin, choreography by Benjamin Millepied, film by Louis de Caunes.
- ^ Pourquoi les ballets de l'Opéra de Paris font partie des spectacles favoris des fêtes, article by Martine Robert, 27 December 2013, Les Echos.
- ^ If you add the St Petersburg Mariinsky Ballet and the New York City Ballet to the list, you get the top five ballet companies in the world.
- ^ Paris Opera Ballet, site of the Paris Opera.
- ^ Paris Opera Ballet School - a World of its Own Diarkibkan 2016-03-03 di Wayback Machine, L'école de danse, un monde à part, review of the press of April 2013.
- ^ See below (paragraph hierarchy).
- ^ a b Interview with New San Francisco Ballet Principal, Mathilde Froustey, by Laura Jaye Cramer, 23 January 2014, SF Weekly, extract: "You cannot get into the company if you have not done the school" (Mathilde Froustey).
- ^ a b Christout 1998, p. 86.
- ^ Histoire de l'Opéra national de Paris Diarkibkan 2016-04-03 di Wayback Machine (in French) at the Paris Opera website. Retrieved 19 July 2011.
- ^ Guest 2006, pp. 5–7.
- ^ Astier 1998a, p. 3.
- ^ Astier 1998b, pp. 396–397.
- ^ Astier 1998a, p. 4. The last list of its members was published in the 1779 Almanach des spectacles de Paris Archive Larousse.
- ^ Between 1987 and 1995 the Paris Opera Ballet School was a boarding school as well, but obtaining the bac was not compulsory.
- ^ Pourquoi les ballets de l'Opéra de Paris font partie des spectacles favoris des fêtes, article by Martine Robert, 27 December 2013, Les Echos
- ^ The first entrance examination is a physical test, the second one an audition.
- ^ For example Laura Hecquet and Léonore Baulac, who passed only on the second attempt, or Mathias Heymann, who was accepted only as a fee-paying pupil.
- ^ MémOpéra Retrieved 16 May 2020.
- ^ Review: William Forsythe’s Wonderful Love Letter to Ballet, by Roslyn Sulcas, 5 July 2016, The New York Times.
- ^ JARRE, M.: Notre-Dame de Paris (Petit, Paris National Opera, 1996) (NTSC).
- ^ "Le chemin des étoiles, 1972–2014". Google Cultural Institute. Diarkibkan daripada yang asal pada March 30, 2014. Dicapai pada 3 November 2014.
- ^ "Retraite des danseurs de l'Opera National de Paris".