Bergtinamoe
Bergtinamoe IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2021) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Afbeelding van John Gerrard Keulemans (1902) | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Soort | |||||||||||||
Nothocercus bonapartei (Gray, GR, 1867)[2] | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Bergtinamoe op ![]() | |||||||||||||
|
De bergtinamoe (Nothocercus bonapartei) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Gray.
Beschrijving
De bergtinamoe wordt ongeveer 38,5 cm lang en 925 g zwaar. Zijn verenkleed is overwegend zwart of kaneelkleurig.
Voedsel
De bergtinamoe eet fruit van de grond of overhangende takken en soms ook insecten.
Voortplanting
Het mannetje broedt de eieren (4-12) uit en voedt ook de jongen op. De eieren kunnen van meer dan één vrouwtje komen.
Voorkomen
De soort komt voor van Costa Rica tot Peru en telt 5 ondersoorten:[3]
- N. b. frantzii: Costa Rica en westelijk Panama.
- N. b. bonapartei: het noordelijke deel van Centraal-Colombia en westelijk Venezuela.
- N. b. intercedens: westelijk Colombia.
- N. b. discrepans: oostelijk Colombia.
- N. b. plumbeiceps: oostelijk Ecuador en noordelijk Peru.
Beschermingsstatus
Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.