Diplocynodon
Diplocynodon Status: Uitgestorven, als fossiel bekend Fossiel voorkomen: Eoceen tot Plioceen | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Geslacht | |||||||||||||||||||
Diplocynodon Pomel, 1847 | |||||||||||||||||||
Typesoort | |||||||||||||||||||
Diplocynodon ratelii | |||||||||||||||||||
Diplocynodon ratelii | |||||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||||
|
Diplocynodon[1][2] is een geslacht van uitgestorven Archosauria, dat leefde van het Paleoceen tot het Midden-Mioceen in Europa. Het leek erg op de moderne kaaiman omdat het klein was en benige pantserschubben had die zijn nek, rug, buik en staart bedekten. De langste teruggevonden Diplocynodon was honderdtwintig centimeter lang en voedde zich waarschijnlijk met kleine vissen, kikkers en als juveniel insecten.
Beschrijving
Diplocynodon had een zwaar verstevigde schedel met een zeer knobbelig, versierd oppervlak. Het kaakgewricht zat ver naar achteren om de bek ver te kunnen openen. De kaak was bezet met afgeronde tot scherpe, spitse tanden, die geplaatst waren in diepe tandkassen. De neusopeningen waren vooraan op de snuit geplaatst.
Leefwijze
Dit drie meter lange carnivore reptiel had zich verbreid over zowel Noord-Amerika als Europa. Het geslacht kwam algemeen voor in de moerassen tijdens het Eoceen van Europa, waar het zich voedde met zowel dierlijk als plantaardig voedsel.
Taxonomie
In de negentiende eeuw werd Diplocynodon steineri benoemd naar Stiermarken, Oostenrijk en Diplocynodon styriacus naar Oostenrijk en Frankrijk. Een derde Oostenrijkse soort, Enneodon ungeri, werd in zijn eigen geslacht geplaatst. De Oostenrijkse en Franse soort van Diplocynodon werden in 2011 synoniem met Enneodon ungeri en omdat de naam Diplocynodon prioriteit heeft boven Enneodon, wordt de soort nu Diplocynodon ungeri genoemd. Andere geslachten zijn onlangs gevonden die synoniem zijn met Diplocynodon. Hispanochampsa muelleri uit Spanje was in 2006 bepaald als synoniem met Diplocynodon en Baryphracta deponaie uit Duitsland werd in 2012 bevestigd als synoniem met Diplocynodon.
Vondsten
Fossielen van dit dier werden gevonden in Europa en Noord-Amerika. Goed bewaarde exemplaren zijn gevonden in de Groeve Messel en de Geiseltal bruinkoolafzetting in Duitsland. De meeste gelede exemplaren van Diplocynodon uit deze plaatsen bevatten gastrolieten. In het Eoceen waren de Duitse vindplaatsen ofwel een moerassig zoetwatermeer (Groeve Messel) of een veenmoeras (Geiseltal).
Fylogenie
Diplocynodon is een van de meest basale leden van de superfamilie Alligatoroidea. De plaatsing van Diplocynodon in Alligatoroidea kan worden weergegeven in het onderstaande cladogram, gebaseerd op een dateringsonderzoek uit 2018 door Lee & Yates dat gelijktijdig morfologische, moleculaire (DNA-sequencing) en stratigrafische (fossiele leeftijd) gegevens gebruikte.
Crocodylia |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hieronder staat een meer gedetailleerd cladogram van Diplocynodon:
Diplocynodon |
| ||||||||||||||||||||||||
Literatuur
- Cyril Walker & David Ward (1993) - Fossielen: Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
Noten
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Diplocynodon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Diplocynodon in de Paleobiology Database