Eendenkroos
Eendenkroos | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klein kroos (Lemna minor) | |||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
geslacht | |||||||||||||||
Lemna L. (1763) | |||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||
Eendenkroos op ![]() | |||||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9d/Delft_%2830421543682%29.jpg/260px-Delft_%2830421543682%29.jpg)
Eendenkroos (Lemna), ook Waterlinzen[1] genoemd, is een geslacht van vrij op het water drijvende waterplanten uit de familie Lemnaceae of, tegenwoordig, Araceae. Deze planten komen vooral voor in stilstaande of traagstromende waters in gematigde en tropische gebieden.
Het plantenlichaam bestaat uit een eenvoudige vrij drijvend thallus. Vaak zijn ze niet langer dan 5 mm (behalve bij puntkroos, Lemna trisulca). Ze hebben maar één wortel, wat hen onderscheidt van Spirodela-soorten.
Soorten
In Nederland komen de volgende soorten voor:
- bultkroos (Lemna gibba)
- dwergkroos (Lemna minuta)
- klein kroos (Lemna minor)
- puntkroos (Lemna trisulca)
- knopkroos (Lemna turionifera)
Veevoer
Eendenkroos is eiwitrijk, en gedroogd geschikt als veevoer. Het heeft het volgende voederwaardeprofiel:
- droge stof oogst 10–30 ton per hectare per jaar
- droge stof gehalte 5–10%
- ruw eiwit 15–45%
- in-vitroverteerbaarheid organische stof 65–70%
- verteerbaarheid eiwit 80%
- kroos bevat veel verschillende aminozuren
Bij Wageningen UR werd in 2008 het prototype voor een automatische eendenkroosoogstmachine in gebruik gesteld.
Zie ook
Externe links
- Eendenkroos als veevoer
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)
- ↑ v/d Meer, Ingrid, Waterlinzen (eendenkroos) als nieuwe duurzame eiwitbron voor humane consumptie. Wageningen University & Research (31 december 2022). Geraadpleegd op 4 juli 2024.