Violette zinkviooltje
Violette zinkviooltje | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Soort | |||||||||||||||||||
Viola guestphalica J.D.Nauenburg | |||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||
Zwaarmetaalgrasland in het natuurbeschermingsgebied Bleikuhlen | |||||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||||
|
Het violette zinkviooltje (Viola guestphalica) is een uiterst zeldzaam viooltje uit de viooltjesfamilie (Violaceae). De botanische naam is afkomstig van de standplaats in het Duitse Westfalen. Samen met Arabidopsis halleri zijn het violette zinkviooltje de kenmerkende soorten voor de zinkflora-associatie (Violetum guestphalicae). De botanicus A. Braun vermeldt in 1854 het violette zinkviooltje.
Beschrijving
Het violette zinkviooltje is 10 - 15 cm hoog en bloeit van mei tot oktober met gelijkmatig blauwviolette bloemen. Naar het hart van de bloem loopt over de kroonbladeren een donkere, streepvormig adering.
Verspreiding
Het violette zinkviooltje groeit uitsluitend in het grensgebied van de districten Paderborn, Höxter en Hochsauerland. Het gebied is 71 ha groot.[1] Een hoofdbeschermingsdoel van het gebied is naast het reguliere onderhoud van het zwaarmetaalgrasland het herstel van het zwaarmetaalgrasland op de daarvoor geschikte plaatsen.
Systematiek
Tot 1986 was het violette zinkviooltje een ondersoort of variëteit van het zinkviooltje (Viola calaminaria). Chromosoomonderzoek liet zien dat de beide planten niet direct aan elkaar verwant waren en daarom kreeg het violette zinkviooltje de soortrang.
Literatuur
- A. Braun: Hr. Braun las über das Vorkommen von Zink im Pflanzenreich. Bericht über die Bekanntmachung geeigneter Verhandlungen der Königlich Preußischen Akademie der Wissenschaften zu Berlin, 1854, 19: 12-15.
- Richard Götte: Flora im östlichen Sauerland, Verein für Natur- und Vogelschutz im Hochsauerlandkreis 2007, ISBN=978-3-00-021099-0, S. 152.
- Hochsauerlandkreis – Untere Landschaftsbehörde: Landschaftsplan Marsberg. Meschede 2008, S. 46-47, 54, 185-186.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/M%C3%A4harbeiten_NSG_W%C3%A4schebach_-_Tieberg.jpg/270px-M%C3%A4harbeiten_NSG_W%C3%A4schebach_-_Tieberg.jpg)
Externe links
- Zinkflora
- Galmeiflora
- ↑ Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna [1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)