О5
![Wikipedia:Weryfikowalność](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Question_book-4.svg/50px-Question_book-4.svg.png)
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
5’nizza | ||||
Wydany | 2005 | |||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | 2005 | |||
Gatunek | reggae, rap, funk, rock akustyczny | |||
Długość | 55:49 | |||
Wydawnictwo | Grand Records | |||
Album po albumie | ||||
|
О5 ([czyt. apjat’ ], homofon wyrazu опять – jeszcze raz) – drugi i zarazem ostatni oficjalny album grupy 5’nizza.
Lista utworów
- Луна, успокой меня (2:47)
- Огонь и Я (2:46)
- Немае Куль (2:49)
- Морячок (3:33)
- It’s over now (3:12)
- Половина меня (4:22)
- Новый день (4:34)
- Нету дома, нету флага (2:49)
- Оно (2:57)
- Мы одно (3:13)
- Это тебе (4:25)
- Ты такая (3:18)
- Натяни… (2:57)
- Жёлтая (4:58)
- Солнце (4:06)
- Эй, где ты? (2:45)
Muzyka i teksty piosenek
Według Aleksandra Murzakowa dziennikarza z portalu zwuki.ru (ros. «Звуки.ру») album „O5” jest bardziej zróżnicowany pod względem gatunkowym od swojego poprzednika[potrzebny przypis]. W spektrum wykorzystanych stylów wchodzi reggae, bossa-nova – „w mierze tradycyjnych kupletów śpiewanych łamaczy języka i otchłani miłosno-sentymentalnego nastroju. Andriej Nikitin z Rap.ru twierdzi, że bardzo ciężko prawidłowo opisać styl grupy. Nie można określić go mianem rapu, ani akustycznego reggae. 5’nizza nie chciała zostać zaszufladkowana, a aspiracją zespołu było stworzenie muzyki będącej kontynuacją klimatu poprzedniej płyty. Koncepcję twórczą duetu opisywano jako „płacz i krzyk w stylu reggae z odrobiną jazzu oraz piosenką autorską. Dwa głosy, gitara akustyczna, wszystkie brakujące instrumenty są z kolei tak imitowane za pomocą głosu, iż nie sposób je zidentyfikować”[potrzebny przypis]. W lutowym numerze miesięcznika „Fuzz” z 2005 roku ukazał się wywiad z członkami grupy, którzy opowiedzieli o znaczeniu każdej z piosenek znajdujących się na płycie[potrzebny przypis].