11 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1962 |
Rozformowanie | 1990 |
Dowódcy | |
Pierwszy | mjr Ryszard Rząsa |
Ostatni | kpt. Krzysztof Fabianowski |
Organizacja | |
Numer | 1048 |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | Wojska obrony przeciwlotniczej |
Podległość |
11 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (11 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej.
Dywizjon stacjonował w Kuźni Raciborskiej, podlegał dowódcy 1 Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej Kraju. Został rozformowany w 1990 roku.
Historia
Zgodnie z rozkazem MON nr 005/Oper. z dnia 28 stycznia 1961, następnie zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0012/Org. z dnia 9 lutego 1962 i rozkazem dowódcy 1 Korpusu OPK Nr 0030/Org. z 26 marca 1962, przystąpiono do formowania 11 dywizjonu ogniowego artylerii rakietowej na bazie rozformowanych 96. i 89. pułków artylerii przeciwlotniczej.
Zasadniczym sprzętem bojowym dywizjonu był PZR SA-75 Dźwina.
Dywizjon włączony został w system dyżurów bojowych Wojsk OPK razem z 13 DA OPK w 1964 roku.
Osobny artykuł: dywizjony rakietowe Obrony Powietrznej.
Dowódcy dywizjonu
- ppłk Ryszard Rząsa – 1962–1968
- ppłk Adam Rabiec – 1968–1978
- kpt. Antoni Kocot – 1978–1980
- mjr Ryszard Żuk – 1980–1983
- mjr Jan Kupiec – 1984–1985
- ppłk Bogdan Nowak – 1985–1988
- kpt. Krzysztof Fabianowski – 1988–1990
Podległość
- 13 Dywizja Artylerii Obrony Powietrznej Kraju im. Powstańców Śląskich – 1962–1967
- 1 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej Obrony Powietrznej Kraju im. Powstańców Śląskich – 1967–1988
- 1 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej Kraju – 1988–1990
Bibliografia
- Infowsparcie
- Archiwum Sił Powietrznych
- p
- d
- e
Korpus OPL | |
---|---|
Dywizje OPK | |
Brygady OP |
|
Pułki OPL | |
Dywizjony OP |
|