12 Szwadron Saperów
![]() | |
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1944 |
Rozformowanie | 1947 |
Dowódcy | |
Pierwszy | por. Zygmunt Jankowski |
Organizacja | |
Dyslokacja | Warszawa[1] |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość | 1 Dywizja Kawalerii |
12 samodzielny Szwadron Saperów – pododdział saperów w kawalerii ludowego Wojska Polskiego.
Szwadron został sformowany w Trościance w rejonie Sum w składzie 1 Samodzielnej Brygadzie Kawalerii na mocy rozkazu sztabu Armii Polskiej w ZSRR nr 0038 z 8 maja 1944, według etatu Nr 06/452. Przeformowany 7 maja 1945 w związku z rozwinięciem brygady w dywizję[2].
Proporczyk na lance i na mundur czerwono-czarnyy[3].
Działania jednostki
Szwadron rozpoczął działania bojowe wraz ze swą brygadą na przyczółku warecko-magnuszewskim. Szwadron brał udział w walce o przyczółki warszawskie, w operacji warszawskiej, marszu – manewrze z Warszawy do Bydgoszczy, walkach na Wale Pomorskim, w odsieczy m. Wielboki[4]. W ciężkich sytuacjach kilkakrotnie był użyty jako szwadron liniowy. Wojnę zakończył w rejonie Spaatz nad Hawelą.
Rozformowany w kwietniu 1947[3].
Dowódcy szwadronu
- por. Zygmunt Jankowski (10 maja – 20 września 1944)
- por. Nikita Czunuk (20 września 1944 – 4 stycznia 1945)
- por. Józef Łajkowski (4 stycznia 1945) czasowo oficer sztabu 1 SBK
- kpt. Paweł Guśkow (9 lutego 1945)
- por. Antoni Nitecki (od 10 września 1945)
- rtm. Edward Mazurek (od 28 listopada 1945)
- kpt. Henryk Łukaszewicz (od 12 czerwca 1946)
Okres powojenny
Po powrocie do kraju uczestniczył w rozpoznawaniu i rozminowywaniu dróg na Pomorzu Zachodnim w rejonie Koszalina. W czasie zimy pomagał w utrzymaniu dróg w okolicach Warszawy, Legionowa, Mińska Mazowieckiego i Wołomina.
Przypisy
- ↑ Smaczny 1989 ↓, s. 252.
- ↑ Komornicki 1987 ↓, s. 44.
- ↑ a b Komornicki 1987 ↓, s. 45.
- ↑ Komornicki 1987 ↓, s. 44-45.
Bibliografia
- Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 44−45. ISBN 83-11-07419-4.
- Franciszek Kaczmarski, Stanisław Soroka: Wojska inżynieryjne LWP w latach 1945–1979. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej – Warszawa 1982. ISBN 83-11-06710-4
- Henryk Smaczny: Księga kawalerii polskiej 1914–1947. Warszawa: Przedsiębiorstwo zagraniczne TESCO, 1989, s. 252. ISBN 83-00-02555-3.
- p
- d
- e
Dywizje kawalerii | |
---|---|
Brygady kawalerii | |
Pułki kawalerii |
|
Pododdziały kawalerii |
|