5 Batalion Eksploatacji Dróg
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1944 |
Rozformowanie | 1945 |
Dowódcy | |
Pierwszy | mjr Mikołaj Szałajew |
Działania zbrojne | |
II wojna światowa | |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | Wojska drogowe |
Podległość | Naczelne Dowództwo WP |
5 Samodzielny Batalion Eksploatacji Dróg – samodzielny pododdział wojsk drogowych ludowego Wojska Polskiego.
Przeznaczony do budowy i naprawy dróg w strefie przyfrontowej. W działaniach bojowych pełnił także służbę regulacji ruchu oraz kontroli wojskowych pojazdów mechanicznych. Sformowany w rejonie Łukowa na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 022 z 10 września 1944. Podporządkowany bezpośrednio Naczelnemu Dowódcy WP[1]. Rozformowany w sierpniu 1945.
Działania
Po zakończeniu formowania i szkolenia w rejonie Łukowa dyslokowany w początkach 1945 do Ryk. Przeprowadzał remonty, odśnieżał i utrzymywał w stanie używalności drogi w rejonie stacjonowania. Głównym zadaniem batalionu w tym czasie była regulacja ruchu i jego kontrola na ważniejszych szosach z Lublina do Warszawy. Pod koniec miesiąca przeniesiony do Warszawy, gdzie przejął regulację ruchu na Pradze. Równocześnie przejął kontrolę i regulację ruchu na trasie z Garwolina do Warszawy i na ulicach Pragi. Funkcję tę pełnił do 16 lutego 1945. Potem ochraniał i zabezpieczał przed krą wysokowodny most w Warszawie, na którym regulował ruch. 26 marca został przeniesiony do Łodzi, a od 24 kwietnia przejął kontrolę i regulację ruchu na trasach: Katowice – Częstochowa – Radomsko. Działając poszczególnymi pododdziałami, zorganizował punkty kontrolne także w Łodzi, Bydgoszczy i Katowicach. Na obsługiwanych trasach utrzymywał punkty sanitarne i noclegowe. Podczas wykonywania powyższych czynności zastał batalion koniec wojny[2].
Obsada personalna
- Dowódcy batalionu[2]
- mjr Mikołaj Szałajew
Skład etatowy
- Etat 047/12[3]
Dowództwo i sztab
- 3 kompanie eksploatacji dróg
- pluton regulacji ruchu
- pluton drogowy
- pluton gospodarczy
- pluton ochrony mostów
- drużyny: łączności; malarska
Przypisy
- ↑ Malczewski i Polkowski 1970 ↓, s. 210.
- ↑ a b Malczewski i Polkowski 1970 ↓, s. 211.
- ↑ Malczewski i Polkowski 1970 ↓, s. 204.
Bibliografia
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Juliusz Malczewski, Roman Polkowski: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. T. 4. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.
- p
- d
- e
- p
- d
- e
Rodowód |
|
---|---|
Instytucje centralne | |
Formacje | |
Struktura organizacyjna | |
Działania wojsk |
|
Stalinizm w wojsku | |
Szkolnictwo wojskowe |
- Agenturalny Wywiad Operacyjny
- Front Polski
- Oddział II SG WP
- oficer polityczny
- Wojskowa Centrala Handlowa
- „Żołnierz Wolności”
- Oznaki rozpoznawcze
- Barwy broni