Agelasticus
Agelasticus[1] | |||
Cabanis, 1851[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – samica ciemnokacyka jednobarwnego (A. cyanopus) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | kacykowate | ||
Podrodzina | epoletniki | ||
Rodzaj | Agelasticus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Turdus thilius G.I. Molina, 1782 | |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Agelasticus – rodzaj ptaków z podrodziny epoletników (Agelaiinae) w rodzinie kacykowatych (Icteridae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[3].
Morfologia
Długość ciała 17,9–21 cm, masa ciała samców 33,5–43 g, samic 28,8–37,4 g[4].
Systematyka
Etymologia
Agelasticus: gr. αγελαστικος agelastikos – stadny, towarzyski, od αγελη agelē – stado, od αγω agō – przewodzić[5].
Podział systematyczny
Taksony wyodrębnione z Chrysomus[6][7][8][9][10][11]. Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:
- Agelasticus xanthophthalmus – ciemnokacyk czarny
- Agelasticus cyanopus – ciemnokacyk jednobarwny
- Agelasticus thilius – ciemnokacyk żółtoskrzydły
Przypisy
- ↑ Agelasticus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 1. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1851, s. 188. (niem.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Oropendolas, orioles, blackbirds. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2021-01-03]. (ang.).
- ↑ R. Fraga: Family Icteridae (New World Blackbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 16: Tanagers to New World Blackbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 797. ISBN 978-84-96553-78-1. (ang.).
- ↑ Agelasticus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-14] (ang.).
- ↑ S.M. Lanyon. Polyphyly of the blackbird genus Agelaius and the importance of assumptions of monophyly in comparative studies. „Evolution”. 48 (3), s. 679–693, 1994. DOI: 10.1111/j.1558-5646.1994.tb01353.x. (ang.).
- ↑ K.P. Johnson, S.M. Lanyon. Molecular systematics of the grackles and allies, and the effect of additional sequence (cyt b and ND2). „The Auk”. 116 (3), s. 759–768, 1999. (ang.).
- ↑ S.M. Lanyon, K.E. Omland. A molecular phylogeny of the blackbirds (Icteridae): Five lineages revealed by cytochrome-b sequence data. „Tha Auk”. 116 (3), s. 629–639, 1999. DOI: 10.2307/4089324. (ang.).
- ↑ C.D. Cadena, A.M. Cuervo, S.M. Lanyon. Phylogenetic relationships of the Red-bellied Grackle (Icteridae: Hypopyrrhus pyrohypogaster) inferred from mitochondrial DNA sequence data. „The Condor”. 106 (3), s. 664–670, 2004. DOI: 10.1650/7471. (ang.).
- ↑ P.E. Lowther, R. Fraga, T.S. Schulenberg, S.M. Lanyon. Nomenclatural solution for a polyphyletic Agelaius. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 124 (3), s. 171–177, 2004. (ang.).
- ↑ J.T. Weir, E. Bermingham, D. Schluter. The Great American Biotic Interchange in birds. „Proceedings of the National Academy Sciences”. 106 (51), s. 21737–21742, 2009. DOI: 10.1073/pnas.0903811106. (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Agelaiinae Swainson, 1832 - epoletniki (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-01-03].