Alexander von Krobatin
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 12 września 1849 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 28 września 1933 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | do 1918 | ||
Siły zbrojne | |||
Jednostki | Ministerstwo Wojny | ||
Stanowiska | minister wojny | ||
Główne wojny i bitwy | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Alexander Krobatin od 1881 Ritter von Krobatin, od 1915 Freiherr von Krobatin (ur. 12 września 1849 w Ołomuńcu, zm. 28 września 1933 w Wiedniu) – marszałek polny cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys
Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1879. W 1888 pełnił służbę w 14. Ciężkim Dywizjonie w Lugoj. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1889 i został przeniesiony do 7. Węgierskiego Pułku Artylerii Korpuśnej na stanowisko komendanta 7. Dywizjonu Artylerii Konnej[1]. W następnym roku został przydzielony do Szkoły Kadetów Artylerii w Wiedniu na stanowisko komendanta, pozostając oficerem nadetatowym 7. Pułku Artylerii Korpuśnej[2]. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1892. W 1893 został przeniesiony do Sztabu Artylerii z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku komendanta Szkoły Kadetów Artylerii[3]. 8 czerwca 1895 został mianowany na stopień pułkownika. W tym samym roku został przeniesiony do 1. Pułku Artylerii Korpuśnej w Krakowie na stanowisko komendanta pułku[4]. W 1896 został przydzielony do Ministerstwa Wojny Rzeszy w Wiedniu na stanowisko szefa 7. Oddziału, pozostając oficerem nadetatowym 1. Pułku Artylerii Korpuśnej. 6 listopada 1900 został mianowany na stopień generała majora ze starszeństwem z 1 listopada tego roku[5]. W 1904 został przesunięty w ministerstwie na stanowisko jednego z czterech szefów sekcji. Na tym stanowisku 13 maja 1905 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika[5].
W latach 1912–1917 był ministrem wojny. Od 12 kwietnia 1917 służył jako dowódca 10. armii austro-węgierskiej w Tyrolu. 5 listopada 1917 został mianowany na stopień marszałka polnego[5]. 26 października 1918 mianowano go dowódcą grupy armii wojsk lądowych w Tyrolu i pełnił tę funkcję do 7 listopada 1918. 1 grudnia 1918 został przeniesiony w stan spoczynku[5].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana
- Order Korony Żelaznej II klasy[6]
- Krzyż Zasługi Wojskowej – 1885[7]
- Odznaka za 40-letnią Służbę Wojskową[8]
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy[8]
Przypisy
- ↑ Schematismus 1890 ↓, s. 665, 708.
- ↑ Schematismus 1891 ↓, s. 733, 870.
- ↑ Schematismus 1894 ↓, s. 724, 957.
- ↑ Schematismus 1895 ↓, s. 142, 687, 722.
- ↑ a b c d Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 96.
- ↑ location024 [online], loschmidt.chemi.muni.cz [dostęp 2022-12-07] .
- ↑ Schematismus 1890 ↓, s. 55.
- ↑ a b na podstawie fotografii
Bibliografia
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1890. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1891. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1891. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1895. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1895. (niem.).
- Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.
- Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band VII, Band 97 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1989, ISSN 0435-2408.
- Залесский К.А. : Кто был кто во первой мировой войне. Союзники Германии. Moskwa, 2003.
- http://www.hrono.ru/biograf/bio_k/krobatin.html