Andrzej Burghardt
Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1928 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1 marca 2020 |
Profesor nauk technicznych | |
Specjalność: inżynieria chemiczna i procesowa | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1962 |
Habilitacja | 1964 |
Profesura | 1971 |
Polska Akademia Nauk | |
Status | członek rzeczywisty |
Funkcja Jednostka PAN | wiceprezes (1997–2000) |
Doktor honoris causa Politechnika Śląska – 2000 Politechnika Wrocławska – 2002 | |
Praca akademicka i badawcza | |
Uczelnia | Politechnika Śląska |
Okres zatrudn. | 1955–1980 |
Instytut | Inżynierii Chemicznej PAN |
Okres zatrudn. | od 1970 |
Dyrektor | |
Instytut | Inżynierii Chemicznej PAN |
Okres spraw. | 1984–2003 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Andrzej Antoni Burghardt (ur. 9 grudnia 1928 w Falenicy, zm. 1 marca 2020 w Gliwicach[1]) – polski inżynier, chemik, specjalista w zakresie inżynierii chemicznej i procesowej, profesor nauk technicznych, doktor honoris causa dwóch polskich politechnik, członek rzeczywisty PAN, wieloletni dyrektor Instytutu Inżynierii Chemicznej PAN w Gliwicach.
Życiorys
Syn Stanisława. Ukończył liceum ogólnokształcące w Opolu. Podjął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej, ukończone w 1954 uzyskaniem dyplomu magistra inżyniera. Po zakończeniu studiów przez dziesięć lat pracował w Biurze Projektów Przemysłu Koksochemicznego „Koksoprojekt” w Zabrzu. Jednocześnie od 1955 pracował jako asystent w Katedrze Inżynierii i Konstrukcji Aparatury Politechniki Śląskiej. W 1962 obronił zrealizowany pod kierunkiem prof. Tadeusza Hoblera doktorat i przeszedł na stanowisko adiunkta. Po doktoracie wyjechał na roczny staż do Imperial College of Science and Technology w Londynie. Po powrocie, w 1964 uzyskał na Politechnice Śląskiej habilitację. Dwa lata później przeniósł się z Koksoprojektu do Zakładu Inżynierii Chemicznej i Konstrukcji Aparatury PAN. Po przejściu prof. Hoblera na emeryturę w 1970 objął kierownictwo Zakładu. W 1971 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1979 profesorem zwyczajnym nauk technicznych. Jednocześnie, aż do 1980 prowadził zajęcia dydaktyczne na Politechnice Śląskiej. W 1984 Zakład przekształcono w Instytut Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN, a prof. Burghardt został jego pierwszym dyrektorem. Funkcję tę sprawował aż do 2003[2][3][4].
Działał w strukturach PAN. W 1983 został członkiem korespondentem Akademii, a w 1991 członkiem rzeczywistym[5]. Pełnił funkcję sekretarza, a następnie wiceprzewodniczącego Oddziału PAN w Katowicach. W latach 1987–2003 był przewodniczącym, a od 2003 honorowym przewodniczącym Komitetu Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN. W latach 1994–2002 był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych[6].
Obszar jego zainteresowań to przede wszystkim inżynieria chemiczna i procesowa. Jednym z głównych obszarów jest teoria reaktorów chemicznych (w tym modelowanie matematyczne reaktorów heterogenicznych, analiza bifurkacyjna i stabilność stanów stacjonarnych reaktorów), a także teoria i analiza numeryczna dyfuzyjnego i konwekcyjnego transportu masy i energii w mieszaninach wieloskładnikowych dla systemów wielofazowych.
Jego dorobek naukowy obejmuje 7 monografii oraz około 160 publikacji. Jedna z monografii doczekała się czterech wydań w języku niemieckim oraz tłumaczenia na język angielski. Znaczna część publikacji została zamieszczona w tak prestiżowych czasopismach jak „Chemical Engineering Science”, „Chemical Engineering and Processing” i innych. Jego monografia pod tytułem Podstawy Inżynierii Reaktorów Chemicznych była przez wiele lat fundamentalnym podręcznikiem dla wielu pokoleń studentów Politechniki Śląskiej.
Odznaczony został Krzyżem Oficerskim (1994), Komandorskim (1998)[7] i Komandorskim z Gwiazdą (2009)[8] Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał ponadto wiele odznaczeń resortowych oraz nagród. Wśród nich nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Nagrody Ministra Nauki[2][6].
Miejscem pochówku jest Centralny Cmentarz Komunalny w Gliwicach (kw. B9, rząd 6, miejsce 3).
Przypisy
- ↑ Odszedł Profesor Andrzej Burghardt [online], Instytut Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk [dostęp 2020-03-03] .
- ↑ a b Dyrektor Instytutu w latach 1970–2003 Prof. dr hab. inż. Andrzej Burghardt [online], Instytut Inżynierii Chemicznej PAN [dostęp 2014-01-05] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-06] .
- ↑ Medale PWr i doktoraty honoris causa, „Pryzmat – Pismo Informacyjne Politechniki Wrocławskiej”, listopad 2002, s. 7 [dostęp 2014-01-05] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-07] .
- ↑ Uroczystość nadania doktoratu honoris causa profesorowi Andrzejowi Burghardtowi, „Z życia Politechniki Śląskiej”, nr 8 (97), maj 2000 [dostęp 2014-01-05] .
- ↑ BURGHARDT, Andrzej [online], Polska Akademia Nauk - Członkowie PAN [dostęp 2023-02-01] (pol.).
- ↑ a b Członkowie rzeczywiści PAN [online], Polska Akademia Nauk [dostęp 2014-01-05] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-01] .
- ↑ M.P. z 1999 r. nr 4, poz. 18.
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 7, poz. 58.
Linki zewnętrzne
- Andrzej Burghardt, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2017-08-07] .
- PWN: 3882099
- PAN: BURGHARDT, Andrzej
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 19512
- Ludzie Nauki: SgpvwfTMIqh