Andrzej Styka
![]() | |
Data urodzenia | 5 grudnia 1897 |
---|---|
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Formacja |
|
Jednostki | |
Stanowiska | oficer ewidencyjny |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Andrzej Styka (ur. 5 grudnia 1897, zm. ?) – kapitan administracji Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 5 grudnia 1897 roku[1] w rodzinie Franciszka i Marii. Był uczniem szkoły handlowej. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 4 pułku piechoty Legionów Polskich[2] .
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Kielce”, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk piechoty Legionów[3]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1110. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 4 pp Leg.[4]. W następnym roku był oficerem 5 pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu[5]. W grudniu 1923 roku został przydzielony do PKU Pińczów na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat jędrzejowski, z równoczesnym przeniesieniem do korpusu oficerów administracyjnych, dział kancelaryjny[6][7]. 1 grudnia 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 24. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny[8]. W styczniu 1925 roku został przydzielony do PKU Pszczyna na stanowisko I referenta[9]. W lutym 1926 roku został zatwierdzony na stanowisku kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta PKU Pszczyna[10][11]. W grudniu 1929 roku został przeniesiony do PKU Słonim na stanowisko referenta[12]. Z dniem 30 kwietnia 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku[13]. W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Królewska Huta[1].
Członek Zarządu Okręgu Sosnowiec Związku Legionistów Polskich w 1936 roku[14].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości (3 maja 1932)[15]
- Krzyż Walecznych (trzykrotnie)[16]
- Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)[11]
Przypisy
- ↑ a b Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 391.
- ↑ Wykaz Legionistów ↓.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 33.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 90.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 388, 431.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 6 grudnia 1923 roku, s. 700.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1283, 1343.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 745.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 23 stycznia 1925 roku, s. 35.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 13.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 826.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 398.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 122.
- ↑ Związek Legionistów Polskich: 1936-1938 r.: sprawozdanie Zarządu Głównego Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1938, s. 81.
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 109, poz. 142 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 388.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Andrzej Styka. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2019-07-11].