Arnold Szylling
![]() | |
![]() | |
Data urodzenia | 7 września 1884 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 września 1920 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1906–1920 |
Siły zbrojne |
|
Formacja |
|
Jednostki | 2 Syberyjska Dywizja Strzelecka |
Stanowiska | dowódca pułku piechoty |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Arnold_Szylling_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Arnold_Szylling_-_gr%C3%B3b.jpg)
Arnold Szylling baron (ur. 7 września 1884, zm. 17 września 1920 pod Kobryniem) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
Ukończył sześć klas gimnazjum w Warszawie, a następnie kształcił się w Gimnazjum imienia ks. Suwałowa w Moskwie i tam zdał maturę. W 1906 wstąpił do szkoły wojskowej w Odessie. 6 września 1909 roku został mianowany podporucznikiem. Otrzymał przydział do 5 Syberyjskiego Pułku Strzelców, który wchodził w skład 2 Syberyjskiej Dywizji Strzeleckiej. W pułku zajmował kolejno stanowisko: dowódcy plutonu w szkole podoficerskiej, adiutanta baonu, referenta mobilizacyjnego i młodszego oficera w oddziale konnych wywiadowców. Po awansie na porucznika (15 października 1912) objął funkcję adiutanta pułku. Następnie został przydzielony do rosyjskiej Misji Wojskowej w Pekinie. Przed wybuchem I wojny światowej powrócił do macierzystego pułku. W czasie walk z Niemcami początkowo dowodził oddziałem konnych wywiadowców, a następnie objął dowództwo II batalionu. 19 kwietnia 1916 został awansowany na sztabskapitana. W styczniu 1917 awansował na kapitana[1].
Od 17 maja 1917 pełni służbę w 4 pułku strzelców polskich na stanowisku dowódcy II batalionu. Równocześnie pełnił funkcję zastępcy dowódcy pułku. W marcu 1918 został wyznaczony na stanowisko komendanta miasta Mohylewa, w którym pozostawał do 2 czerwca tego roku.
6 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu majora i przydzielony do Wydziału Personalnego w Sztabie Generalnym[2][3]. 20 listopada 1918 został awansowany na podpułkownika. Od 8 lutego 1919 pełnił służbę w Poznaniu, w dyspozycji Dowództwa Głównego Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim. 14 lutego 1919 został mianowany dowódcą 3 pułku Strzelców Wielkopolskich, późniejszego 57 pułku piechoty wielkopolskiej. Tego samego dnia w obozie ćwiczebnym w Biedrusku przystąpił do formowania oddziału[4]. 29 lipca na czele pułku wyjechał na front[5]. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[6].
Zmarł 17 września 1920 z ran odniesionych pod Kobryniem. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera I-6-9)[7][8].
14 października 1920, „w uznaniu nadzwyczajnych zasług dla dobra Ojczyzny położonych i okupionych bohaterską śmiercią na froncie”, został pośmiertnie mianowany pułkownikiem piechoty[9].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari - pośmiertnie 13 kwietnia 1921 roku[10]
- Krzyż Walecznych
Upamiętnienie
W Poznaniu jedna z ulic na Grunwaldzie nosi nazwę Arnolda Szylinga[11]. Nazwa ta została nadana 23 maja 1939 w uznaniu bohaterstwa pułkownika (pierwotnie jako ulica imienia Pułkownika Arnolda Szylinga)[12].
Decyzją Ministra Obrony Narodowej Antoniego Macierewicza z 13 czerwca 2017 roku imię pułkownika Arnolda Szyllinga otrzymał batalion logistyczny 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej im. gen. broni Józefa Dowbor-Muśnickiego w Międzyrzeczu[13].
Przypisy
- ↑ Podwapiński 1927 ↓, s. 14.
- ↑ Dziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej Nr 4 z 12 listopada 1918 roku, s. 28.
- ↑ Dziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej Nr 5 z 21 listopada 1918 roku, s. 47.
- ↑ Karczewski 1928 ↓, s. 3.
- ↑ Karczewski 1928 ↓, s. 7.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 23 czerwca 1920 roku, s. 500.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: ARNOLD SZYLLING, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-12-23] .
- ↑ Cmentarze. mapa.uw.warszawa.pl. [dostęp 2013-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-18)]. (pol.).
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 42 z 24 grudnia 1921 roku, s. 1136.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 812.
- ↑ Urząd Miasta Poznania: ZGiKM GEOPOZ-wykaz nazw ulic. [dostęp 2012-07-21]. (pol.).
- ↑ Wydarzenia w Poznaniu (s. 205), w: Kronika Miasta Poznania nr 2/1939
- ↑ Decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr 116/MON z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie nadania imienia patrona Batalionowi Logistycznemu 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej im. gen. broni Józefa Dowbor-Muśnickiego. „Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej”. 114, 14 czerwca 2017. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Leon Karczewski: Zarys historii wojennej 57-go Pułku Piechoty Wielkopolskiej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920.
- Józef Podwapiński: Zarys historii 57 P.P.Wlkp. (3 P.STRZELEC. WLKP.) dla szeregowych. Poznań: 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej, 1927.
- Historia 3 p. sztrz. wlkp.
- Uroczystość wprowadzenia Sztandaru 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich do Muzeum
- Zdjęcie w NAC