Artur Bodnar
Państwo działania |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 4 sierpnia 1929 |
Data śmierci | 19 lipca 1989 |
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: teoria polityki | |
Profesura | 1977 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | Uniwersytet Warszawski |
Odznaczenia | |
![]() |
Artur Bodnar (ur. 4 sierpnia 1929 w Rogóźnie[1], zm. 19 lipca[potrzebny przypis] 1989[2]) – politolog, działacz państwowy.
Życiorys
Od 1948 r. należał do PZPR[1]. W 1954 r. ukończył Leningradzki Instytut Planowania. W latach 1958–1961 był ekspertem w Sekretariacie RWPG w Moskwie[potrzebny przypis]. W 1977 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych[3] i objął stanowisko profesora na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1972 r. był członkiem Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk, a w latach 1978–1980 jego wiceprzewodniczącym[potrzebny przypis]. W latach 1979–1982 był prezesem Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych[4]. W 1969 r. został wicedyrektorem, a w 1972 r. dyrektorem Centralnego Ośrodka Metodycznego Studiów Nauk Politycznych (COM SNP). Funkcję tę pełnił do 1988 r.[5] Miał duży wpływ na działalność Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, (był jego dyrektorem w latach 1975–1981[6]), w efekcie czego od początku lat 70. COM SNP i INP intensywnie współpracowały. W latach 1976–1989 był redaktorem naczelnym Studiów Nauk Politycznych[7].
Uczestniczył w rozmowach w Magdalence. Jako reprezentant strony rządowo-koalicyjnej był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu w zespole ds. reform politycznych[8].
Wykształcił wielu naukowców[9]. Jego uczniami byli m.in. późniejsi profesorowie: Zbigniew Olesiński, Jerzy Gieorgica i Jerzy Sielski[3].
Był autorem wielu książek z dziedziny polityki gospodarczej i politologii, m.in.[10]:
- Ekonomia i polityka. Podstawowe zależności (1978)
- Społeczne uwarunkowania polityki (1980)
- Decyzje polityczne. Elementy teorii (1985).
Jego prace wykazywane były w latach 80. jako literatura do nauczania marksizmu na polskich uczelniach[11].
Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Przypisy
- ↑ a b c Kto jest kim w Polsce 1984, Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 72, ISBN 83-223-2073-6 .
- ↑ Rekordy dla Bodnar Artur (1929-1989) [online], Biblioteka Sejmowa [dostęp 2023-12-14] .
- ↑ a b Prof. dr hab. Artur Bodnar, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-12-14] .
- ↑ Krauz-Mozer, Borowiec i Ścigaj 2011 ↓, s. 111.
- ↑ Krauz-Mozer, Borowiec i Ścigaj 2011 ↓, s. 74, 132.
- ↑ Krauz-Mozer, Borowiec i Ścigaj 2011 ↓, s. 86.
- ↑ Krauz-Mozer, Borowiec i Ścigaj 2011 ↓, s. 110.
- ↑ Magdalenka, okragly-stol.pl [zarchiwizowane 2015-11-27] .
- ↑ Krauz-Mozer, Borowiec i Ścigaj 2011 ↓, s. 74.
- ↑ Bodnar, Artur [online], Katalog Biblioteki Narodowej [dostęp 2023-12-14] .
- ↑ Krauz-Mozer, Borowiec i Ścigaj 2011 ↓, s. 120–122.
Bibliografia
- BarbaraB. Krauz-Mozer BarbaraB., PiotrP. Borowiec PiotrP., PawełP. Ścigaj PawełP., Kim jesteś, politologu? Historia i stan dyscypliny w Polsce, t. 1, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2011, ISBN 978-83-233-3158-2 .
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 75696