Ashmolean Museum
![]() Wejście główne do muzeum | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Kraj |
| ||
Miejscowość | Oksford | ||
Adres | Ashmolean Museum | ||
Data założenia | 1678–1683 | ||
Dyrektor | Dr Christopher Brown | ||
Położenie na mapie Oksfordu ![]() | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |||
Położenie na mapie Anglii ![]() | |||
Położenie na mapie Oxfordshire ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Ashmolean Museum (Ashmolean Museum of Art and Archaeology) – pierwsze na świecie muzeum uniwersyteckie. Jest położone przy ulicy Beaumont St. w Oksfordzie. Jego pierwszy budynek powstał w latach 1678–1683 w celu eksponowania w nim zbiorów gabinetu osobliwości Eliasa Ashmole’a, przekazanych przez niego uniwersytetowi w Oxfordzie w 1677.
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Ashmole-after-Riley.jpg/220px-Ashmole-after-Riley.jpg)
Kolekcja obejmuje zarówno te zbiory Eliasa Ashmole’a, które zgromadził on osobiście, jak również te, które nabył od ogrodników, podróżników i kolekcjonerów, Johna Tradescanta starszego i jego syna o tym samym imieniu. Kolekcja ta obejmowała starożytne monety, książki, miedzioryty, okazy geologiczne i zoologiczne; jednym z tych ostatnich był wypchany egzemplarz wymarłego ptaka dront dodo, ostatniego widzianego w Europie, który jednak w 1755 został w takim stopniu zniszczony przez owady, że pozostała tylko głowa i jeden pazur.
Muzeum otwarto 24 maja 1683, a jego pierwszym kuratorem został przyrodnik i profesor chemii na Uniwersytecie Oxfordzkim Robert Plot. Pierwszym budynkiem muzealnym stał się tzw. Old Ashmolean (Stary Ashmolean), którego projekt jest niekiedy przypisywany Christopherowi Wrenowi lub Thomas Woodowi[1]. Budynek ten, w którym mieści się obecnie Museum of The History of Science (Muzeum Historii Nauki), jest najstarszym zachowanym na świecie budynkiem zbudowanym dla potrzeb muzealnych[2].
Po tym przeniesieniu poszczególnych okazów muzealnych do nowych muzeów budynek „Old Ashmolean” przy Broad Street był używany jako pomieszczenia biurowe dla potrzeb personelu redakcyjnego Oxford English Dictionary. Od 1924 w budynku mieści się Museum of the History of Science. Jego ekspozycja obejmuje m.in. przyrządy naukowe przekazane w 1924 Uniwersytetowi Oxfordzkiemu przez kolekcjonera Lewisa Evansa (1853–1930), w tym największą na świecie kolekcję astrolabiów.
Obecny budynek Ashmolean Museum pochodzi z 1845. Został zaprojektowany przez Charlesa Roberta Cockerella i zbudowany stylu klasycystycznym przy Beaumont Street. Jedno jego skrzydło zajmują biblioteki Taylor Institution, wydziału języków średniowiecznych i współczesnych Uniwersytetu Oxfordzkiego. Budynek główny muzeum mieści kolekcję okazów archeologicznych i dzieła sztuki, w tym jedną z najświetniejszych kolekcji malarstwa prerafaelitów, zbiór ceramiki majolikowej i angielskich sreber. Dział archeologiczny to zapis archeologa Arthura Evansa, którym jest wyborna kolekcja greckiej i minojskiej ceramiki. Dział ten zawiera ponadto obszerny zbiór antyków ze starożytnego Egiptu i Sudanu. W muzeum mieści się też Griffith Institute, zajmujący się badaniami egiptologicznymi.
Kuratorzy i dyrektorzy muzeum
- Robert Plot (1683–1691)
- Edward Lhuyd (1691–1709)
- David Parry (1709–1714)
- John Whiteside (1714–1729)
- George Huddesford (1732–1755)
- William Huddesford (1755–1772)
- John Shute Duncan (1823–1829)
- Philip Duncan (1829)
- John Henry Parker (1869)
- Arthur Evans (1884–1908)
- David George Hogarth (1909–1927)
- Edward Thurlow Leeds (1928–1945)
- Sir Karl Parker (1945–1962)
- Robert W. Hamilton (1962–1973)
Począwszy od 1973 stanowisko kuratora zostało zastąpione stanowiskiem dyrektora:
- D.T. (później Sir David) Piper (1973–1985)
- Profesor Sir Christopher White (1985–1997)
- Dr P.R.S. Moorey (p.o. dyrektora) (1997–1998)
- Dr Christopher Brown (1998– )[3]
Kradzieże
W noc sylwestrową 31 grudnia 1999 złodzieje używając rusztowania na sąsiednim budynku wspięli się na dach muzeum i włamali się przez świetlik, kradnąc jeden z obrazów Paula Cézanne ‘a, Auvers-sur-Oise (1879–1882), wyceniany na 4,8 miliona dolarów. Ponieważ żaden inny obraz z pomieszczenia, w którym miała miejsce kradzież, nie zginął a skradzionego dzieła nie wystawiono na sprzedaż, pojawiły się domysły, iż była to kradzież na zamówienie[4][5].
Renowacja
Biblioteka Sackler Library, objąwszy zbiory starszej biblioteki, otworzyła swe podwoje w 2001, pozwalając na powiększenie zbiorów książek, dotyczących cywilizacji klasycznej, archeologii i historii sztuki. W latach 2006–2009 muzeum było szeroko przebudowywane i rozbudowywane według projektów amerykańskiego architekta Ricka Mathera. Modernizację sal wystawowych zaprojektowała firma Metaphor, wspomagana finansowo przez fundację Heritage Lottery Fund. W wyniku przebudowy przybyły 2 kondygnacje, nowe pracownie konserwatorskie i centrum edukacyjne a powierzchnia wystawiennicza uległa podwojeniu[6]. W wyniku modernizacji muzeum przybyła restauracja i sklep z pamiątkami[7]. 7 listopada 2009 po zakończeniu prac muzeum zostało ponownie otwarte dla zwiedzających. Przez pierwsze 2 godziny odwiedziło je 3000 gości. Do dyspozycji zwiedzających jest obecnie 39 galerii[8].
Kolekcja
Z tym tematem związana jest kategoria: Obrazy w Ashmolean Museum w Oksfordzie.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Posy_Rings.jpg/220px-Posy_Rings.jpg)
Do głównych atrakcji w zbiorach muzealnych należą:
- Znacząca liczba papirusów z Oksyrynchos, w tym manuskrypty Starego i Nowego Testamentu;
- Klejnot króla Alfreda Wielkiego;
- Rysunki Michała Anioła, Rafaela i Leonarda da Vinci;
- Akwarele i obrazy Turnera;
- Obrazy Paola Uccello, Piera di Cosimo, Johna Constable’a, Claude’a Lorraine’a i Pabla Picassa;
- Arabski strój odświętny, należący do Lawrence’a z Arabii;
- Maska pośmiertna Olivera Cromwella;
- Kolekcja pierścionków z XVII–XVIII w., tzw. „Posie rings”;
- Zapisana na marmurowej steli „Chronicon Parium” – grecka tablica chronologiczna obejmująca lata 1581 p.n.e. do 264 p.n.e.; najwcześniejszy istniejący przykład greckiej tablicy chronologicznej[9];
- Meteorologiczny relief ukazujący miary starożytnych Greków;
- Płaszcz odświętny Powhatana, wodza północnoamerykańskich Indian z plemienia Paspegów;
- Latarnia, którą w 1605 nosił jeden z uczestników spisku prochowego, Guy Fawkes;
- Skrzypce wykonane w 1716 przez Stradivariusa;
- Minojska kolekcja Arthura Evansa, największa poza Kretą;
- Głowica buzdyganu z czasów króla Narmera i buzdygan z czasów króla Skorpiona II;
- Wapienna tablica z sumeryjskiego Kisz.
Starożytności egipskie
-
- Fragment fresku z El-Amarna (ok. 1360 p.n.e.)
- Wapienna głowa kobiety (XVIII-XIX dynastia)
- Tablica z hieroglifami (XIX dynastia)
Malarstwo renesansowe
- Fra Filippo Lippi, Spotkanie Joachima i Anny w Złotej Bramie (1440-1445)
- Paolo Uccello, Polowanie (ok. 1470)
- Piero di Cosimo, Pożar lasu, (1488-1507)
- Giorgione, Czytająca Madonna, (1500-1510)
Malarstwo barokowe
- Claude Lorrain, Askaniusz strzelający do jelenia Sylwii (1682)
- Peter Paul Rubens, Pejzaż z wieżą zamkową (1638-1640)
- Rembrandt, Głowa brodatego mężczyzny (1633-1666)
- Giovanni Battista Tiepolo, Młoda kobieta z papugą (1758-1760)
Malarstwo impresjonistyczne
- Édouard Manet, Pejzaż z wiejskim kościołem (po 1870)
- Camille Pissarro, Joanna trzymająca wachlarz (ok. 1874)
- Auguste Renoir, Akt (1880-1890)
- Auguste Renoir, Ogród na Montmartre (1880-1890)
Przypisy
- ↑ British History Online: The Old Ashmolean Museum (z: A History of the County of Oxford: Volume 3: The University of Oxford (1954), s. 47-49). [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ Museum of the History of Science, Oxford: History. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ Oxford University Gazette: Oxford University Gazette Ashmolean Museum: Acting Director's Report 1997-8. [dostęp 2011-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (ang.).
- ↑ The New York Times: Art World Nightmare: Made-to-Order Theft; Stolen Works Like Oxford's Cezanne Can Vanish for Decades. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ guardian.co.uk: How art treasures are stolen to order. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ Christopher Howse w: Telegraph.co.uk: The reopening of the Ashmolean: infinite riches in a larger room. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ Emma Park i Akshat Rathi w: The Oxonian Review: Ashes to Ashmolean. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ BBC: Ashmolean Museum opens to public. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
- ↑ University of Oxford, Ashmolean Museum: The Parian Marble. [dostęp 2011-05-25]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna muzeum
- ISNI: 0000000121715847, 0000000113747937
- VIAF: 141569308
- ULAN: 500309840
- LCCN: n81139884
- GND: 1007560-4
- LIBRIS: jgvz39c24bd20jp
- BnF: 11868703t
- SUDOC: 027561070
- SBN: CFIV021207
- NLA: 35278942
- NKC: ko2018979137
- BNE: XX108227
- BIBSYS: 90171880
- CiNii: DA0232040X
- PLWABN: 9810648520005606
- NUKAT: n2002013006
- J9U: 987007257944505171
- PTBNP: 529545
- NSK: 000372989
- ΕΒΕ: 180669
- RISM: institutions/51004095
- DSDE: Ashmolean_Museum_of_Art_and_Archaeology