Belgijski kryzys rządowy (2010–2011)
Belgijski kryzys rządowy – trwający od czerwca 2010 roku do grudnia 2011 (541 dni), był najdłuższym kryzysem rządowym we współczesnej historii politycznej świata. Od czasu czerwcowych wyborów parlamentarnych w 2010 roku kraj nie był w stanie powołać konstytucyjnego rządu. Administracyjną władzę sprawował ustępujący rząd Yves’a Leterme’a[1]. Nowym premierem został Elio Di Rupo – waloński polityk pochodzenia włoskiego[2].
Tło
Osobny artykuł: Ustrój polityczny Belgii.
Przyczyną kryzysu był brak zgody pomiędzy partiami politycznymi z różnych części językowych i regionalnych[3].
Protesty społeczne
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Cinquantenairerally.jpg/260px-Cinquantenairerally.jpg)
23 stycznia 2011 r. 30 tysięcy osób wzięło udział w demonstracji w centrum Brukseli, domagając się zakończenia przeciągającego się kryzysu[4]. W kraju organizowane były również różnego rodzaju happeningi mające na celu przekonanie polityków do uformowania rządu federalnego (m.in. niegolenie twarzy przez mężczyzn i nóg przez kobiety, nawoływanie życiowych partnerów polityków do nieuprawiania seksu do czasu zawarcia porozumienia)[5].
Negocjacje
Najtrudniejszymi obszarami negocjacyjnymi były[6]:
- dofinansowanie Brukseli,
- prawa językowe i wyborcze frankofonów mieszkających we flamandzkich gminach wokół Regionu Stołecznego Brukseli,
- przekazanie dalszych kompetencji z poziomu federalnego do regionów: Regionu Flamandzkiego, Regionu Walońskiego oraz Regionu Stołecznego Brukseli.
Porozumienie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/Elio_Di_Rupo.jpg/260px-Elio_Di_Rupo.jpg)
30 listopada 2011 sześć ugrupowań (partie socjalistyczne, chadeckie i liberalne flamandzkie i walońskie) uzgodniło umowę koalicyjną, w wyniku której Elio Di Rupo został oficjalnym kandydatem na urząd premiera Belgii[7]. Jednym z powodów przyspieszających negocjacje był pogarszający się stan finansów państwa i związane z tym obniżenie ratingu Belgii. Rząd Di Rupo został zaprzysiężony i rozpoczął urzędowanie 6 grudnia 2011[1][6].
Przypisy
- ↑ a b Belgium swears in new government headed by Elio Di Rupo. BBC News, 6 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ Belgia w końcu utworzy rząd!. UniaEuropejska.org, 5 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-08]. (pol.).
- ↑ W Belgii bez zmian. UniaEuropejska.org, 16 czerwca 2011. [dostęp 2011-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-23)]. (pol.).
- ↑ Belgowie rozpaczliwie apelują o jedność swego kraju. UniaEuropejska.org, 24 stycznia 2011. [dostęp 2011-02-11]. (pol.).
- ↑ Ostateczny sposób Belgów na ratowanie Belgii. UniaEuropejska.org, 10 lutego 2011. [dostęp 2011-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-15)]. (pol.).
- ↑ a b Belgian cabinet sworn in. europeanvoice.com, 6 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ New coalition reaches government agreement. deredactie.be, 1 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-05]. (ang.).