Bobrowszczyzna
![]() Cerkiew św. Jana Chrzciciela | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Rejon | |||
Sielsowiet | Psuja | ||
Populacja (2009) • liczba ludności |
| ||
Położenie na mapie obwodu witebskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |||
Położenie na mapie Polski w 1939 ![]() | |||
![]() | |||
|
![]() | Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Bobrowszczyzna |
Bobrowszczyzna (biał. Бабруйшчына; ros. Бобруйщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Psuja.
Siedziba parafii prawosławnej; znajduje się tu cerkiew pw. św. Jana Chrzciciela[1].
Historia
W czasach zaborów w miasteczko i dwór w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego, Pod koniec XIX wieku należały do Korzowych, wcześniej Iwaszewskich[2].
W latach 1921–1945 miasteczko, folwark i majątek leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim, w gminie Prozoroki, a od 1929 w gminie Plisa[3].
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:
- miasteczko – 47 osób, 37 było wyznania rzymskokatolickiego, a 10 prawosławnego. Jednocześnie 26 mieszkańców zadeklarowało polską, a 21 białoruską przynależność narodową. Było tu 8 budynków mieszkalnych[4]. W 1931 w 9 domach zamieszkiwały 63 osoby[5].
- folwark – 73 osoby, 49 było wyznania rzymskokatolickiego, 14 prawosławnego a 10 mojżeszowego. Jednocześnie 46 mieszkańców zadeklarowało polską, a 27 białoruską przynależność narodową. Było tu 7 budynków mieszkalnych[4]. W 1931 w 11 domach zamieszkiwały 84 osoby[5].
- majątek – 24 osoby, 23 było wyznania rzymskokatolickiego, a 1 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Były tu 2 budynki mieszkalne[4]. W 1931 w 2 domach zamieszkiwały 23 osoby[5].
Wierni należeli do miejscowej parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Psuji. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Głębokiem i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Podświlach[6].
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu mińskiego Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.
Przypisy
- ↑ Глубокское благочиние. eparhia992.by. [dostęp 2022-03-05]. (ros.).
- ↑ Bobrowszczyzna, miasteczko i dwór, powiat dzisieński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 171 .
- ↑ Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224
- ↑ a b c Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 68 .
- ↑ a b c Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 22 .
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 116 .
Linki zewnętrzne
- Bobrowszczyzna, miasteczko i dwór, powiat dzisieński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 171 .
- p
- d
- e
- Siedziba gminy – Plisa
- p
- d
- e
- Siedziba gminy – Prozoroki