Bogumił Sujka
Pełne imię i nazwisko | Bogumił Maciej Sujka |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 3 września 1928 |
Data śmierci | 13 września 2002 |
Konsul Generalny PRL w Chicago | |
Okres | od 1968 |
Poprzednik | Adolf Kita |
Następca | Wojciech Jaskot |
Zastępca Kierownika Wydziału Zagranicznego KC PZPR | |
Okres | od 1971 |
Stały Przedstawiciel PRL przy ONZ w Genewie | |
Okres | od ok. 1979 |
Poprzednik | Eugeniusz Wyzner |
Następca | |
Zastępca Kierownika Wydziału Zagranicznego KC PZPR | |
Okres | od 1983 |
Stały Przedstawiciel PRL przy ONZ w Genewie | |
Okres | od 1988 |
Poprzednik | |
Następca |
Bogumił Maciej Sujka (ur. 3 września 1928 w Radzanowie, zm. 13 września 2002) – funkcjonariusz partyjny, urzędnik państwowy i konsularny, dyplomata, zastępca kierownika w Wydziale Zagranicznym KC PZPR w latach 1971–1978 oraz 1981–1983, członek Komitetu Zakładowego POP PZPR w MSZ w latach 1966–1972[1].
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Bogumi%C5%82_Sujka_gr%C3%B3b.jpg/220px-Bogumi%C5%82_Sujka_gr%C3%B3b.jpg)
Syn Władysława. Zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Radomiu (1947–1948). Studiował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1948–1951), gdzie pełnił też funkcję przewodniczącego KU ZSP (1950–1951)[2].
Był kontrolerem w Ministerstwie Rolnictwa (1951–1952) oraz w NIK i Ministerstwie Kontroli Państwowej (1952–1954). Studiował w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR (1954–1958), gdzie obronił pracę doktorską. Pracował przemiennie w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1958–1971), i w KC PZPR, m.in. na stanowisku konsula generalnego PRL w Chicago (1968), zastępcy kierownika Wydziału Zagranicznego KC (1971–1978), stałego przedstawiciela PRL przy ONZ w Genewie (co najmniej 1979–1981[3][4]), przedstawiciela Polski w randze ambasadora w Komitecie Rozbrojeniowym ONZ (1982), ponownie zastępcy kierownika Wydziału Zagranicznego KC (1983–1987), ponownie stałego przedstawiciela PRL przy ONZ w Genewie (1988–1989).
Członek PZPR od 1948. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A15-4-27)[5].
Działalność agenturalna
Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1961–1983 tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa PRL o pseudonimie „Jankowski”[6].
Przypisy
- ↑ Paweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 255–256.
- ↑ Mateusz Zieliński: Zarys historii Rady Uczelnianej Zrzeszenia Studentów Polskich przy UMK w Toruniu 1950–1989, Rocznik Toruński t. 39, rok 2012, [w:] online.
- ↑ Indeks osobowy 1979 [online], pism.pl [dostęp 2023-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-21] .
- ↑ Indeks osobowy 1981 [online], pism.pl [dostęp 2023-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-20] .
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2023-05-04] .
- ↑ Inwentarz archiwalny [online], inwentarz.ipn.gov.pl [dostęp 2021-06-01] .
Bibliografia
- Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański: Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR, 1948–1990, Instytut Studiów Politycznych PAN Warszawa 2000, 166 s., ISBN 83-88490-03-6.
Linki zewnętrzne
- Katalog kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2018-03-31] .
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 89012