Braniccy herbu Gryf
![]() | Ten artykuł dotyczy rodziny herbu Gryf. Zobacz też: Braniccy herbu Korczak. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/POL_COA_Gryf.svg/200px-POL_COA_Gryf.svg.png)
Braniccy herbu Gryf (gałąź rodu zwanego czasem Gryfitami) – polski ród magnacki.
Historia
Rodzina Branickich, gałąź możnowładczego rodu Gryfitów-Świebodziców, wywodzi się z Branic, dawniej wsi pod Krakowem, obecnie w jego granicach. Przez kilka stuleci Braniccy piastowali wysokie urzędy państwowe. Ostatnim i najbardziej znanym członkiem rodziny był hetman wielki koronny Jan Klemens Branicki, właściciel pałacu Branickich w Białymstoku, jeden z najbardziej wpływowych ludzi w XVIII-wiecznej Polsce.
Wybrani członkowie rodziny
- Grzegorz Branicki (1534–1595) – łowczy a następnie burgrabia krakowski
- Anna Branicka (?-1639) – żona Sebastiana Lubomirskiego
- Jan Klemens Branicki (? - 1657) – podkomorzy krakowski
- Jan Klemens Branicki (ok. 1624 – 1673) – marszałek nadworny koronny
- Stefan Mikołaj Branicki (? - 1709) – stolnik wielki koronny, wojewoda podlaski
- Jan Klemens Branicki (1689–1771) – hetman wielki koronny
- Krystyna Branicka (?-1767) – żona Józefa Franciszka Sapiehy
Pałace
- Lamus w Branicach
-
-
- Pałac przy ulicy Miodowej w Warszawie
Bibliografia
- Adam Boniecki: Herbarz Polski. Cz. 1. T. 2. Warszawa, 1900, s. 101–104 (wraz z rodowodem).
Kontrola autorytatywna (polski ród szlachecki):
- PWN: 3880354