Bronisław Karol Sikorski
![]() | Ten artykuł dotyczy oficera. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku. |
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 17 listopada 1880 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 października 1934 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | |
Stanowiska | sędzia NSW |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Bronisław Karol Sikorski (ur. 17 listopada 1880 w Rohatynie, zm. 9 października 1934 w Tuchowie) – generał brygady Wojska Polskiego, doktor prawa.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Felika i Emilli z Hertrichów[1]. Kształcił się we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum klasyczne i studia prawnicze. W czasie studiów działał w organizacjach niepodległościowych. W latach 1901–1902 odbył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w Styryjskim Pułku Piechoty Nr 27 w Lublanie[1]. Na stopień kadeta został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1904 w korpusie oficerów rezerwy piechoty i otrzymał przydział w rezerwie do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 55 w Tarnopolu[2][3][4]. W 1911 został przeniesiony w rezerwie do 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie[5][6][7].
5 maja 1915 przeniesiony został do Audytoriatu Legionów Polskich i przydzielony do II Brygady. W kwietniu 1917 był audytorem w Sądzie Polowym Polskiego Korpusu Posiłkowego. W lutym 1918 pod Rarańczą przeszedł linię frontu austriacko-rosyjskiego i dołączył do II Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu Korpusu działał w organizacjach niepodległościowych i wojskowych.
1 listopada 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego i przydzielony do Departamentu Prawno-Wojskowego Ministerstwa Spraw Wojskowych, w którym zajmował stanowiska: referenta, naczelnika Wydziału Sądowego i szefa Sekcji I Organizacyjno Sądowej. 10 marca 1920, po reorganizacji ministerstwa, powołany został na stanowisko szefa Sekcji I Organizacyjno Sądowej Oddziału VI Prawnego. 22 sierpnia 1921 wyznaczony został na stanowisko zastępcy szefa Departamentu X Sprawiedliwości MSWojsk. 6 października 1923 mianowany został sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie. Z dniem 31 grudnia 1930, na własną prośbę, został przeniesiony w stan spoczynku[8][9]. Zmarł 9 października 1934 w Tuchowie. 13 października 1934 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[10][11][12][13] (kwatera A15-7-10)[14].
Bronisław Sikorski był żonaty z Barbarą Stanisławą ze Schwarzów. Miał dwoje dzieci[1].
Awanse
- kadet (chorąży) rezerwy – 1 stycznia 1904[15]
- podporucznik rezerwy – 1 stycznia 1909[16][17]
- porucznik – 2 kwietnia 1915[18]
- pułkownik Korpusu Sądownictwa – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
- generał brygady – 16 marca 1927 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 19. lokatą w korpusie generałów
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Niepodległości – 17 września 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[19]
- Krzyż Walecznych – dwukrotnie
Przypisy
- ↑ a b c Stawecki 1994 ↓, s. 300.
- ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 519.
- ↑ Schematismus 1910 ↓, s. 567.
- ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 388, 573.
- ↑ Schematismus 1912 ↓, s. 198, 381.
- ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 176, 352.
- ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 300, wg autora służbę w armii austriackiej pełnił od 31 grudnia 1911.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 19 grudnia 1930 roku, s. 363.
- ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 300, autor błędnie podał datę 31 października.
- ↑ Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 281, s. 4, 1934-10-12. Warszawa.
- ↑ Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 163, autorzy błędnie podali, że zmarł w Warszawie.
- ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 300, autor również podał Warszawę, jako miejsce śmierci generała.
- ↑ Pogrzeb ś.p. gen. bryg. Sikorskiego. „Polska Zbrojna”. 283, s. 4, 1934-10-14. Warszawa.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
- ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 402.
- ↑ Schematismus 1910 ↓, s. 393.
- ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 300, autor błędnie podał datę 1913.
- ↑ Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 60.
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 217, poz. 249.
Bibliografia
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910. (niem.).
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1912. Wiedeń: styczeń 1912. (niem.).
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1913. Wiedeń: styczeń 1913. (niem.).
- Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917). Komenda Legionów Polskich, 1917.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Henryk Piotr Kosk: Generalicja polska. Popularny słownik biograficzny. T. 2 M-Ż. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 2001. ISBN 83-87103-81-0.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.