Bubalornis
Bubalornis[1] | |||
A. Smith, 1836[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – bawolik czerwonodzioby (B. niger) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | wikłaczowate | ||
Podrodzina | bawoliki | ||
Rodzaj | Bubalornis | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Bubalornis niger A. Smith, 1836 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Bubalornis – rodzaj ptaków z podrodziny bawolików (Bubalornithinae) w rodzinie wikłaczowatych (Ploceidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[5].
Charakterystyka
Długość ciała 22–23 cm; masa ciała samców 64–98 g, samic 59–90 g[6]. Ptaki te charakteryzują się masywnymi dziobami. Gniazdują kolonijnie, budują duże, sprawiające wrażenie niestarannych gniazda. Składają 2 do 4 jaj.
Systematyka
Etymologia
- Bubalornis: gr. βουβαλος boubalos – bawół; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[7].
- Alecto: epitet gatunkowy Textor alecto Temminck, 1828; w mitologii greckiej Alecto (pol. Alekto) była jedną z trzech Erynii, przedstawiano je najczęściej ubrane w czerń, z wężami zamiast włosów, zaś ich oddech przynosił zarazę, wojnę i zemstę. Alekto, Megajra i Tyzyfone były duchami zemsty, które mieszkały w piekle, mściły się za zbrodnie i dręczyły przestępców[8]. Gatunek typowy: Textor alecto Temminck, 1828 = Coccothraustes albirostris Vieillot, 1817.
- Alectornis: rodzaj Alecto Lesson, 1831; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[9]. Gatunek typowy: Coccothraustes albirostris Vieillot, 1817.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:
- Bubalornis albirostris – bawolik białodzioby
- Bubalornis niger – bawolik czerwonodzioby
Przypisy
- ↑ Bubalornis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ A. Smith: Report of the Expedition for Exploring Central Africa from the Cape of Good. Kapsztad: Printed at the Government Gazette Office, 1836, s. 51. (ang.).
- ↑ R.P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levraul, 1831, s. 433. (fr.).
- ↑ H.G.L. Reichenbach: Die Singvögel als Fortsetzung der vollständigsten Naturgescliielite und zugleich als Central-Atlas für zoologische Gärten und für Thierfreunde. Ein durch zahlreiche illumiuirte Abbildungen illustrirtes Handbuch zur richtigen Bestimmung und Pflege der Thiere aller Classen. Dresden und Leipzig: Expedition der Vollständigsten Naturgeschichte, 1862, s. 89. (niem.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-07-18]. (ang.).
- ↑ A. Craig: Family Ploceidae (Weavers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 15: Weavers to New World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2010, s. 136–137. ISBN 978-84-96553-68-2. (ang.).
- ↑ Jobling 2021 ↓, s. Bubalornis.
- ↑ Jobling 2021 ↓, s. Alecto.
- ↑ Jobling 2021 ↓, s. Alectornis.
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Bubalornithinae Iredale & Bannerman, 1921 - bawoliki (wersja: 2020-01-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-07-18].
Bibliografia
- James A. Jobling: The Key to Scientific Names. [w:] Birds of the World [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2021. (ang.).