Budynek Centrali Ogrodniczej w Warszawie
![]() Budynek przy ul. Marszałkowskiej 77/79 | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Warszawa | ||
Adres | ul. Marszałkowska 77/79 (ul. Wilcza 38/40) | ||
Typ budynku | biurowiec | ||
Styl architektoniczny | socrealizm | ||
Architekt | Pingwiny | ||
Kondygnacje | 8 | ||
Ukończenie budowy | 1950 | ||
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Budynek Centrali Ogrodniczej, także Biurowiec Centrali Ogrodniczej i Metrobudowy[1] – pierwotna nazwa budynku biurowego w Warszawie, usytuowanego na rogu ulic: Marszałkowskiej i Wilczej.
Projekt i budowa
Zaprojektowany został w latach 1948-1949 przez zespół Pingwinów tworzony przez: Stefana Hołówkę, Tadeusza Iskierkę, Konstantego i Mikołaja Kokozowów, Bogumiła Płacheckiego i Jerzego Wasilewskiego. Miał być pierwszym budynkiem stanowiącym nową linię poszerzonej ulicy Marszałkowskiej i uzupełnić pierzeję między ulicami Wilczą i Hożą po stronie zachodniej[2].
Pierwotna wersja projektu zakładała uwidoczniony w fasadzie szkielet konstrukcji dzielony pasami piaskowca na pola wypełnione gruzową licówką. W 1950 połowa budynku była już w stanie surowym, jednakże architekci otrzymali polecenie dostosowania go do założeń Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej (MDM). W efekcie zmuszeni zostali do pogrubienie wybudowanych już murów o 70 cm. Zrezygnowano również z rzeźb figuralnych zwieńczających attykę. Projekt zrealizowano w bardzo zredukowanej formie (z wyjątkiem segmentu od ul. Wilczej). Na elewacji zamiast cegły licówki zastosowano luźno rozrzucone występujące przed lico prostokątne ceglane główki, tworzące na układ ukośnej siatki[2].
Inne informacje
- W październiku 2013 pod ten adres przeniosło się Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy[3].
Przypisy
- ↑ Seminarium „Spacerkiem po Warszawie”. Wielcy architekci XX w. – „Pingwiny” oraz Jerzy Hryniewiecki, Zbigniew Ihnatowicz, Wojciech Zabłocki, Wacław Zalewski – Warszawa, 10 kwietnia 2014. warszawa.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-10-13].
- ↑ a b Jarosław Zieliński: Realizm socjalistyczny w Warszawie. Urbanistyka i architektura. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2009, s. 188-189. ISBN 978-83-927791-3-1.
- ↑ Witold Pietrusiewicz: Zmiana adresu biura architektury i planowania przestrzennego. architektura.um.warszawa.pl, 2013-10-02. [dostęp 2018-10-13].
- p
- d
- e
Strona nieparzysta |
|
---|---|
Strona parzysta |
|