CALL
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Broom_icon.svg/35px-Broom_icon.svg.png)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Computer-Assisted Language Learning (CALL) – nauka języków wspomagana komputerem; proces poprawiania umiejętności językowych ucznia lub studenta przy użyciu komputera[1].
Inne terminy związane z CALL
- ICALL (Intelligent Computer-assisted Language Learning) dotyczy programów, które starają się dopasować informacje/komunikaty zwrotne tak, by dopasować je do indywidualnego ucznia
- TELL (Technology Enhanced Language Learning) odnosi się do każdego rodzaju technologii użytej w klasie, takiej jak wideo, magnetofon czy nawet całe laboratoria lub pracownie językowe
- WELL (Web Enhanced Language Learning) odnosi się do CALL-u, który skupia się na stronach WWW jako medium instrukcji
8 zastosowań CALL
- Edytor tekstowy
- Gry (np. Hangman)
- Literatura
- Corpus linguistic
- Komunikacja za pomocą komputera
- Zasoby WWW
- Zastosowanie innych materiałów w ramach CALL-u (np. gry - SimCity, The Sims)
- Personal Data Assistant
Historia
CALL w latach 50. i 60.
Pierwszymi komputerami używanymi do nauki języków były w latach 50. komputery klasy mainframe, które były jedynie dostępne w pracowniach badawczych na kampusach uniwersyteckich. Wiązało się to z problemami organizacyjnymi, gdyż studenci sami musieli przychodzić do klasy, w której znajdowały się komputery, w celu uzyskania instrukcji. To wraz z wysokimi kosztami wczesnych maszyn znacząco ograniczało czas, który poświęcano na nauczanie i naukę. Niemniej, szukanie efektywnej i naukowej drogi nauczania języków postrzegano za warte poświęcenia czasu i pieniędzy. Równolegle prowadzone były badania na inne tematy, takie jak tłumaczenie za pomocą maszyn, które też miało istotny wpływ na CALL. Wiele z tych projektów było intensywnie prowadzone w Stanach Zjednoczonych z powodu zimnej wojny i zagrożeń wynikających z postępów technologicznych Związku Radzieckiego. Zjawisko nasiliło się po wystrzeleniu Sputnika. W wyniku tego, pierwsze programy związane z CALL były tworzone przez trzy pionierskie instytucje: Stanford University, Dartmouth College i Uniwersytet Essex, które były skupione na nauczaniu języka rosyjskiego.
CALL w latach 70. i 80.
Jednym z głównych elementów badań w dziedzinie CALLu było wykorzystanie technologii wideodysku (videodisc). Głównymi cechami nauki przy użyciu wideodysku są:
- większy nacisk na słuchanie niż mówienie,
- użycie wyłączne języka docelowego,
- bezstresowa atmosfera.
CALL w latach 90.
Kiedy komputery stały się coraz szybsze i oprogramowanie multimedialne stało się praktyczne, wczesne lata 90. ujrzały pojawienie się CD-ROMów, zawierających kompletne encyklopedie, kursy językowe z tekstem, grafiką, audio i wideo. Komercyjne produkty tego typu, które są profesjonalnie tworzone, solidne i proste w użyciu, znalazły miejsce w wielu klasach.
Przypisy
- ↑ KenBeatty, "Computer-assisted Language Learning". Teaching and Researching. London: Pearson Education Limited, 2003, s. 7.
Bibliografia
- Beatty, Ken. "Computer-assisted Language Learning". Teaching and Researching. London: Pearson Education Limited, 2003.
- Scott Windeatt, et al. „The Internet”. Resource Books for Teachers. Oxford: Oxford University Press, 2000.
- Smith, David Gordon. „Teaching English with Information Technology”. Modern English Publishing, 2005.
- Cheveresan, Constantin. “Notes on Teaching English via the Internet”. Revisita de Informatica Sociala. III nr 5 (2006). s. 96-98.
Linki zewnętrzne
- Podręcznik „Autonomous Technology-Assisted Language Learning” na Wikibooks (ang.)