Carl Gustaf Tessin
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 5 września 1695 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 stycznia 1770 | ||
Przewodniczący Szwedzkiej Rady Królewskiej | |||
Okres | od 1747 | ||
Poprzednik | Carl Gyllenborg | ||
Następca | |||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/14/Carl_Gustaf_Tessin%2C_portrait_by_Aved.jpg/200px-Carl_Gustaf_Tessin%2C_portrait_by_Aved.jpg)
Carl Gustaf Tessin (ur. 5 września 1695 w Sztokholmie, zm. 7 stycznia 1770 na zamku Åkerö) – szwedzki polityk, hrabia.
Życiorys
Ojcem Tessina był architekt Nicodemus Tessin młodszy. Jego pochodzenie było w połowie arystokratyczne (ze strony matki), a w połowie mieszczańskie (ze strony ojca). Rodzina ojca wydała wielu artystów; malarzy i architektów. Karierę polityczna rozpoczął w 1723, gdy został członkiem partii „holsztyńskiej”, tzn. polityków opowiadających się za kandydaturą ks. Holsztynu Karola Fryderyka na tron szwedzki.
Tessin został w 1725 ambasadorem szwedzkim w Wiedniu (do 1726), gdzie pokrzyżował plany Arvida Horna i prorosyjskiej „partii czapek” przystępując do antyrosyjskiego Sojuszu Hanowerskiego. Tessin opowiadał się bowiem po stronie „partii kapeluszy” (Hattpartiet).
Podczas sesji Riksdagu w 1726-1727 i 1731 gwałtownie zaatakował politykę Rządu Horna.
W latach 1734-1745 był znów ambasadorem w Wiedniu, w 1739-42 w Paryżu, w 1743 w Kopenhadze, a w 1744 w Berlinie (do 1746), dokąd przybył by towarzyszyć nowej królowej Szwecji Luizie Ulryce Pruskiej do Sztokholmu. Od 1747 stał na czele rady królewskiej.
Był człowiekiem bardzo dobrze wykształconym, zwłaszcza w teorii politycznej. Znakomicie znał dzieła Woltera, markiza d’Argensona i Monteskiusza. Członek Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk[1].
Publikacje
- Tessin och Tessiniana (1st ed. Stockholm, 1819), autobiographical extracts from Tessin’s voluminous manuscript Memoirs in 29 volumes.
- K. G. Tessins Dagbok (Stockholm, 1824), further extracts from the same.
- En gammal mans bref til en ung Prins (Stockholm, 1753; English editions, 1755 and 1756), skierowany do swego ucznia księcia Gustawa (Gustaw III).
Przypisy
- ↑ Carl Gustaf Tessin. Project Runeberg. [dostęp 2012-11-17]. (szw.).
Bibliografia
- Robert Nisbet Bain (1895), Gustavus III and his Contemporaries, vol I (London).
- Bernhard von Beskow (1864). Minne af Grefve K. G. Tessin (Stockholm).
- Malmström, Bernhard Elis. Sveriges politiska historia från Konung Karl XIIs död till statshvälfningen 1772.
Linki zewnętrzne
- Nota biograficzna w Nordisk familjebok (szw.) [dostęp 14 stycznia 2010]
- Carl Gustav Tessin and Culinary Considerations
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- Britannica: biography/Carl-Gustaf-Greve-Tessin
- Treccani: carl-gustav-tessin
- NE.se: carl-gustaf-tessin
- SNL: Carl_Gustaf_Tessin
- DSDE: Carl_Gustaf_Tessin