Collegium Anatomicum w Poznaniu
![]() | |||
![]() fasada budynku | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Poznań | ||
Adres | ul. Święcickiego 6 | ||
Architekt | Edward Madurowicz, Roger Sławski | ||
Ukończenie budowy | 1929 | ||
Położenie na mapie Poznania ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Collegium Anatomicum w Poznaniu – budynek przy ul. Święcickiego 6 w Poznaniu, na Grunwaldzie, na Osiedlu Św. Łazarz, zajmowany obecnie przez Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego.
Charakterystyka i historia
Obiekt powstał w 1929 według projektu Edwarda Madurowicza i Rogera Sławskiego jako Pałac Sztuki – jeden z pawilonów wystawienniczych Powszechnej Wystawy Krajowej. Po zakończeniu wystawy gmach przejął Wydział Lekarski Uniwersytetu Poznańskiego. Znajdował się w niej Zakład Anatomii i Medycyny Sądowej. W dniach 2–4 grudnia 1935 miały tu miejsce rozruchy antyżydowskie (pobicia i wyrzucanie z sal wykładowych Żydów)[2].
Podczas II wojny światowej Niemcy skremowali tu około 8000 ofiar zbrodni nazistowskich, między innymi więźniów Fortu VII.
W 1945, podczas bitwy o Poznań, budynek ucierpiał w 45%. Odbudowę ukończono w latach 50. XX wieku. Kolegium stało się wówczas bazą dla zakładów teoretycznych, a także dla Zakładu Chirurgii Operacyjnej i Doświadczalnej. Funkcjonował tu też bar mleczny. W połowie września 1980 dr Krystyna Boczoń zorganizowała w gmachu zebranie pracowników Akademii Medycznej, podczas którego przeprowadzone zostały pierwsze demokratyczne wybory pracowniczej organizacji związkowej (w sali wykładowej im. Stefana Różyckiego zgromadziło się ponad 300 pracowników). 10 października 1989 w budynku miał miejsce I Zjazd Delegatów Wielkopolskiej Izby Lekarskiej[3]. W pierwszej dekadzie XXI wieku wyremontowano i zmodernizowano Salę Czarną[4].
W budynku mieści się Muzeum Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej.
Tablica pamiątkowa
W elewację obiektu wmurowana jest, odsłonięta 23 lutego 1984, tablica pamiątkowa z napisem: W hołdzie sanitariuszom, lekarzom, farmaceutom – żołnierzom wszystkich frontów, uczestnikom ruchu oporu, studentom i wykładowcom tajnego nauczania, więźniom obozów koncentracyjnych, poległym i pomordowanym w latach 1939–1945 przez najeźdźców w walce o wolność i niepodległość Ojczyzny oraz o życie, zdrowie i godność człowieka. Inicjatorem jej posadowienia był prof. Edmund Chróścielewski[4].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 .
- ↑ WojciechW. Mądry WojciechW., Stosunki polsko-żydowskie na Uniwersytecie Poznańskim w latach 1919–1939 w świetle materiałów archiwalnych, „Sprawy Narodowościowe” (52), 2020, s. 12-13, DOI: 10.11649/sn.2317, ISSN 2392-2427 [dostęp 2022-01-13] (pol.).
- ↑ Piotr Kordel, Krzysztof Kordel, Marek Saj, Działalność samorządu lekarskiego w zakresie doskonalenia zawodowego na przykładzie Wielkopolskiej Izby Lekarskiej, s. 114
- ↑ a b MichałM. Musielak MichałM. (red.), Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu w latach 1950–2019. Historia i luminarze nauki, s. 60, 69, 112, 178, 217, 436 .
- p
- d
- e