Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy
męczennicy | |
Data i miejsce śmierci | 9 października 1934 |
---|---|
Czczeni przez | |
Beatyfikacja | 29 kwietnia 1990 |
Kanonizacja | 21 listopada 1999 |
Wspomnienie | 9 października |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Lasalleturon.jpg/240px-Lasalleturon.jpg)
Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy[a] – męczennicy, pierwsze ofiary prześladowań antykatolickich poprzedzających wybuch hiszpańskiej wojny domowej, święci Kościoła katolickiego, zakonnicy.
Działalność społeczna
Cyryl Bertram z sześcioma współbraćmi prowadzili działalność dydaktyczno–wychowawczą w kolegium założonym przez Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich pod wezwaniem Matki Bożej z Covadonga w Turónie w Asturii. Prowadzili szkołę Nuestra Señora de Covadonga, która została założona i była wspierana przez firmę Altos Hornos de Vizcaya, jedynego źródła pracy w mieście. Firma była właścicielem kopalni[1].
Tło wydarzeń
Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary.
Mimo zagrożenia, jakie stwarzały rewolucyjne zamieszki w Asturii, nie opuścili szkoły i 5 października 1934 przeżyli atak na placówkę, w wyniku którego zostali uwięzieni w „domu ludowym”. Aresztowani zostali przez rewolucjonistów marksistowskich w czasie mszy świętej w której wszyscy zakonnicy uczestniczyli[2]. Grupę ośmiu zakonników, którzy jako jedni z pierwszych padli ofiarą prześladowań, łączy czas, miejsce śmierci i fakt oddania życia za wiarę, jak określił to w homilii, wygłoszonej w czasie mszy św. kanonizacyjnej, Jan Paweł II, dla włączenia się w proces oddania świata Bogu za sprawą wiary w Chrystusa zmartwychwstałego:
aby Bóg był wszystkim we wszystkich[3].
Na podstawie wyroku wydanego przez komitet rewolucyjny rozstrzelani zostali na cmentarzu miejskim w Turónie po północy 9 października 1934[2]. Razem z nimi zginął spowiednik ks. Innocenty od Niepokalanego Poczęcia CP (Emanuel Canoura Arnau) (ur. 1887), który przebywał w szkole, by uczniowie mogli przystąpić przed pierwszym piątkiem miesiąca do sakramentu pokuty i pojednania.
Lista męczenników
W grupie zamordowanych znajdowali się:
- br. Cyryl Bertram FSC (Józef Sanz Tejedor) – przełożony, najstarszy ze straconych (w chwili śmierci miał 46 lat)
- br. Marcin Józef FSC (Filemon López López) – ur. 1900
- br. Julian Alfred FSC (Wilfryd Fernández Zapico) – ur. 1902
- br. Wiktorian Pius FSC (Klaudiusz Bernabé Cano) – ur. 1905
- br. Beniamin Julian FSC (Wincenty Alonso Andrés) – ur. 1908
- br. August Andrzej FSC (Roman Martínez Fernández) – ur. 1910
- br. Benedykt od Jezusa FSC (Hektor Valdivielso Sáez) – Argentyńczyk, ur. 1910
- br. Anicet Adolf FSC (Emanuel Seco Gutiérrez) – ur. 1912
Papież Jan Paweł II dokonał beatyfikacji Cyryla Bertrama i siedmiu towarzyszy 29 kwietnia 1990, a ich kanonizacja odbyła się 21 listopada 1999 w bazylice św. Piotra na Watykanie. Tego dnia kanonizowani zostali także o. Innocenty od Niepokalanego Poczęcia i Jakub Hilary Barbal Cosan FSC (ur. 1898) z tego samego zakonu, który zginął 16 stycznia 1937, również w wyniku prześladowań na tle religijnym w Hiszpanii jako „męczennik za wiarę”.
Wspomnienie liturgiczne męczenników w Kościele katolickim przypada na 9 października[4].
Byli też i męczennicy świeccy: zamordowano równocześnie także kilku menedżerów i inżynierów firmy Altos Hornos[1]. Nie zostali oni jednak wyniesieni na ołtarze.
Zobacz też
- 122 męczenników wojny domowej w Hiszpanii
- 498 błogosławionych męczenników
- Czerwony terror w Hiszpanii
- Józef Aparicio Sanz i 232 towarzyszy
- Kult świętych
- Modlitwa za wstawiennictwem świętego
- Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Uwagi
- ↑ Spotykana jest też pisownia Bertrand.
Przypisy
- ↑ a b GabrielG. Jackson GabrielG., Octubre 1934: cincuenta años para la reflexión, Madrid: Siglo Veintiuno Editores, 1985, ISBN 978-84-323-0515-3, OCLC 13020607 [dostęp 2021-01-09] .
- ↑ a b Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 281, 358. ISBN 978-83-7318-736-8.
- ↑ Jan Paweł II. Królowanie Chrystusa objawiło się w ich życiu. (Homilia papieska wygłoszona podczas Mszy św. kanonizacyjnej). „L’Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249. (pol.).
- ↑ Antonio Borrelli: Santi Innocenzo dell’Immacolata (Emanuele Canoura Arnau) ed 8 compagni. [dostęp 2010-06-30]. (wł.).
Bibliografia
- Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 574/575. ISBN 83-7097-271-3.
- „L’Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249. (pol.).