Czubajeczka różowobrązowa
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | grzyby | ||
Typ | podstawczaki | ||
Klasa | pieczarniaki | ||
Rząd | pieczarkowce | ||
Rodzina | pieczarkowate | ||
Rodzaj | czubajeczka | ||
Gatunek | czubajeczka różowobrązowa | ||
Nazwa systematyczna | |||
Lepiota pseudolilacea Huijsman Bull. mens. Soc. linn. Soc. Bot. Lyon 16: 183 (1947) | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/2017-11-03_Lepiota_pseudohelveola_810813.jpg/240px-2017-11-03_Lepiota_pseudohelveola_810813.jpg)
Czubajeczka różowobrązowa (Lepiota pseudolilacea Huijsman) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lepiota, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Synonimy:
- Lepiota pseudohelveola Kühner ex Hora 1960
- Lepiota pseudohelveola Kühner 1936
- Lepiota pseudohelveola var. sabulosa Bon 1987
- Lepiotula pseudolilacea (Huijsman) Wasser 1976[2].
Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. dla synonimu Lepiota pseudohelveola[3].
Morfologia
- Kapelusz
Średnica 2,5–5 cm, początkowo stożkowaty, potem wypukły, na koniec spłaszczony, z wyraźnym garbkiem. Na środku ciemnobrązowy z nieco nastroszonymi łuskami, poza tym pokryty jasnobrązowymi łuskami o różowym odcieniu, na białawym tle[4].
- Blaszki
Wolne, średnio gęste, białe[4].
- Trzon
Wysokość 4–6 cm, walcowaty, nieco zakrzywiony i pogrubiony u podstawy, poniżej pierścienia pokryty małymi łuskami[4].
Białawy z lekkim zapachem i posmakiem cynamonu[4].
- Cechy mikroskopowe
Zarodniki elipsoidalne do cylindrycznych, 6–10 × 4–5 µm, dekstrynoidalne. Cheilocystydy maczugowate, wrzecionowate lub cylindryczne, czasami z główkowatym wierzchołkiem[5].
- Gatunki podobne
Czubajeczka liliowa (Lepiota lilacea) odróżnia się m.in. owocowym zapachem, czubajeczka cuchnąca ma zapach nieprzyjemny, nieco czosnkowy[4].
Występowanie i siedlisko
Gatunek notowany głównie w Europie, poza nią podano nieliczne stanowiska w Ameryce Północnej i Południowej, Azji i na Nowej Zelandii[6]. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska z uwagą, że częstość występowania i stopień zagrożenia nie są znane[3]. W późniejszych latach podano wiele nowych stanowisk[7].
Naziemny grzyb saprotroficzny występujący w lasach liściastych[3].
Jest grzybem silnie trującym[4].
Przypisy
- ↑ a b Index Fungorum [online] [dostęp 2023-04-26] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2023-04-26] (ang.).
- ↑ a b c WładysławW. Wojewoda WładysławW., Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1 .
- ↑ a b c d e f Lepiota pseudohelveola [online], fichas mycologicas [dostęp 2023-04-26] (hiszp.).
- ↑ Lepiota pseudolilacea Huijsman 1947 [online], myko.cz [dostęp 2023-04-26] (cz.).
- ↑ Występowanie Lepiota pseudolilacea na świecie (mapa) [online] [dostęp 2023-04-26] .
- ↑ Grzyby makroskopijne Polski w literaturze mikologicznej [online], grzyby.pl [dostęp 2023-04-26] .