Daniił Granin
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1919 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 4 lipca 2017 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1941–1945 | ||
Siły zbrojne |
| ||
Główne wojny i bitwy | II wojna światowa | ||
Późniejsza praca | pisarz, eseista | ||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Daniił Aleksandrowicz Granin (ros. Дании́л Алекса́ндрович Гра́нин) właśc. nazwisko: Gierman (ur. 1 stycznia 1919 w Wolsku w obwodzie saratowskim (według innych informacji we wsi Wołyń lub Wołynka w obwodzie kurskim)[1], zm. 4 lipca 2017 w Petersburgu[2]) – rosyjski pisarz i eseista, autor powieści psychologicznych i obyczajowych, przeważnie dotyczących życia inteligentów w ZSRR.
Życiorys
Urodził się w rodzinie leśnika. W 1940 ukończył studia na Wydziale Elektromechanicznym Leningradzkiego Instytutu Politechnicznego, pracował jako inżynier, w 1941 w ramach pospolitego ruszenia został wysłany na front, walczył na Froncie Leningradzkim, wojnę zakończył w stopniu kapitana. Działalność pisarską podjął w 1937. Był deputowanym ludowym ZSRR (1989–1991).
Powieści
- Poszukiwacze (1954, wyd. pol. 1956)
- Po ślubie (1958, wyd. pol. 1959)
- Naprzeciw burzy (1962, wyd. pol. 1964)
- Eta strannaja żyzń (1974)
- Pejzaż (1980, wyd. pol. 1987)
- Księga blokady (1979, wyd. pol. 1982; współautor Alaksandr Adamowicz; dokumentalny zbiór zawierający relacje osób które w czasie II wojny światowej znalazły się w oblężonym przez hitlerowców Leningradzie).
Granin napisał również opowiadania, które w Polsce ukazały się w zbiorach Pierwszy interesant (1970) oraz Miejsce pod pomnik (1972).
Odznaczenia i nagrody
- Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (28 grudnia 2008)
- Złoty Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (1 marca 1989)
- Order Lenina (dwukrotnie – 16 listopada 1984 i 1 marca 1989)
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy (1 stycznia 1999)
- Order Czerwonego Sztandaru
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (28 października 1967)
- Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (11 marca 1985)
- Order Przyjaźni Narodów (2 stycznia 1979)
- Order Aleksandra Newskiego (21 grudnia 2013)
- Nagroda Państwowa ZSRR (1976)
- Nagroda Państwowa Federacji Rosyjskiej (dwukrotnie – 2001 i 2016)
- Nagroda Prezydenta Federacji Rosyjskiej (1998)
- Nagroda Ministra Obrony Federacji Rosyjskiej (2016)
Przypisy
- ↑ Гранин Даниил Александрович. 31.08.0019 - 07.07.2017 Герой Социалистического Труда. warheroes.ru. [dostęp 2017-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-06)]. (ros.).
- ↑ Мария Бондаренко: Умер писатель Даниил Гранин. rbc.ru, 2017-07-05. [dostęp 2017-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-06)]. (ros.).
Bibliografia
- Granin, Daniił. portalwiedzy.onet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-16)]. w: WIEM, darmowa encyklopedia – onet.pl
- Granin Daniił A., [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2012-12-31] .
- http://www.e-reading.ws/book.php?book=16317
- ISNI: 0000000368653107, 0000000368653094, 0000000123198150
- VIAF: 9847011
- LCCN: n82012319
- GND: 121371328
- NDL: 00441507
- LIBRIS: mkz1w8h5176lcqx
- BnF: 119057120
- SUDOC: 026900750
- SBN: LO1V130221
- NKC: jn19990210255
- RSL: 000081083
- BNE: XX1131577
- NTA: 070372780
- BIBSYS: 90063981
- CiNii: DA00390186
- PLWABN: 9810690639405606
- NUKAT: n95007847
- J9U: 987007274317105171
- LNB: 000146683
- ΕΒΕ: 289331
- KRNLK: KAC199610618