Dariusz Kasprzak
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 11 marca 1966 | ||
---|---|---|---|
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Inkardynacja | kapucyni | ||
Śluby zakonne | 19 marca 1991 | ||
Prezbiterat | 2 maja 1992 | ||
|
Profesor nauk teologicznych | |
Doktorat | 1999 |
---|---|
Habilitacja | 2008 |
Profesura | 2019 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Prodziekan Wydziału Teologicznego | |
Uniwersytet | Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie |
Okres spraw. | 2009–2011 |
Dariusz Antoni Kasprzak (ur. 11 marca 1966 r. w Krakowie) – polski duchowny katolicki, brat mniejszy kapucyn (OFMCap), patrolog, historyk Kościoła, profesor nauk teologicznych, profesor zwyczajny Papieskiego Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie.
Życiorys
Po uzyskaniu matury (III LO im. Jana Kochanowskiego w Krakowie), w 1985 wstąpił do zakonu kapucynów prowincji krakowskiej. 19 marca 1991 złożył śluby wieczyste, 2 maja 1992 otrzymał święcenia kapłańskie[1]. Od 1 lipca 1999 przebywa w krakowskim klasztorze kapucynów, gdzie oprócz codziennej posługi kapłańskiej pełnił też funkcje: radnego domu (2000-2004), zastępcy redaktora naczelnego „Studia Laurentiana” (2001-2005) oraz kustosza biblioteki prowincjalnej (1999-2016). Za jego zarządu w zbiorach biblioteki przybyło 26867 nowych tytułów[2].
Magisterium z teologii w zakresie historii Kościoła uzyskał w 1992 w Papieskiej Akademia Teologicznej (PAT) w Krakowie (promotor: ks. prof. dr hab. Jan Związek). W latach 1992–1999 studiował patrologię w Papieskim Instytucie Patrystycznym Augustinianum w Rzymie, gdzie uzyskał kolejno: licencjat kanoniczny (1995; promotor: o. prof. Luigi Padovese OFMCap, promotor pomocniczy: prof. Maria Grazia Mara), dyplomat (1996), doktorat (1999; promotor: o. prof. Luigi Padovese OFMCap, promotorzy pomocniczy: o. prof. Angelo Di Berardino OSA, o. prof. Nello Cipriani OSA). Stopień doktorski nostryfikował na Wydziale Teologicznym PAT w Krakowie (1999)[3].
Zatrudniony w PAT w Krakowie, w Katedrze Patrologii i Historii Dogmatu, od roku akademickiego 2000/2001, najpierw na podstawie umowy o dzieło, następnie w wymiarze pół etatu na stanowisku asystenta naukowo-dydaktycznego (2002-2005) i adiunkta naukowo-dydaktycznego (2005–2008). Stopień doktora habilitowanego teologii w zakresie patrologii otrzymał w 2008, następnie został zatrudniony w wymiarze całego etatu na stanowisku adiunkta z habilitacją (2008-2012). Po przekształceniu PAT w Uniwersytet Papieski Jana Pawła II (UPJPII) sprawował funkcję prodziekana Wydziału Teologicznego (2009-2011), a w latach 2012-2022 zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 2011–2013 odbywał staże badawcze w Instytucie Historycznym Kapucynów w Rzymie. Jako profesor wizytujący prowadził wykłady zagraniczne w Rzymie (2013; Pontificia Università Antonianum) i we Florencji (2016; Facoltà Teologica dell’Italia Centrale). Pełnił funkcję koordynatora współpracy naukowo-dydaktycznej Wydziału Teologicznego UPJPII w Krakowie z wydziałami teologicznymi Italii (2014-2016). Tytuł profesora nauk teologicznych otrzymał w 2019[4]. Na stanowisku profesora zwyczajnego UPJPII zatrudniony od 2023 roku[5].
Wykładowca patrologii oraz duchowości patrystycznej w krakowskich seminariach i instytutach afiliowanych do PAT / UPJPII: WSD OFM Cap. / Studium Franciszkańskie (1999-), WSD SDB / Instytut Salezjański (2000-), WSD OFM w Kalwarii Zebrzydowskiej (1999-2004), WSD CR (2002-2003), Międzyzakonny Wyższy Instytut Katechetyczny (2005-2008), Instytut Teologiczny w Bielsku Białej (2011-2012), Karmelitański Instytut Duchowości (2001-2022)[6].
Przynależność do stowarzyszeń naukowych i redakcji czasopism
Sekcja Patrystyczna przy Komisji Episkopatu ds. Nauki Katolickiej (1999-), Polskie Towarzystwo Teologiczne w Krakowie (2000-), zastępca redaktora naczelnego „Studia Laurentiana” (2001-2005), zespół redakcyjny czasopisma wydziałowego „Polonia Sacra” (2009-2023), zastępca redaktora naczelnego „Polonia Sacra” (2012-2023), International Association of Patristic Studies (2010-2023), Rada Programowa Instytutu Studiów Franciszkańskich (2012-), Rada Naukowa dla serii wydawniczej Źródła Monastyczne wydawnictwa Benedyktynów Tyniec (2013-), dyrektor Ośrodka Studiów Franciszkańskich na UPJPII (2023-)[7].
Publikacje
Z ważniejszych publikacji:
- Le forme di vita sociale in Paolino, Roma 1999.
- Ojciec Hieronim Ryba kapucyn galicyjski doby przełomu, Stalowa Wola 2000.
- Il pensiero sociale di Paolino da Nola, Kraków 2003.
- Duszpasterze V wieku. Studium porównawcze myśli pasterskiej św. Piotra Chryzologa i Salwiana z Marsylii, Kraków 2008.
- The studies regarding monasticism and voluntary poverty in the patristic Church, Kraków 2017.
- The Pastors of the 5th century. A Comparative Study of the Pastoral Works of St. Peter Chrysologus and Salvian of Marseilles, Kraków 2017.
- Kształtowanie się nauki o niebie w teologii patrystycznej I-III wieku, Kraków 2017.
- Życie i działalność o. Hieronima Ryby (1850-1927), Kraków 2021.
- Valenza teologica ed etica del concetto di «patientia» in Ilario di Poitiers, Kraków 2022[8].
Przypisy
- ↑ Kasprzak Dariusz Antoni OFMCap, w: Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego, red. W. Zdaniewicz, S. H. Zaręba, Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego, Warszawa-Ząbki 2002, s. 714.
- ↑ Kapucyn profesorem nadzwyczajnym na UPJPII (2 lipca 2012), w: Życie zakonne (Serwis informacyjny Konferencji wyższych przełożonych zakonów męskich w Polsce), https://www.zyciezakonne.pl/wiadomosci/kraj/kapucyn-profesorem-nadzwyczajnym-na-upjpii-17575/ [dostęp 22.04.2023].
- ↑ Kasprzak Dariusz Antoni, w: Złota księga nauk humanistycznych 2013, red. K. Pikoń, wyd. Helion, Gliwice 2013, ISBN 978-83-930922-9-1, s. 148-149; Facebook / Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, https://m.facebook.com/UPJP2/photos/a.163218200405818/4178391778888420/?_se_imp=26ZVpEmUK6nv2FYAt [dostęp 22.04.2023].
- ↑ o. prof. dr hab. Dariusz Antoni Kasprzak OFMCap, OPIPIB Nauka Polska, ID: 113490, https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=113490&_k=zm6p4m [dostęp z dnia: 22.02.2024]; Br. prof. dr hab. Dariusz Kasprzak (opublikowano: 10 stycznia 2020), https://kapucyni.pl/br-prof-dr-hab-dariusz-kasprzak/ [dostęp z dnia: 22.02.2024].
- ↑ Studenci, Pracownicy , https://usosweb.upjp2.edu.pl/kontroler.php?_action=katalog2/osoby/pokazOsobe&os_id=832 [dostęp 22.04.2023]; POLON 2.0 / RADON , Naukowcy i pracownicy, https://radon.nauka.gov.pl/dane/profil/15C7544E5FA8B6A0A5E957323E19E54D5249246E [dostęp 2023-04-22].
- ↑ Kapucyn profesorem nadzwyczajnym na UPJPII (2 lipca 2012), Życie zakonne (Serwis informacyjny Konferencji wyższych przełożonych zakonów męskich w Polsce), https://www.zyciezakonne.pl/wiadomosci/kraj/kapucyn-profesorem-nadzwyczajnym-na-upjpii-17575/ [dostęp 22.04.2023].
- ↑ Kapucyn profesorem nadzwyczajnym na UPJPII (2 lipca 2012), Życie zakonne (Serwis informacyjny Konferencji wyższych przełożonych zakonów męskich w Polsce), https://www.zyciezakonne.pl/wiadomosci/kraj/kapucyn-profesorem-nadzwyczajnym-na-upjpii-17575/ [dostęp 22.04.2023].
- ↑ Identyfikator cyfrowy w międzynarodowym systemie identyfikacji autorów prac naukowych: https://orcid.org/0000-0003-0137-3514 [dostęp 2023-04-22]; POLON 2.0 / PBN https://pbn.nauka.gov.pl/core/#/person/view/5e7093c9878c28a0473b0b72/current [dostęp 2023-04-2].
Bibliografia
- Kasprzak Dariusz Antoni OFMCap, Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego, red. W. Zdaniewicz, S. H. Zaręba, Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego, Warszawa-Ząbki 2002, s. 714.
- Kasprzak Dariusz Antoni, Złota księga nauk humanistycznych 2013, red. K. Pikoń, wyd. Helion, Gliwice 2013, ISBN 978-83-930922-9-1, s. 148-149.
- Biogram na stronie https://www.facebook.com/UPJP2
- Open Researcher and Contributor ID
- Polska Bibliografia Naukowa
- Profil w systemie RAD-on
- Profil w USOS Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie
- Kapucyn profesorem nadzwyczajnym na UPJPII
- USOS UPJPII w Krakowie
- OPI PIB Nauka Polska (Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy) Nauka Polska
- Strona polskich prowincji Braci Mniejszych Kapucynów