Dziennik Popularny
![]() | Ten artykuł dotyczy dziennika z lat 1936–1937. Zobacz też: „Dziennik Łódzki” – w latach 1975–1980 wydawany jako „Dziennik Popularny”. |
Częstotliwość | dziennik |
---|---|
Państwo |
|
Wydawca | Komunistyczna Partia Polski |
Tematyka | polityczno-społeczna |
Pierwszy numer | 1936 |
Ostatni numer | 1937 |
Redaktor naczelny | Norbert Barlicki |
Średni nakład | 50 000 egz. |
Dziennik Popularny – polski dziennik o profilu lewicowym ukazujący się w latach 1936–1937.
Historia
Pismo założono we wrześniu 1936 r. z inicjatywy działaczy KPP oraz zwolenników koncepcji jednolitofrontowych w łonie PPS. Pierwszy numer gazety ukazał się 16 października 1936 r. Funkcję redaktora naczelnego pełnił Norbert Barlicki. Artykuły zamieszczali m.in. Julian Hochfeld, Jakub Dawid Hopensztand, Stanisław Dubois, Marian Kubicki, Wanda Wasilewska, Marian Bogatko oraz Wiktor Grosz[1]. Pismo przedrukowywało utwory Władysława Broniewskiego, Emila Zegadłowicza, Leona Kruczkowskiego i Lucjana Szenwalda.
Gazeta miała profil lewicowy, walczyła z domniemanymi przejawami faszyzmu na świecie i w Polsce, w wojnie domowej w Hiszpanii opowiadała się za siłami republikańskimi. Wychodziła w nakładzie ok. 50 tys. egzemplarzy[2].
Pismo zostało zamknięte przez władze państwowe w marcu 1937 r.
Przypisy
Bibliografia
- Dziennik Popularny, w: „Encyklopedia Warszawy”, Warszawa 1975, s. 138
- PWN: 3895795