Dzwonek rapunkuł
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | astropodobne | ||
Rząd | astrowce | ||
Rodzina | dzwonkowate | ||
Rodzaj | dzwonek | ||
Gatunek | dzwonek rapunkuł | ||
Nazwa systematyczna | |||
Campanula rapunculus L. Sp. pl. 1:164. 1753 | |||
Synonimy | |||
| |||
| |||
|
Dzwonek rapunkuł, rapunkuł (Campanula rapunculus L.) – gatunek rośliny dwuletniej z rodziny dzwonkowatych. Pochodzi z Azji i Południowej Europy, rozprzestrzenił się również w USA i Kanadzie[3]. W Polsce odnotowany po raz pierwszy w XIX wieku. Do niedawna we florze krajowej klasyfikowana jako efemerofit, obecnie (2012) uważana za gatunek lokalnie zadomowiony (kenofit)[4]. W Polsce roślina rzadka, pojawiająca się sporadycznie na łąkach i w zaroślach.
Morfologia
- Łodyga
- Dorasta do 1 m wysokości.
- Korzeń
- Bulwiasty.
- Liście
- Odwrotnie lancetowate. W górnej części są lancetowate lub podługowate, na brzegach ząbkowane lub lekko faliste.
- Kwiaty
- Zebrane w grono lub wiechę. Korona kwiatu w kolorze jasnoniebieskim przechodzącym do jasnofioletowego, o kształcie lejkowatego dzwonka.
- Owoce
- Torebka.
Zastosowania
Dawniej jego młode pędy i liście oraz podobne do rzepy korzenie były używane jako pożywienie[5].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-14] (ang.).
- ↑ a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
- ↑ B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
- ↑ GeoffreyG. Burnie GeoffreyG. i inni, Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134 .
Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- J9U: 987007283382705171
- Britannica: plant/rampion-plant-species
- SNL: stautklokke
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 41212
- EoL: 5133651
- EUNIS: 165083
- FloraWeb: 1055
- GBIF: 5411920
- identyfikator iNaturalist: 82663
- IPNI: 140952-1
- NCBI: 428196
- Plant Finder: 278824
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-365813
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:140952-1
- Tela Botanica: 75011
- USDA PLANTS: CARA19
- CoL: QBTQ