Edmund Warda
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/Edmund_Warda_gr%C3%B3b.jpg/220px-Edmund_Warda_gr%C3%B3b.jpg)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 18 lutego 1923 |
---|---|
Data śmierci | 11 września 1995 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Stanowiska | zastępca szefa Oddziału Kontrwywiadu Zarządu Zwiadu WOP |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() |
Data urodzenia | 18 lutego 1923 |
---|---|
Data śmierci | 11 września 1995 |
Konsul Generalny PRL/RP w Ostrawie | |
Okres | od 1 listopada 1986 |
Poprzednik | Gerard Grabowicz |
Następca | Jerzy Kronhold |
Edmund Warda (ur. 18 lutego 1923 w Woli Kotkowskiej, zm. 11 września 1995[1]) – pułkownik Ludowego Wojska Polskiego, konsul generalny w Ostrawie (1986–1990).
Życiorys
Syna Heleny i Jana[2]. Podczas okupacji działał w Gwardii Ludowej i Armii Ludowej pod pseudonimem „Ketling”. 15 marca 1945 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. Słuchacz Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych (1945), od 5 lutego 1946 do 9 września 1990 służył w Wojskach Ochrony Pogranicza. Zajmował stanowiska: zastępca szefa Oddziału Kontrwywiadu Zarządu Zwiadu WOP (1965–1966), szef Wydziału Wyszkolenia Zarządu Zwiadu WOP (1966–1971), zastępca szefa Zarządu Zwiadu WOP – szef Oddziału Kontrwywiadu (1971–1974), zastępca szefa Zarządu Zwiadu (1971–1982), p.o. zastępca dowódcy WOP ds. zwiadu (1982–1983), zastępca dowódcy WOP ds. zwiadu – szef Zarządu Zwiadu WOP (1983–1986). Od 1 listopada 1986 do 9 listopada 1990 delegowany był na stanowisko Konsula Generalnego w Ostrawie. W 1990 przeniesiony w stan spoczynku. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A16-4-2)[1].
W 1946 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[3].
Przypisy
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna [online], Warszawskie cmentarze [dostęp 2021-05-13] .
- ↑ Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2021-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-10] .
- ↑ Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 12 listopada 1946 r. o nadaniu odznaczeń za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych (M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 249).
Bibliografia
- JacekJ. Wygoda JacekJ., Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza jako organ bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy lustracyjnej, ZbigniewZ. Nawrocki (red.), „Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989”, 1 (8–9), Rzeszów: Instytut Pamięci Narodowej, 2011, s. 107, ISSN 1733-6996 [dostęp 2020-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-10] .