Endre Szervánszky
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 27 grudnia 1911 | ||
---|---|---|---|
Pochodzenie | węgierskie | ||
Data i miejsce śmierci | 25 czerwca 1977 | ||
Gatunki | |||
Zawód | kompozytor | ||
|
Endre Szervánszky (ur. 27 grudnia 1911 w Kistétény, zm. 25 czerwca 1977 w Budapeszcie[1][2]) – węgierski kompozytor.
Życiorys
Jako dziecko uczył się gry na klarnecie[2]. W latach 1931–1936 studiował kompozycję pod kierunkiem Alberta Siklósa na Akademii Muzycznej w Budapeszcie[1][2]. Od 1941 do 1948 roku uczył kompozycji w średniej szkole muzycznej, następnie w latach 1948–1977 wykładał na Akademii Muzycznej[1][2]. Do grona jego uczniów należeli Sándor Balassa i László Sáry[1].
Dwukrotny laureat Nagrody Kossutha (1951 i 1955)[1][2] oraz Nagrody Erkela (1953 i 1954)[2]. W 1972 roku został uhonorowany tytułem Zasłużonego Artysty (Érdemes Művésze díj)[2].
Twórczość
Tworzył w umiarkowanie nowoczesnych formach, nawiązywał do folklorystyki w stylu Zoltána Kodálya[1]. W połowie lat 50. w celu pogłębienia siły wyrazu zradykalizował swój język dźwiękowy w duchu bliskim Béli Bartókowi, później zwrócił się w stronę dodekafonii i punktualizmu[1]. W ostatnich latach życia niewiele tworzył, nie będąc w stanie w obliczu prądów awangardowych wypracować własnego stylu[1].
Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])
Utwory orkiestrowe
- Divertimento I na smyczki (1939)
- Divertimento II na małą orkiestrę (1942)
- Divertimento III na smyczki (1942–1943)
- 2 suity orkiestrowe (I 1944–1945, II 1948)
- Symfonia (1946–1948)
- Serenada na smyczki (1947–1948)
- Rapsodia (1950)
- Serenada na klarnet i orkiestrę (1950–1951)
- Koncert fletowy (1953)
- Concerto in memoriam Attila József (1954)
- Wariacje (1964)
- Koncert klarnetowy (1965)
Utwory kameralne
- 2 kwartety smyczkowe (I 1936–1937, II 1956–1957)
- 20 małych duetów na 2 skrzypiec (1942)
- Sonata skrzypcowa (1945)
- 25 duetów na 2 skrzypiec (1946)
- Kwintet klarnetowy (1948)
- Trio na obój, klarnet i fagot (1950)
- Trio na flet, skrzypce i altówkę (1951)
- Sonatina na flet (1951)
- 2 kwintety dęte (I 1953, II 1957)
- 5 etiud koncertowych na flet (1956)
- Suita na 2 flety (1956)
- 2 duety na 3 flety (1972)
Utwory fortepianowe
- Sonatina (1940)
- Sonatina na duet fortepianowy (1950)
Utwory wokalno-instrumentalne
- Requiem na chór i orkiestrę (1963)
- 3 Spiritual Songs na sopran, flet i fortepian (1972)
- kantata Az Éj na podwójny chór i orkiestrę (1975)
Balet
- Napkeleti mese (1948–1949)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 10. Część biograficzna sm–ś. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 243. ISBN 978-83-224-0866-7.
- ↑ a b c d e f g h Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3560–3561. ISBN 0-02-865571-0.