Eugeniusz Rozwadowski
Data i miejsce urodzenia | 31 grudnia 1883 |
---|---|
Data śmierci | 1947 |
Chargé d'affaires RP w Holandii | |
Okres | od 1920 |
Poprzednik | |
Następca | |
Konsul Generalny RP w Królewcu | |
Okres | od 1921 |
Poprzednik | Stanisław Srokowski |
Następca | dr Zygmunt Merdinger |
Konsul Generalny RP w Kolonii | |
Okres | od 1922 |
Poprzednik | Heliodor Sztark |
Następca | Sylwester Gruszka |
Konsul Generalny RP w Nowym Jorku | |
Okres | od 1928 |
Poprzednik | Tadeusz Marynowski |
Następca | |
Konsul Generalny RP w Trieście | |
Okres | od 1930 |
Poprzednik | Włodzimierz Kwiatkowski |
Następca | Stanisław Dygat |
p.o. Kierownika Konsulatu PRL w Nowym Jorku | |
Okres | od 1945 |
Poprzednik | Sylwin Strakacz |
Następca | Jan Galewicz |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Eugeniusz Rozwadowski, Eugeniusz Jordan-Rozwadowski, Eugen (Jordan-) Rozwadowski (ur. 31 grudnia 1883 w Wiązowej, zm. 1947[1]) – dyplomata i urzędnik konsularny Austro-Węgier i II Rzeczypospolitej.
Życiorys
Jego rodzicami byli Eugeniusz (1839–1910), ziemianin, uczestnik powstania styczniowego i Maria z Żarskich. Miał brata Konstantego, również dyplomatę[2]. Po ukończeniu studiów w 1911 wstąpił do służby konsularnej Austro-Węgier, m.in. pełniąc funkcję attachê konsularnego/wicekonsula w Nowym Jorku (1913–1918). Od 1919 w służbie dyplomatycznej II Rzeczypospolitej – jako radca poselstwa RP w Hadze. Od 1920 do 1921 kierował placówką jako chargé d’affaires ad interim.
Następnie odwołany do centrali Ministerstwa Spraw Zagranicznych i mianowany na konsula generalnego w Królewcu. Funkcję sprawował od 1 listopada 1921 do 1 listopada 1922, gdy został przeniesiony na stanowisko konsula generalnego w Kolonii. Konsulatem kierował do 1 czerwca 1928, gdy został mianowany konsulem generalnym w Nowym Jorku. 1 października 1929 odwołany do centrali MSZ i przeniesiony w stan rozporządzalności z przydziałem do Departamentu Konsularnego. 1 listopada 1930 otrzymał nominację na konsula generalnego w Trieście, gdzie pracował do końca 1932. 1 stycznia 1933 odwołany do centrali MSZ i ponownie przeniesiony w stan rozporządzalności, 1 lipca 1933 ostatecznie przeszedł w stan spoczynku.
W okresie lat 1945–1947 ponownie pełnił funkcję p.o. kierownika konsulatu w Nowym Jorku, tym razem reprezentując Polskę Ludową. Zmarł w 1947[1].
Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1946)[3]
- Krzyż Komandorski Orderu San Marino (Republika San Marino)[4]
Przypisy
- ↑ a b Anna Szczepańska-Dudziak: Organizacja i funkcjonowanie polskiej służby konsularnej w latach 1945–1949, Dzieje Najnowsze, Rocznik XLIX – 2017, 1, s. 184
- ↑ Alina Szklarska-Lohmannowa: Rozwadowski (Jordan-Rozwadowski) Konstanty (1875–1964). [w:] Polski Słownik Biograficzny t. XXXII/1989–1991 [on-line]. ipsb.nina.gov. [dostęp 2024-06-26].
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35 „za zasługi na polu ogólno-państwowej pracy”.
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 13, s. 137, 1933.
Bibliografia
- Hof- und Staats-Handbuch der Österreichischen-Ungarischen Monarchie, Wiedeń; szereg roczników.
- Rozwadowski Eugeniusz [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, s. 110–111, ISBN 83-7066-569-1.