Eugeniusz Wachowski
Data urodzenia | 15 stycznia 1932 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data śmierci | 19 marca 2000 | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Eugeniusz Wachowski (ur. 15 stycznia 1932, zm. 19 marca 2000 w Poznaniu) – polski dyskobol, trener reprezentacji, profesor Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.
Pochodził z Niedźwiady k. Łowicza. Następnie wychowanek Pelikana Łowicz. Był rekordzistą Polski w rzucie dyskiem z wynikiem 51,16 m (1956), kapitanem słynnego Wunderteamu. Zdobył brązowe medale na Akademickich Mistrzostwach Świata w Paryżu (1957) i Uniwersjadzie w Turynie z wynikiem 52,22 m (1959). W 1958 wystąpił na mistrzostwach Europy w Sztokholmie – wynik 46,96 m dał mu 19. miejsce w eliminacjach i brak awansu do finału[1]. Czterokrotny medalista mistrzostw Polski. Swój rekord życiowy ustanowił w 1963 – 52,69 m[2]. Następnie trener kadry narodowej i olimpijskiej w rzucie dyskiem. Profesor Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Tytuł profesorski otrzymał w Pałacu Prezydenckim w dniu 15 grudnia 1999 r. Autor i współautor kilku książek i opracowań z teorii sportu m.in. „Sprawność motoryczna młodych akrobatów”, „Sprawność tenisistów”, „Wytrzymałość szybkościowa w piłce nożnej”, „Trafność pomiaru motorycznych cech kondycyjnych”.
Przypisy
Bibliografia
- Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 131.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 48147