Ferdynand Küttner
![]() | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
---|---|
Jednostki | 15 Galicyjski Pułk Piechoty |
Stanowiska | komendant pułku |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Ferdynand Küttner – pułkownik cesarskiej i królewskiej Armii.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/K%C3%BCttner_ze_swoim_sztabem_pod_Rara%C5%84cz%C4%85%2C_1915.jpg/220px-K%C3%BCttner_ze_swoim_sztabem_pod_Rara%C5%84cz%C4%85%2C_1915.jpg)
Życiorys
Od 1881 służył w Galicyjskim Pułku Piechoty Nr 15 w Josephstadt, a później we Lwowie[1]. W tym oddziale awansował na kolejne stopnie: kadeta (1 września 1881), podporucznika (1 listopada 1884), porucznika (1 stycznia 1889) i kapitana (1 listopada 1895). Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1909 i przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 80 we Lwowie[2]. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1912. W tym samym roku został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 57 na stanowisko komendanta 2. batalionu, który był detaszowany do Zenicy[3]. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na stopień pułkownika został mianowany 1 listopada 1914[4].
Przez ponad rok, od 24 kwietnia 1914 roku do 14 lipca 1916 roku, był komendantem II Brygady Legionów Polskich. W 1918 był komendantem 49 Brygady Piechoty, pozostając oficerem nadetatowym IR. 57[4][5]. Nie znał języka polskiego.
Ordery i odznaczenia
W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:
- Order Korony Żelaznej 2. klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Rycerski Orderu Leopolda z dekoracją wojenną i mieczami,
- Order Korony Żelaznej 3. klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy,
- Odznaka za Służbę Wojskową,
- Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii,
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy,
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913[4].
Przypisy
- ↑ Militär-Schematismus 1882 ↓, s. 253, 285.
- ↑ Schematismus 1910 ↓, s. 252, 616.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 206, 492.
- ↑ a b c Generale und Obersten 1918 ↓, s. 29.
- ↑ CAW sygn. akt I.120.1.307 s. 455.
Bibliografia
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1882. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1881. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
- Generale und Obersten (k. u. k. Heer). Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918-03-09. (niem.).
- August Krasicki: Dziennik z kampanii rosyjskiej 1914-1916. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1988, s. 359 i następne. ISBN 83-211-1000-2.