Frédéric Etsou-Nzabi-Bamungwabi
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
Kraj działania | Demokratyczna Republika Konga | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 3 grudnia 1930 | ||
Data i miejsce śmierci | 6 stycznia 2007 | ||
Miejsce pochówku | Kinszasa | ||
Arcybiskup Kinszasy | |||
Okres sprawowania | 1990–2007 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Prezbiterat | 13 lipca 1958 | ||
Nominacja biskupia | 8 lipca 1976 arcybiskup-koadiutor Mbandaka-Bikoro | ||
Sakra biskupia | 7 listopada 1976 | ||
Kreacja kardynalska | 28 czerwca 1991 | ||
Kościół tytularny | S. Lucia a Piazza d`Armi | ||
|
Data konsekracji | 7 listopada 1976 | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Joseph Albert Malula | ||||||||||||||||||
Współkonsekratorzy | Pierre Wijnants | ||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
|
Frédéric Etsou-Nzabi-Bamungwabi (ur. 3 grudnia 1930 w Mazalonga, zm. 6 stycznia 2007 w Leuven, Belgia), kongijski duchowny katolicki, arcybiskup Kinszasy, kardynał.
Życiorys
Pochodził z rodziny pogańskiego wodza plemiennego. Studiował w seminarium w Bolongo, następnie w Kabwe. W 1954 wstąpił do nowicjatu zakonnego Kongregacji Niepokalanego Serca Maryi (CICM) w Katoka. Naukę kontynuował w Instytucie Katolickim w Paryżu (gdzie obronił doktorat z socjologii) oraz Instytucie Lumen Vitae w Brukseli. Przyjął święcenia kapłańskie 13 lipca 1958. Pracował jako duszpasterz w archidiecezji Kinszasa, pełnił funkcję wiceprowincjała zakonu i przełożonego zakonu w Kongo (wówczas pod nazwą Zair).
8 lipca 1976 został mianowany arcybiskupem-koadiutorem Mbandaka-Bikoro (z prawem następstwa), otrzymał stolicę tytularną Menefessi; sakry biskupiej udzielił mu 7 listopada 1976 kardynał Joseph Albert Malula, arcybiskup Kinszasy. Objął archidiecezję Mbandaka-Bikoro 11 listopada 1977. Był wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Zairu, a w lipcu 1990 został następcą zmarłego kardynała Maluli na arcybiskupstwie Kinszasy. Pozostał jednocześnie (do października 1991) administratorem apostolskim ad nutum Sanctae Sedis Mbandaka-Bikoro. W czerwcu 1991 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Lucia a Piazza d'Armi.
Brał udział w pracach Komisji Kardynalskiej ds. badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej (od grudnia 1993), wiosną 1994 uczestniczył w specjalnej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie poświęconej Kościołowi w Afryce, a w kwietniu 2005 w konklawe po śmierci Jana Pawła II.
W latach 2000–2004 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Kongo (Conférence Episcopale Nationale du Congo).
Jego następcą jako ordynariusza Kinszasy Benedykt XVI mianował abpa Laurenta Monsengwo Pasinyę.
Bibliografia
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Frédéric Etsou-Nzabi-Bamungwabi [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2011-05-26] (ang.).
- p
- d
- e
Zmarli kardynałowie |
|
---|---|
Żyjący kardynałowie elektorzy |
|
- w nawiasach podano daty kreacji kardynalskich