Franciszek Charwat
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 12 kwietnia 1881 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 maja 1943 | ||
Kierownik Konsulatu RP we Wrocławiu | |||
Okres | od 1918 | ||
Następca | Eustachy Lorenowicz | ||
Konsul Generalny RP w Berlinie | |||
Okres | od 1919 | ||
Kierownik Konsulatu RP w Hamburgu | |||
Okres | od 15 lutego 1921 | ||
Poprzednik | Maksymilian Gajdziński | ||
Następca | Alfons Pomian-Hajdukiewicz | ||
Chargé d'affaires RP w USRR | |||
Okres | od 10 lipca 1922 | ||
Poprzednik | |||
Następca | Marceli Szarota | ||
Kierownik Konsulatu RP w Rydze | |||
Okres | od 1923 | ||
Chargé d'affaires/Poseł RP w Estonii | |||
Okres | od 31 grudnia 1924[1] | ||
Poprzednik | Wacław Tadeusz Dobrzyński (poseł) | ||
Następca | Józef Wołodkowicz (chargé d'affaires) | ||
Poseł RP w Finlandii | |||
Okres | od 9 lipca 1928 | ||
Poprzednik | Tomasz Sariusz-Bielski (chargé d'affaires) | ||
Następca | Henryk Sokolnicki (poseł) | ||
Poseł RP na Łotwie | |||
Okres | od 1 stycznia 1936 | ||
Poprzednik | Zygmunt Beczkowicz | ||
Następca | |||
Poseł RP na Litwie | |||
Okres | od 30 marca 1938 | ||
Poprzednik | funkcja utworzona | ||
Następca | zerwanie stosunków dyplomatycznych | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Franciszek Charwat (ur. 12 kwietnia 1881 w Stanisławowie[2], zm. 2 maja 1943 w Kurytybie[3]) – polski dyplomata okresu II RP.
Życiorys
Pracę w polskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych podjął tuż po odzyskaniu niepodległości – od grudnia 1918 do lutego 1919 pełnił funkcję konsula RP we Wrocławiu[2], był konsulem generalnym w Berlinie[2], pełniącym od 1 lutego 1919 do 8 marca 1920 obowiązki kierownika poselstwa polskiego, kierownikiem konsulatu w Hamburgu (1921)[2] i kierownikiem Wydziału Konsularnego MSZ (1921)[2].
Od 3 września 1921 do 26 sierpnia 1923 sprawował urząd chargé d’affaires w Charkowie, przy rządzie Ukraińskiej SRR. Później kierował konsulatem w Rydze (1923–1924), był chargé d’affaires w Tallinnie (1924), posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Estonii (1926–1928) i Finlandii (1928–1936)[2].
1 stycznia 1936 został posłem RP w Rydze[2], a po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych z Litwą w marcu 1938 – posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym[4], pierwszym reprezentantem RP w Kownie. Na stanowisku tym podpisał polsko-litewską konwencję w sprawach poczty i telekomunikacji[5]. Po zawarciu układu sowiecko-litewskiego z 10 października 1939, przekazującemu Wilno Litwie, Franciszek Charwat w proteście przeciw temu aktowi złożył notę protestacyjną 12 października[6], a wraz z personelem poselstwa opuścił Litwę w dniu 16 października 1939[7].
Dotarł do Francji, gdzie zarzucono mu samowolne zlikwidowanie placówki w Kownie. Po upadku Francji wyjechał do Portugalii, stamtąd do Brazylii, gdzie zmarł na atak serca.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)[8][9]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928)[8]
- Order Krzyża Orła I klasy (Estonia, 1931)[8][10][11]
- Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa, 1936)[12]
- Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 1931)[8][13]
- Order Krzyża Wolności cywilny II klasy (Estonia, 1925)[8][14]
- Komandor Orderu Legii Honorowej (Francja, 1931)[8][13]
Przypisy
- ↑ Od 24 sierpnia 1926 poseł
- ↑ a b c d e f g StanisławS. Łoza StanisławS. (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 96 .
- ↑ Franciszek Charwat
- ↑ Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 41.
- ↑ Konwencja między Rzecząpospolitą Polską i Republiką Litewską w sprawach poczty i telekomunikacji podpisana w Kownie 2 maja 1938 r. (Dz.U. 1938 nr 47 poz. 377)
- ↑ Tomasz Krzywicki: Litwa: przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2005, s. 76. ISBN 83-89188-40-6.
- ↑ Piotr Łossowski: Litwa a sprawy polskie 1939–1940, PWN Warszawa 1982, s. 53.
- ↑ a b c d e f Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 96.
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu dyplomatycznem i konsularnem”.
- ↑ Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-11-12]. (est.).
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 9, s. 143, 1932
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 10, s. 288, 1936.
- ↑ a b Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 7, s. 90, 1931.
- ↑ Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-11-12]. (est.).
Bibliografia
- Piotr Łossowski: Litwa a sprawy polskie 1939–1940, PWN Warszawa 1982, ISBN 03-01-03973-6.
- Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest ?, Główna Księgarnia Wojskowa Warszawa 1938.
- Janusz Czechowski. Franciszek Charwat – kierunki aktywności dyplomatycznej na placówce w Helsinkach (1928–1935). „Zapiski Historyczne”, T. LXXIX. Z. 3 (2014).
Linki zewnętrzne
- Franciszek Charwat – publikacje w bibliotece Polona
- PWN: 3884873