Franciszek Ksawery Stadnicki
![]() Szreniawa bez Krzyża | |
Rodzina | |
---|---|
Data śmierci | przed 27 grudnia 1775 |
Ojciec | Jan Stadnicki |
Matka | Katarzyna z domu Pepłowska |
Żona | Jadwiga z domu Kumanowska |
Dzieci | Ignacy, Jan Tomasz, Piotr, Rozalia, Eleonora, Balbina i Salomea |
Franciszek Ksawery Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ?, zm. przed 27 grudnia 1775) – chorąży kamieniecki w latach 1766–1775, chorąży latyczowski w latach 1765–1766, chorąży czerwonogrodzki w latach 1754–1765, podczaszy kamieniecki w 1754 roku, podstoli latyczowski w latach 1750–1754, rotmistrz królewski w 1750 roku[1], poseł na sejmy, pułkownik chorągwi pancernej w Pułku Hetmana Wielkiego Koronnego w 1760 roku[2].
Był synem Jana Stadnickiego i Katarzyny z domu Pepłowskiej. Miał rodzeństwo:
- Zofię, żonę Michała Bożeniec-Jełowickiego, łowczego łuckiego, skarbnika wołyńskiego, starosty bracławskiego
- Małgorzatę
- Teresę
- Fryderyka Stanisława
- Adama
- Aleksandra, kanonika kijowskiego, kawalera Orderu św. Stanisława
- Stanisława, kasztelana kamienieckiego, chorążego latyczowskiego, podczaszego podolskiego, stolnika podolskiego
- Mikołaja Macieja, chorążego podolskiego, kasztelana kamienieckiego, kawalera Orderu św. Stanisława.
Ożenił się z Jadwigą z domu Kumanowską, z którą miał 7 dzieci:
- Eleonorę, żonę Franciszka Markowskiego
- Salomeę
- Piotra, kawalera Orderu św. Stanisława
- Rozalię, późniejszą 1° voto Szumlańską, 2° voto Chrzanowską
- Balbinę, żonę Jana Lipskiego, starosty jabłonowskiego
- Jana Tomasza, podkomorzego podolskiego, kawalera Orderu św. Stanisława, podkomorzego nadwornego podolskiego, wojskiego latyczowskiego
- Ignacego, kawalera Orderu św. Stanisława, stolnika podolskiego, wojskiego latyczowskiego.
Franciszek Stadnicki był związany z wojskiem. Już przed sierpniem 1747 roku był porucznikiem chorągwi pancernych.
Był posłem na sejm w 1746 roku z powiatu czerwonogrodzkiego. W ciągu kolejnych kilkunastu lat działał w samorządzie szlacheckim województwa podolskiego. W 1750 roku został podstolim latyczowskim. W 1754 roku otrzymał nominację na podczaszego kamienieckiego i chorążego czerwonogrodzkiego. W 1757 roku został mianowany pułkownikiem pancernym w pułku buławy wielkiej koronnej.
W 1758 i 1761 roku był posłem na sejm z województwa podolskiego. 29 kwietnia 1761 roku zerwał sejm nadzwyczajny[3]. W okresie bezkrólewia w 1764 roku był sędzią kapturowym w powiecie czerwonogrodzkim. Uczestniczył w sejmie koronacyjnym w 1764 roku. W 1765 roku otrzymał nominację na chorążego kamienickiego. W 1775 roku był ponownie posłem na sejm.
Po śmierci został pochowany w kościele karmelitów w Kupinie.
Przypisy
- ↑ Urzędnicy podolscy XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski, Janusz Kurtyka, Anna Sochacka. Kórnik 1998, s. 232.
- ↑ Kolęda Warszawska na rok 1760, Warszawa 1760, [b.n.s].
- ↑ Manifest jaśnie wielmożnych ichmciów panów posłów na sejm extraordynaryjny warszawski dnia 27. kwietnia r. 1761. zaczęty [b.n.s]
Bibliografia
- Henryk Palkij i Ewa Szklarska: Stadnicki Franciszek Ksawery. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 41: Stachoń Roman – Stahr Jan. Warszawa – Kraków: Polska Akademia Nauk – Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla, 2002, s. 383. ISBN 83-88909-02-9.
- Franciszek Ksawery Stadnicki w Wielkiej genealogii Minakowskiego. [dostęp 2012-11-03].