Język bahonsuai
Obszar | Celebes Środkowy (Indonezja) | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | 200 (1999) | ||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
UNESCO | 3 zdecydowanie zagrożony↗ | ||
Ethnologue | 7 wypierany↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-3 | bsu | ||
IETF | bsu | ||
Glottolog | baho1237 | ||
Ethnologue | bsu | ||
BPS | 0509 3 | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język bahonsuai (bahoe-soeaai, bahonsoewaai)[1] – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Środkowy w Indonezji. Według danych z 1999 roku posługuje się nim 200 osób[1].
Jego użytkownicy zamieszkują wieś Bahonsuai na wschodnim wybrzeżu Sulawesi[1], na terytorium języka bungku[2]. Prawdopodobnie rozwinął się z języka mori bawah, który został wprowadzony przez migrantów z obszaru tego języka, a następnie uległ wpływom bungku[2][3]. Sama społeczność uważa się za spokrewnioną z To Mo’iki, jedną z podgrup Mori Bawah; potwierdzają to wyniki analizy leksykalnej[3].
W latach 90. XX w. odnotowano, że pozostaje językiem kontaktów domowych (przy czym jego użytkownicy stanowią 1/3 mieszkańców wsi)[2][3]. W użyciu jest także język indonezyjski, zwłaszcza w handlu i podczas uroczystości kulturalnych[3]. Według innych informacji (z 2007 r.) bahonsuai jest zagrożony wymarciem[4].
Istnienie społeczności Bahonsuai odnotował O.H. Goedhart w 1908 r.[3] Język o tej nazwie wyróżniono dopiero w latach 90. XX w.[5]
Przypisy
- ↑ a b c David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Bahonsuai, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ a b c David E. Mead: Proto-Bungku-Tolaki: reconstruction of its phonology and aspects of its morphosyntax. Ann Arbor: UMI Dissertation Services, 1998, s. 14. OCLC 222911641. [dostęp 2022-12-22]. (ang.).
- ↑ a b c d e Mead 1999 ↓, s. 54.
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 477.
- ↑ Mead 1999 ↓, s. 79.
Bibliografia
- David E. Mead: The Bungku-Tolaki Languages of South-eastern Sulawesi, Indonesia. Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 1999, seria: Pacific Linguistics D-91. DOI: 10.15144/PL-D91. ISBN 0-85883-473-1. OCLC 38816768. [dostęp 2023-06-02]. (ang.).
- Stephen A. Wurm: Australasia and the Pacific. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. OCLC 47983733. (ang.).
Linki zewnętrzne
- David Mead: Bahonsuai. Sulawesi Language Alliance. [dostęp 2023-06-03]. (ang.).