Jan Fibak
Data i miejsce urodzenia | 19 czerwca 1924 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 lipca 2000 |
profesor nauk medycznych | |
Specjalność: chirurgia | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1951 |
Habilitacja | 1964 |
Profesura | 1979 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | Akademia Medyczna w Poznaniu |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Jan Franciszek Fibak (ur. 19 czerwca 1924 w Poznaniu, zm. 14 lipca 2000 w Poznaniu) – polski lekarz medycyny, chirurg traumatolog.
Życiorys
Był synem poznańskiego architekta Józefa Fibaka. W czasie II wojny światowej walczył jako żołnierz w szeregach Autonomicznej Organizacji AK Polska Niepodległa. W 1949 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1948 roku pracował jako asystent w Zakładzie Histologii na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1950 roku był asystentem profesora Romana Drewsa w II Klinice Chirurgii Akademii Medycznej w Poznaniu[1]. W latach 1965–1994 był ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. Łączył pracę zawodową lekarza z działalnością naukową i dydaktyczną. Jako wykładowca akademicki związany był z poznańskimi uczelniami wyższymi: Akademią Medyczną im. Karola Marcinkowskiego (1950-1994) i Akademią Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego (1957-1974). Był kierownikiem Zakładu Kontroli Lekarskiej i Traumatologii Sportu AWF w Poznaniu[2], a także w latach 1965–1968 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Wychowania Fizycznego AWF im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu.
W 1951 roku doktoryzował się, w 1964 roku habilitował się i otrzymał stanowisko docenta, w 1979 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1990 roku tytuł profesora zwyczajnego. Jego dorobek naukowy obejmował około 250 publikacji, z których najbardziej znaną jest podręcznik Chirurgia.
Interesował się tenisem. Pasję do tego sportu zaszczepił u syna Wojciecha, który w późniejszym czasie został zawodowym sportowcem w tej dyscyplinie. W 1977 roku zainicjował w poznańskim AZS doroczny turniej tenisowy o Grand Prix.
Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Honorową Miasta Poznania, Odznaką za zasługi dla województwa poznańskiego[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/98/Gr%C3%B3b_prof._Jana_Fibaka.jpg/240px-Gr%C3%B3b_prof._Jana_Fibaka.jpg)
Pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu (grobowce-13-5)[4].
Przypisy
- ↑ Wojciech Burchardt: Wspomnienie o profesorze Janie Fibaku. welcometo.poznan.pl. [dostęp 2013-08-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-01-17)]. (pol.).
- ↑ Henryk Kuński: Okres umacniania medycyny sportowej jako dziedziny interdyscyplinarnej (1961–1974). [w:] Dzieje medycyny sportowej w Polsce. Tom II (1951-2000) [on-line]. ptms.org.pl, 2009. s. 53. (pol.).
- ↑ Zmarł prof. Jan Fibak. mp.pl. [dostęp 2013-08-23]. (pol.).
- ↑ Jan Fibak – miejsce pochówku [dostęp 2020-01-04]
Bibliografia
- Henryk Kuński. Dzieje medycyny sportowej w Polsce. Tom II (1951-2000), s. 168-169, Łódź 2009. ISBN 978-83-906715-6-7
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 44639