Jan Gumiński
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 3 czerwca 1888 |
---|---|
Data śmierci | po 1 stycznia 1938 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | Wojsko Polskie |
Jednostki | |
Stanowiska | kierownik referatu |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Jan Gumiński, ps. „Raczyński”[1] (ur. 3 czerwca 1888 w Łowiczu, zm. po 1 stycznia 1938) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 3 czerwca 1888 w Łowiczu, ówczesnym mieście powiatowym guberni warszawskiej, w rodzinie Karola[1]. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii generała Hallera. W 1921 pełnił służbę w 13 Pułku Piechoty w Pułtusku[2]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 1173. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 13 pp[3]. Później został przeniesiony do 37 Pułku Piechoty w Kutnie[4][5]. W maju 1925 został przydzielony z 37 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kutno na stanowisko oficera instrukcyjnego[6]. W marcu 1926 został przydzielony do macierzystego pułku na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego[7].
W kwietniu 1928 został przeniesiony z 37 pp do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do PKU Kutno na cztery miesiące, w celu odbycia praktyki poborowej[8][9]. W listopadzie tego roku został przeniesiony do PKU Kalisz na stanowisko kierownika II referatu poborowego[10]. We wrześniu 1930 został przesunięty na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta[11][12]. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku[13].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[14][1][15]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie[16]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 „za całokształt zasług w służbie wojskowej”[17]
- Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych[18]
- łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929[19]
Przypisy
- ↑ a b c Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-13].
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 58.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 57.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 233, 415.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 217, 358.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 54 z 17 maja 1925 roku, s. 261.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926 roku. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 8.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 142.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 129, 190.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 355.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 28.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 43, 514.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 144.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 218, poz. 296.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-13].
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 43.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 50.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-13].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.