Jan Herman
![]() por. Jan Herman | |||
![]() | |||
Data urodzenia | 17 czerwca 1901 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 15 września 1939 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1926–1939 | ||
Siły zbrojne |
| ||
Jednostki | 14 pułk piechoty | ||
Stanowiska | dowódca plutonu | ||
Główne wojny i bitwy | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/II_po%C5%82._1928_-_kadra_oficerska_14_pp.jpg/240px-II_po%C5%82._1928_-_kadra_oficerska_14_pp.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Pluton_%C5%82%C4%85czno%C5%9Bci_14_pp_we_wrze%C5%9Bniu_1933.jpg/240px-Pluton_%C5%82%C4%85czno%C5%9Bci_14_pp_we_wrze%C5%9Bniu_1933.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Pluton_%C5%82%C4%85czno%C5%9Bci_14_pp_%2816.IX.1933%29.jpg/240px-Pluton_%C5%82%C4%85czno%C5%9Bci_14_pp_%2816.IX.1933%29.jpg)
Jan Herman (ur. 17 czerwca 1901, zm. 15 września 1939 w Podsośninie nad Tanwią) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, od 2 września 1939 roku dowódca II batalionu 74 pułku piechoty.
Życiorys
Urodzony 17 czerwca 1901 r., uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1919–1920. Po jej zakończeniu służył w Wojsku Polskim jako podoficer zawodowy. W latach 1924–1926 kształcił się w Oficerskiej Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy.
Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego[a] mianowany został na stopień podporucznika w korpusie oficerów piechoty, ze starszeństwem z dnia 15 sierpnia 1926 roku i 72. lokatą[1]. Na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych – marszałka Józefa Piłsudskiego – wcielony został do 14 pułku piechoty[2] stacjonującego we Włocławku (w pułku tym pełnił służbę do 1934 roku[3][4]). W roku 1928 zajmował 71. lokatę w swoim starszeństwie pośród podporuczników piechoty[5].
Awansowany do stopnia porucznika piechoty został[b] ze starszeństwem z dnia 15 sierpnia 1928 roku i 44. lokatą[6][7]. W 1930 roku jako porucznik 14 pułku piechoty zajmował 2043. lokatę łączną w korpusie piechoty (była to jednocześnie 43. lokata w starszeństwie)[8]. Z dniem 3 lutego 1931 r. oddelegowany został na 5-miesięczny kurs obserwatorów lotniczych dla oficerów broni przy Centrum Wyszkolenia Lotniczego w Dęblinie[9][10]. W roku 1932 zajmował nadal 43. lokatę wśród poruczników piechoty w swoim starszeństwie[11]. Z dniem 3 października 1932 r. został skierowany do Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu, na 5-miesięczny kurs oficerów łączności innych broni[12], na którym przebywał do 2 marca 1933 roku. Na dzień 1 lipca 1933 roku zajmował już 42. lokatę wśród poruczników piechoty w swoim starszeństwie (była to jednocześnie 1378. lokata łączna wśród wszystkich poruczników korpusu piechoty)[13]. W toku swej służby we włocławskim pułku Jan Herman piastował między innymi stanowisko powiatowego komendanta PW i WF[14]. Dowodził również plutonem łączności 14 pułku piechoty, który w roku 1933 zdobył puchar przechodni 4 Dywizji Piechoty[15].
Służba w Korpusie Ochrony Pogranicza[c]
Na mocy rozkazu Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych z dnia 14 marca 1934 roku (rozkaz Nr 3110-105/Piech.151/34) porucznik Jan Herman został przeniesiony, w korpusie oficerów piechoty, z 14 pułku piechoty do Korpusu Ochrony Pogranicza, co potwierdzone zostało następnie zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych opublikowanym w czerwcu 1934 roku[16]. Rozkazem Nr 22 Dowództwa KOP z dnia 17 kwietnia 1934 r. został przydzielony do batalionu „Kleck”, na stanowisko dowódcy plutonu łączności. Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1935 r. został awansowany do rangi kapitana, ze starszeństwem z dnia 1 stycznia 1935 roku i 219. lokatą w korpusie oficerów piechoty[17][7]. Na dzień 5 czerwca 1935 roku zajmował 2191. lokatę łączną pośród wszystkich kapitanów piechoty (była to nadal 219. lokata w swym starszeństwie)[18]. W dniu 7 września 1935 r. uzyskał prawo do noszenia Państwowej Odznaki Sportowej klasy II stopnia 4. Na mocy Rozkazu Tajnego Nr 34 wydanego przez Dowództwo KOP w dniu 5 listopada 1935 roku kpt. Jan Herman został przeniesiony z batalionu „Kleck” do pułku KOP „Sarny” – na stanowisko oficera łączności pułku. W dniu 11 listopada 1936 roku została mu nadana Odznaka Pamiątkowa KOP „Za Służbę Graniczną”. Pod koniec 1937 roku piastował już stanowisko oficera ewidencyjno-personalnego pułku „Sarny” (zajmował wówczas kwaterę przy ulicy Leśnej nr 5 w Sarnach). W okresie od 14 do 22 grudnia 1937 r. przebywał w Centralnej Szkole Podoficerów KOP w Osowcu na kursie granicznym. Z dniem 5 marca 1938 roku kpt. Hermanowi został przydzielony ordynans osobisty, którym został strzelec Stefan Wiśniewski. Od 19 do 24 marca 1938 r. przebywał służbowo w Warszawie na kursie informacyjno-granicznym zorganizowanym przy Dowództwie KOP. Z dniem 1 kwietnia 1938 roku została mu przydzielona kwatera stała położona przy ulicy KOP nr 2 w Sarnach (pozostawał w tym czasie nadal oficerem dowództwa pułku „Sarny”). Dowódca KOP rozkazem Nr 23 z dnia 10 maja 1938 roku nadał kapitanowi Janowi Hermanowi Brązowy Medal za Długoletnią Służbę.
Służba w 74 pułku piechoty
Na mocy rozkazu Dowództwa KOP (rozkaz o sygnaturze L. dz. 5630/Tj.Pers.I./38) kpt. Herman został przeniesiony z Korpusu Ochrony Pogranicza do 74 pułku piechoty stacjonującego w Lublińcu. Do nowego miejsca swej służby wyjechał pod koniec października 1938 roku[d].
Na dzień 23 marca 1939 r. piastował funkcję dowódcy 4 kompanii w II batalionie 74 pułku piechoty[19]. W tym czasie zajmował już 190. lokatę wśród kapitanów piechoty w swoim starszeństwie[20].
Kampania wrześniowa
Kampanię wrześniową 1939 r. rozpoczął na stanowisku dowódcy 4 kompanii strzeleckiej w II batalionie 74 pp (wchodzącego w skład 7 Dywizji Piechoty)[21], ale już w dniu 2 września objął dowodzenie nad II batalionem[22][23]. Po rozbiciu 7 Dywizji Piechoty dołączył ze swym batalionem do 12 pułku piechoty ze składu 6 Dywizji Piechoty Armii „Kraków”. Walczył z wrogiem na szlaku bojowym od Lublińca po Lubelszczyznę. Poległ dnia 15 września 1939 r. w miejscowości Podsośnina nad Tanwią (powiat biłgorajski), podczas bitwy pod Łukową – Podsośniną[24][25]. Pochowany został na cmentarzu we wsi Sigła (cmentarz wojenny Aleksandrów – Sigła)[26].
Awanse
podporucznik – 15 sierpnia 1926, 72. lokata[1]
porucznik – 15 sierpnia 1928, 44. lokata[6][7]
kapitan – 1 stycznia 1935, 219. lokata[17][7]
Odznaczenia
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[27]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[27]
- Brązowy Medal za Długoletnią Służbę[e]
- Odznaka Pamiątkowa Korpusu Ochrony Pogranicza „Za Służbę Graniczną”[f]
- Państwowa Odznaka Sportowa klasy II stopnia 4[g]
Uwagi
- ↑ Rozporządzenie z dnia 27 lipca 1926 r., sygnatura: Dep. I. L. 23400.
- ↑ Awans nastąpił na podstawie zarządzenia Prezydenta RP z dnia 15 sierpnia 1928 r., sygnatura: B.P.L. 22631-III.
- ↑ Dane dotyczące służby por. / kpt. Jana Hermana w Korpusie Ochrony Pogranicza opracowano na podstawie informacji ze zbiorów Archiwum Straży Granicznej w Szczecinie.
- ↑ Informacje pochodzą z Rozkazu Nr 23 pułku KOP „Sarny” wydanego w dniu 15 listopada 1938 roku (zbiory Archiwum Straży Granicznej w Szczecinie).
- ↑ Medal nadany rozkazem Dowódcy KOP Nr 23 z dnia 10 maja 1938 roku.
- ↑ Odznaka ta została nadana kpt. Janowi Hermanowi na podstawie Rozkazu nr 51 Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza z dnia 11 listopada 1936 roku.
- ↑ Odznaka ta została nadana na mocy Rozkazu Dziennego batalionu „Kleck” Nr 71 z dnia 7 września 1935 roku.
Przypisy
- ↑ a b Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 32 z 15 VIII 1926, s. 259.
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 32 z 15 VIII 1926, s. 265.
- ↑ Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 30.
- ↑ Rocznik oficerski 1932 ↓, s. 544.
- ↑ Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 281.
- ↑ a b Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 13 z 15 VIII 1928, s. 275.
- ↑ a b c d Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 315.
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1930 ↓, s. 122.
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 I 1931, s. 40.
- ↑ Ciesielski 2008 ↓, s. 109.
- ↑ Rocznik oficerski 1932 ↓, s. 111.
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 XII 1932, s. 448.
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1933 ↓, s. 119.
- ↑ Jednodniówka 14 Pułku Piechoty 1934 ↓, s. 35, 36.
- ↑ Jednodniówka 14 Pułku Piechoty 1934 ↓, s. 14–15.
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 VI 1934, s. 179.
- ↑ a b Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 VI 1935, s. 71.
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1935 ↓, s. 34–85, 183–191, 194.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 636.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 46.
- ↑ Kurus 2016 ↓, s. 90.
- ↑ Kryska-Karski i Barański 1971 ↓, s. 16.
- ↑ Głowacki 1976 ↓, s. 145, 409.
- ↑ Głowacki 1976 ↓, s. 145.
- ↑ Kryska-Karski 1996 ↓, s. 135.
- ↑ Głowacki 1976 ↓, s. 409.
- ↑ a b Na podstawie https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/ba/Por._14_pp_Jan_Herman.jpg
Bibliografia
- Zdzisław Ciesielski: Dzieje 14 Pułku Piechoty w latach 1918–1939. Toruń: Wyd. Adam Marszałek, 2008. ISBN 978-83-7441-937-6.
- Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych z lat 1920–1937. [dostęp 2018-05-27].
- Rocznik oficerski 1928. Ministerstwo Spraw Wojskowych. Warszawa, 1928. [dostęp 2018-05-27].
- Rocznik oficerski 1932. Ministerstwo Spraw Wojskowych. Warszawa, 1932. [dostęp 2018-05-27].
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty: dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”. 1 lipca 1933 r. Przegląd Piechoty: miesięcznik wydawany przez Departament Piechoty, Sekcję Piechoty Towarzystwa Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1933. [dostęp 2018-05-27].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty: dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”. 5 czerwiec 1935 r. Przegląd Piechoty: miesięcznik wydawany przez Departament Piechoty, Sekcję Piechoty Towarzystwa Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1935. [dostęp 2018-05-27].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty opublikowana w „Przeglądzie Piechoty”. Zeszyt 11, listopad 1930 r. Przegląd Piechoty: miesięcznik wydawany przez Departament Piechoty, Sekcję Piechoty Towarzystwa Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1930. [dostęp 2018-05-27].
- Adam Kurus: Wielka księga piechoty polskiej 1918–1939. 7 Dywizja Piechoty. T. 7. Warszawa: Edipresse Polska S.A., 2016. ISBN 978-83-7945-599-7.
- Tadeusz Kryska-Karski: Straty korpusu oficerskiego 1939–1945. Londyn: Polska Fundacja Kulturalna, 1996. ISBN 0-85065-252-9.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w wojsku polskim 1935–1939. Warszawa: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 978-83-7188-691-1.
- Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota 1939–1945. Zeszyt 3. Londyn: Polish Institute, 1971.
- Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939. Lublin: Wyd. Lubelskie, 1976. ISBN 83-222-0377-2.
- Jednodniówka 14 Pułku Piechoty w 16 rocznicę powstania: 1918-27 października 1934.. Włocławek, 1934. [dostęp 2018-08-31].
Linki zewnętrzne
- Sigła – Cmentarz wojenny (galeria zdjęć). Portal – Polska Niezwykła. [dostęp 2018-05-27].