Jan Kłoś
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 18 maja 1896 |
---|---|
Data śmierci | 1939 ? 1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Formacja |
|
Jednostki | 57 pułk piechoty |
Stanowiska | komendant RU |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Jan Kłoś (ur. 18 maja 1896 w Kuczkowie, zm. w 1939 lub 1940) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Był synem Walentego. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii niemieckiej, awansując w niej do stopnia sierżanta. Następnie wziął udział w powstaniu wielkopolskim. 25 kwietnia 1919 został mianowany podporucznikiem piechoty[1].
Służył w 57 pułku piechoty Wielkopolskiej w Poznaniu[2][3], w którym od 7 czerwca 1919 do 31 grudnia 1920 dowodził 5. kompanią. Był ranny[4].
23 czerwca 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[5][6]. 27 stycznia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 76. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. W marcu 1930 został przeniesiony z KOP do 25 pułku piechoty w Piotrkowie na stanowisko kwatermistrza[8][9]. W listopadzie 1933 został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu[10]. W sierpniu 1935 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Żywiec na stanowisko komendanta[11]. Z końcem 1938 dowodzona przez niego jednostka została zlikwidowana, a on sam oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V i skierowany do Komendy Rejonu Uzupełnień Bielsko[12].
Prawdopodobnie w maju 1939 został przeniesiony do Komendy Rejonu Uzupełnień Bielsk Podlaski, w której zastąpił majora Władysława Mażewskiego na stanowisku komendanta rejonu uzupełnień. Po 17 września 1939 razem ze swoim podwładnym, kapitanem Ludwikiem Babińskim zaginął na terenie ówczesnego województwa poleskiego. Mógł być również zamordowany przez Sowietów w 1940 w Mińsku, w więzieniu „Amerykanka”[13].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 13 kwietnia 1921[14][15]
- Krzyż Walecznych[16]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dekret Nr. 45. „Tygodnik Urzędowy”. 10, s. 38, 1919-05-10. Poznań: Komisariat Naczelnej Rady Ludowej. .
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 287, 419.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 262, 362.
- ↑ Podwapiński 1927 ↓, s. 23, 24, 73, 76, 149, 218.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 88 z 1 września 1925 roku, s. 478.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 131, 196.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 28 stycznia 1930 roku, s. 24.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 119.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 37, 555.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 6.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 22, 518, 844.
- ↑ Porycki 2011 ↓, s. 29.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 813.
- ↑ Podwapiński 1927 ↓, s. 221.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 37.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Józef Podwapiński: Ilustrowany zarys historii 57 P. P. Wlkp. (3 P. Strzelc. Wlkp.) dla szeregowych. Poznań: 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej, 1927.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Janusz Porycki: Lista mieszkańców Bielska Podlaskiego zabitych, rannych, deportowanych, zaginionych, represjonowanych w okresie II wojny światowej. Urząd Miejski w Ciechanowcu, 2011. [dostęp 2020-10-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-13)].