Jean Laplanche
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/REF_new_%28questionmark%29.svg/50px-REF_new_%28questionmark%29.svg.png)
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Jean Laplanche (ur. 21 czerwca 1924 w Paryżu, zm. 6 maja 2012 w Beaune)[1] – francuski teoretyk psychoanalizy, znany z prac w dziedzinie teorii popędów, faz rozwoju psychoseksualnego, teorii uwiedzenia.
Życiorys
Dzieciństwo spędził w regionie Côte d'Or. W latach młodości działał w grupie Action catholique. W latach czterdziestych studiował filozofię w paryskiej École normale supérieure – jego mistrzami byli, m.in., Jean Hyppolite, Gaston Bachelard i Maurice Merleau-Ponty. W roku 1943 Laplanche przystąpił do ruchu oporu (Résistance). Był jednym ze współzałożycieli organizacji Socialisme ou Barbarie, niebawem wystąpił z niej jednak w związku z różnicą poglądów z Corneliusem Castoriadisem.
W latach 1946–1947 studiował na Harvardzie w Instytucie Stosunków Społecznych. To właśnie w owym czasie zaczął się poważnie interesować psychoanalizą. Po powrocie do Francji brał udział w seminariach Jacques’a Lacana – odbył u niego analizę szkolną. Po ukończeniu studiów medycznych sam zaczął praktykować jako analityk i przystąpił do International Psychoanalytical Association. W 1961 roku Daniel Lagache zaproponował mu objęcie stanowiska na Sorbonie. W tym samym roku Laplanche opublikował swoją pierwszą książkę. W 1969 roku został prezesem Association Psychanalytique de France – funkcję tę piastował do 1971 roku; zastąpił go wieloletni przyjaciel Jean-Bertrand Pontalis.
W 1986 roku został otrzymał profesurę honorową na uniwersytecie w Lozannie; w 1990 roku otrzymał tytuł Knight of Arts and Letters, w 1995 otrzymał Mary S. Sigourney Award.
Po wycofaniu z życia publicznego razem ze swą żoną Nadine prowadził winnicę Chateau de Pommard.
Zmarł 6 maja 2012 w szpitalu w Beaune w wyniku zwłóknienia płuc[1].
Dzieła
W Polsce Jean Laplanche znany jest wyłącznie jako współautor (razem z Jean-Bertrandem Pontalisem) Słownika psychoanalizy, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, ISBN 83-02-06240-5.
- Hölderlin et la question du père, Paris, PUF, 1961.[2] [1]; Hölderlin and the Question of the Father, with an introduction by Rainer Nägele, edited and translated by Luke Carson, Victoria (Canada), ELS Editions no. 97, 2007, ISBN 978-1-55058-379-3.
- Vocabulaire de la psychanalyse, Paris, PUF, 1967.
- Vie et mort en psychanalyse, Paris, Flammarion, 1970.
- Problématiques I: L'angoisse, Paris, PUF, 1980.
- Problématiques II: Castration-Symbolisations, Paris, PUF, 1980.
- Problématiques III: La Sublimation, Paris, PUF, 1980.
- Problématiques IV: L'inconscient et le ça, Paris, PUF, 1981.
- La pulsion pour quoi faire, Paris, APF, 1984.
- Fantasme originaire. Fantasmes des origines, origines du fantasme, Paris, Hachette 1985.
- Problématiques V: Le baquet, transcendance du transfert, Paris, PUF, 1987.
- Nouveaux fondements pour la psychanalyse, Paris, PUF, 1987.
- Traduire Freud, Paris, PUF, 1989.
- La révolution copernicienne inachevée, (Travaux 1967-1992), Paris, Aubier 1992.
- Le fourvoiement biologisant de la sexualité chez Freud, Paris, Les empêcheurs de penser en rond, 1993.
- Entre séduction et inspiration: l’homme, Paris, PUF, 1999.
- Le mur et l'arcade Paris, Flammarion, 2001.
- Problématiques VI: L'après-coup, Paris, PUF, 2005.
- Problématiques VII: Le fourvoiement biologisant de la sexualité chez Freud suivi de Biologisme et biologie, Paris, PUF, 2006.
- Sexual. La sexualité élargie au sens freudien 2000-2006, Paris, PUF, 2007.
Przypisy
- ↑ a b Elisabeth Roudinesco: Mort du psychanalyste Jean Laplanche. lemonde.fr, 2012-05-07. [dostęp 2012-05-07]. (fr.).
- ↑ About Hölderlin and the psychoanalysis, i.e. about the book of Jean Laplanche, cf. Roseline Bonnellier : « De Hölderlin et la question du père à la théorie de la séduction généralisée de Jean Laplanche : Avancée paradoxale de la traduction d’Œdipe en psychanalyse ». Württembergische Landesbibliothek Hölderlin-Archiv. Internationale Hölderlin-Bibliographie online Id.-Nr.: 26088052007.0170-1.2. 2007.0171-1/3- Elektronische Ressource. – Paris : [Bonnellier], 2007. – 1 CD-ROM (1041 S.) + Exposé [Ausdr., 18 S.] Zugl.: Paris, Univ. Paris XIII, Diss., 2007. – Systemvoraussetzungen: MS Word Textdatei. – Im HA auch als Papierausdruck (3 Bände) [HA2007.0171-1/3]. Sur Jean Laplanche et la question de l'Oedipe, cf. Roseline Bonnellier, Sous le soleil de Hölderlin: Oedipe en question – Au premier temps du complexe était la fille, Paris, L'Harmattan, Collection „Études psychanalytiques”, février 2010, 358 pages, ISBN 978-2-296-10411-2
- ISNI: 0000000121471635
- VIAF: 108874787
- LCCN: n80097778
- GND: 119263602
- NDL: 00446885
- LIBRIS: tr58d1nc4cvxs1w
- BnF: 119110547
- SUDOC: 026965747
- SBN: CFIV079563
- NLA: 35291717
- NKC: mzk2013791103
- BNE: XX820471
- NTA: 070149569
- BIBSYS: 90063201
- CiNii: DA01269147
- PLWABN: 9810700376905606
- NUKAT: n97001424
- J9U: 987007313714605171
- PTBNP: 62029
- LNB: 000029332
- NSK: 000041792
- BNA: 000026411
- ΕΒΕ: 61664
- BLBNB: 000577500
- KRNLK: KAC2018O6394
- LIH: LNB:V*163996;=BU
- Universalis: jean-laplanche
- DSDE: Jean_Laplanche