Julian Matasow
![]() | |
Data urodzenia | 19 lipca 1898 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 12 grudnia 1937 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | wojna polsko-bolszewicka |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Julian Matasow vel Ilja Matasow[1] (ur. 19 lipca 1898, zm. 12 grudnia 1937 we Lwowie) – starszy sierżant Wojska Polskiego.
Życiorys
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.
Zmarł 12 grudnia 1937 w 6 Szpitalu Okręgowym we Lwowie. Trzy dni później został pochowany na tamtejszym cmentarzu[2] .
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2540[1][3],
- Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918-1921” – trzykrotnie,
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 „Polska Swemu Obrońcy”,
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[2] .
Przypisy
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922 roku, s. 7.
- ↑ a b Nekrolog ↓.
- ↑ Czaykowski 1928 ↓, s. 39-40.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Witold Czaykowski: Zarys historji wojennej 14-go pułku ułanów jazłowieckich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 347, s. 4, 1937-12-15. Warszawa.