Kanczyl ciemny
Tragulus nigricans[1] | |||
Thomas, 1892 | |||
![]() Kanczyl ciemny | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | parzystokopytne | ||
Rodzina | kanczylowate | ||
Rodzaj | kanczyl | ||
Gatunek | kanczyl ciemny | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
|
Kanczyl ciemny[3], kanczyl filipiński[4] (Tragulus nigricans) – gatunek endemicznego ssaka z rodziny kanczylowatych (Tragulidae) w naturze zamieszkujący filipińskie wyspy: Balabac, Bugsuc i Ramos[5]. Prowadzą samotniczy, nocny tryb życia[5]. Samce posiadają wydłużone kły, służące do walk o samicę[5]. Odżywia się pokarmem roślinnym. Długość ciała 40–47,5 cm, ogona 6,5 cm, wysokość w kłębie 18 cm[6]. Żyje do 11 lat[7]. Zagrożony wyginięciem z powodu kłusownictwa[5].
W Polsce program ochrony gatunku prowadzi Ogród Zoologiczny we Wrocławiu, w którym kanczyle ciemne z powodzeniem się rozmnażają[4].
Przypisy
- ↑ Tragulus nigricans, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ P.P. Widmann P.P., Tragulus nigricans, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2016-1 [dostęp 2016-08-07] (ang.).
- ↑ W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 170. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.).
- ↑ a b Kanczyl filipiński. edziecko.pl. [dostęp 2015-11-13].
- ↑ a b c d Karolina Szypuła: Nowi mieszkańcy wrocławskiego ZOO. Urodził się mały nietoperz i kanczyl filipiński. gazetawroclawska.pl. [dostęp 2015-02-28].
- ↑ E. Meijaard: Family Tragulidae (Chevrotains). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. 2011, s. 333. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
- ↑ Czworonożny Dracula na skraju wymarcia [online], www.zoo.wroclaw.pl [dostęp 2018-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-09] (pol.).